V1191 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
V1191 Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 16м &1000000000050804500000050,8045с[1]
Деклинација +41° 57′ &1000000000004136000000041,360″[1]
Привидна величина (V)10,99[2]
Особености
Спектрален типF6V + G5V[3]
Привидна величина (B)11,41[2]
Привидна величина (R)10,55[4]
Привидна величина (I)10,06[5]
Привидна величина (J)9,82[6]
Привидна величина (H)9,56[6]
Привидна величина (K)9,51[6]
B−V боен показател0,62[7]
Променлив типW UMa[8]
Астрометрија
A
Сопствено движење (μ) RA: 38,4 ± 1,7[2] mas/yr
Dec.: 25,1 ± 1,6[2] mas/yr
Растојание278 ± 31[9] pc
Апсолутна величина (MV)3,82[9]
B
Апсолутна величина (MV)5,73[9]
Орбита
Период (P)0,3134 d[10]
Голема полуоска (a)2.182 R[11]
Податоци
A
Маса1,29 ± 0,08[9] M
Полупречник1,31 ± 0,18[9] R
Површ. грав. (log g)4,31[9]
Сјајност (болометричка)2,71 ± 0,44[9] L
Температура6500[9] K
Старост3,85 ± 0,21[11] Гг.
B
Маса0,13 ± 0,01[9] M
Полупречник0,52 ± 0,15[9] R
Површинска гравитација (log g)4,12[9]
Сјајност (болометричка)0,46 ± 0,08[9] L
Температура6.610 ± 200[9] K
Старост3,85 ± 0,21[11] Гг.
Други ознаки
GSC 03159-01512, 2MASS J20165081+4157413, SBC9 2996, TYC 3159-1512-1
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

V1191 Лебедпроменлива ѕвезда со ознака за контактно двоен ѕвезден систем во соѕвездието Лебед.[12] Првпат било забележано дека е променлива ѕвезда во 1965 година, односно станува збор за променлива ѕвезда од типот на W Голема Мечка со максимална величина од 10,82. Се намалува за 0,33 величини за време на примарните затемнувања со период од 0,3134 денови, додека пак при второто затемнување се намалува за 0,29 величини.[10] Примарната ѕвезда, којае поладна ѕвезда, припаѓа на спектралниот тип F6V, додека пак секундарната е малку поладна и е од спектрален тип G5V.[3] Со маса од 1,29 сончеви маси и сјајност 2,71 од сончевата сјајност односно таа е малу помасивна и посјајна од Сонцето, додека пак секундарната е за 1/10 од масата и има сјајност половина од онаа на Сонцето. Со раздвоеност од 2,20 сончеви полупречници, преносот на маса е околу 2×10−7 сончеви маси годишно од секундарната кон примарната ѕвезда и е еден од најмасивните преноси на маса кој е досега познат за систем од овој тип.[9]

V1191 Лебед е променлива ѕвезда од типот W UMa,[7] што значи дека првичното затемнување се случува кога помалку масивната компонента е затемнета од поголемата, помасивна компонента, иако масите се невообичаено различни за овие системи.[13] Моменталниот период е многу краток за ваквиот систем од овој спектрален тип, навестувајќи дека ѕвездите се релативно мали за нивната маса и старост,[13] што најверојатно изнесува 3,85 милијарди години.[11] Орбиталниот период се зголемува со чекор од 4×107 денови годишно, еден од најголемите познати чекори помеѓу контактно двојните системи,[7] што се должи најверојатно на високиот чекор на трансфер на маса. Како дополнение на зголемувањето на периодот, постои циклична периодична промена од 0,023 денови во текот на 26,7 години, предизвикано најверојатно од трето тело со маса од 0,77 сончеви маси или пак од циклусите на магнетна активност. Преносот на маса најверојатно еден ден ќе придонесе системот да прерасне во единствена ѕвезда со голема вртежна брзина.[12]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Hog, E.; Kuzmin, A.; Bastian, U.; Fabricius, C.; Kuimov, K.; Lindegren, L.; Makarov, V. V.; Roeser, S. (1998 г). The TYCHO Reference Catalogue. „Astronomy and Astrophysics“ том  335: L65. Bibcode1998A&A...335L..65H. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Høg, E. (март 2000 г). The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars. „Astronomy and Astrophysics“ том  355: L27–L30. doi:10.1888/0333750888/2862. Bibcode2000A&A...355L..27H. 
