55 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
55 Лебед
Cygnus constellation map.svg
Red circle.svg

Местоположбата на 55 Лебед (заокружено)
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 48м &1000000000562911900000056,29119с[1]
Деклинација +46° 06′ &1000000000050882400000050,8824″[1]
Привидна величина (V)4.86[2] (4.81 - 4.87[3])
Особености
Спектрален типB2.5Ia[4] - B4Ia[5]
U−B боен показател−0.45[2]
B−V боен показател+0.42[2]
Променлив типL[3] или α Лебед[6]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)−7.2[7] km/s
Сопствено движење (μ) RA: −2.65[1] mas/yr
Dec.: −2.84[1] mas/yr
Паралакса (π)1.40 ± 0.17[1] mas
Растојание830[8] pc
Апсолутна величина (MV)−6.93[8] - −7.26[9]
Податоци [6]
Маса23[9] M
Полупречник54 - 65 R
Површ. грав. (log g)2.35 - 2.50
Сјајност324,000 - 478,000 L
Температура18,600 - 19,000 K
Вртежна брзина (v sin i)61[9] км/с
Други ознаки
55 Cyg, V1661 Cyg, HR 7977, BD+45°3291, HD 198478, SAO 50099, HIP 102724, AAVSO 2045+45
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

55 Лебед — ѕвезда син суперџин во соѕвездието Лебед. Се претпоставува дека е член на ѕвезденото здружение Лебед OB7 на растојание од 2.700 светлосни години.

Со привидна величина од 4,86, но со мали промени од каде и е и името V1661 Лебед. Кога првпат била анализирана ѕвездата, била класифицирана како неправилна суперџиновска проенлива ѕвезда,[10] но дополнителните изучувања ја класифицираат како променлива од типот на Алфа Лебед. Кај ѕвездата се забележани пулсирања со повеќе периоди од неколку часови до 22 дена, и двата p- и g-модови.[6] Покрај p- и g-модовите, забележани се и чудни модови и надоврзувачки нестабилности при моделирањето на ѕвездата.[11] Спектарот исто така ги прикажува промените, со што ѕвездата добила нова класификација како променлива ѕвезда.[12]

Точните својства на 55 Лебед не се прецизно определени и исто така се подложни на промени. Станува збор за сјаен суперџин со сјајност неколку стотици илјади пати поголема од сјајноста на Сонцето. Оваа ѕвезда првично била стандардот за спектралниот тип B3 Ia.[13]

Видот на пулсирања карактеристични за 55 Лебед укажуваат дека ѕвездата претходно била црвен суперџин кој ги отфрлил надворешните слоеви. Најмасивните црвени суперџинови се очекува да поминет низ фазата на сини суперцинови, пред да постанат Волф-Рајеови ѕвезди и на крајот да експлодираат како супернови од типот Ib или Ic .[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Van Leeuwen, F.. Validation of the new Hipparcos reduction. „Astronomy and Astrophysics“ том  474 (2): 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Bibcode2007A&A...474..653V. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Ducati, J. R.. VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. „CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues“ том  2237. Bibcode2002yCat.2237....0D. 
  3. 3,0 3,1 Samus, N. N.; Durlevich, O. V.. VizieR Online Data Catalog: General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007-2013). „VizieR On-line Data Catalog: B/GCVS. Originally Published in: 2009yCat....102025S“ том  1. Bibcode2009yCat....102025S. 
  4. Prinja, R. K.; Massa, D. L.. Signature of wide-spread clumping in B supergiant winds. „Astronomy and Astrophysics“ том  521: L55. doi:10.1051/0004-6361/201015252. Bibcode2010A&A...521L..55P. 
  5. Zorec, J.; Cidale, L.; Arias, M. L.; Frémat, Y.; Muratore, M. F.; Torres, A. F.; Martayan, C.. Fundamental parameters of B supergiants from the BCD system. I. Calibration of the (λ_1, D) parameters into Teff. „Astronomy and Astrophysics“ том  501: 297–320. doi:10.1051/0004-6361/200811147. Bibcode2009A&A...501..297Z. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Kraus, M.; Haucke, M.; Cidale, L. S.; Venero, R. O. J.; Nickeler, D. H.; Németh, P.; Niemczura, E.; Tomić, S.; и др.. Interplay between pulsations and mass loss in the blue supergiant 55 Cygnus = HD 198 478. „Astronomy & Astrophysics“ том  581: A75. doi:10.1051/0004-6361/201425383. Bibcode2015A&A...581A..75K. 
  7. Wilson, Ralph Elmer. General catalogue of stellar radial velocities. „Washington“. Bibcode1953GCRV..C......0W. 
  8. 8,0 8,1 Markova, N.; Puls, J.. Bright OB stars in the Galaxy. IV. Stellar and wind parameters of early to late B supergiants. „Astronomy and Astrophysics“ том  478 (3): 823. doi:10.1051/0004-6361:20077919. Bibcode2008A&A...478..823M. 
  9. 9,0 9,1 9,2 Searle, S. C.; Prinja, R. K.; Massa, D.; Ryans, R.. Quantitative studies of the optical and UV spectra of Galactic early B supergiants. I. Fundamental parameters. „Astronomy and Astrophysics“ том  481 (3): 777. doi:10.1051/0004-6361:20077125. Bibcode2008A&A...481..777S. 
  10. Lefèvre, L.; Marchenko, S. V.; Moffat, A. F. J.; Acker, A.. A systematic study of variability among OB-stars based on HIPPARCOS photometry. „Astronomy and Astrophysics“ том  507 (2): 1141. doi:10.1051/0004-6361/200912304. Bibcode2009A&A...507.1141L. 
  11. Yadav, Abhay Pratap; Glatzel, Wolfgang (2016 г). Stability analysis, non-linear pulsations and mass loss of models for 55 Cygni (HD 198478) (на en