  3. 3,0 3,1 Eclipsing variables: Catalogue and classification. „Astronomische Nachrichten“ том  334: 860–865. doi:10.1002/asna.201311942. Bibcode2013AN....334..860A. 
  4. . Bibcode2008KFNT...24..480I. 
  5. TASS Mark IV Photometric Survey of the Northern Sky. „Publications of the Astronomical Society of the Pacific“ том  118: 1666–1678. doi:10.1086/510197. Bibcode2006PASP..118.1666D. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Cutri, R. M.; Skrutskie, M. F.; Van Dyk, S.; Beichman, C. A.; Carpenter, J. M.; Chester, T.; Cambresy, L.; Evans, T.; и др. (2003 г). VizieR Online Data Catalog: 2MASS All-Sky Catalog of Point Sources (Cutri+ 2003). „VizieR On-line Data Catalog: II/246. Originally published in: University of Massachusetts and Infrared Processing and Analysis Center“ том  2246: 0. Bibcode2003yCat.2246....0C. 
  7. 7,0 7,1 7,2 Pribulla, T.; Vaňko, M.; Chochol, D. R.; Parimucha, Š.; Baluďanský, D.. Ccd Photometry of the Neglected Contact Binaries V344 Lac and V1191 Cyg. „Astrophysics and Space Science“ том  296: 281–284. doi:10.1007/s10509-005-4831-2. Bibcode2005Ap&SS.296..281P. 
  8. Mayer, P (1965 г). Two new variable stars in the Cygnus. „Bulletin of the Astronomical Institute of Czechoslovakia“ том  16: 255–256. Bibcode1965BAICz..16..255M. 
  9. 9,00 9,01 9,02 9,03 9,04 9,05 9,06 9,07 9,08 9,09 9,10 9,11 9,12 9,13 Ulaş, B.; Kalomeni, B.; Keskin, V.; Köse, O.; Yakut, K.. Marginally low mass ratio close binary system V1191 Cyg. „New Astronomy“ том  17: 46–49. doi:10.1016/j.newast.2011.06.002. Bibcode2012NewA...17...46U. 
  10. 10,0 10,1 A catalogue of eclipsing variables. „Astronomy and Astrophysics“ том  446: 785–789. doi:10.1051/0004-6361:20053137. Bibcode2006A&A...446..785M. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 Yildiz, M.. Origin of W UMa-type contact binaries - age and orbital evolution. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society“ том  437: 185–194. doi:10.1093/mnras/stt1874. Bibcode2014MNRAS.437..185Y. 
  12. 12,0 12,1 Zhu, L. Y.; Qian, S. B.; Soonthornthum, B.; He, J. J.; Liu, L.. Deep, Low Mass Ratio Overcontact Binary Systems. Xi. V1191 Cygni. „The Astronomical Journal“ том  142 (4): 124. doi:10.1088/0004-6256/142/4/124. Bibcode2011AJ....142..124Z. 
  13. 13,0 13,1 Rucinski, S. M.; Pribulla, T.; Mochnacki, S. W.; Liokumovich, E.; Lu, W.; Debond, H.; De Ridder, A.; Karmo, T.; и др.. Radial Velocity Studies of Close Binary Stars. Xiii. „The Astronomical Journal“ том  136 (2): 586–593. doi:10.1088/0004-6256/136/2/586. Bibcode2008AJ....136..586R.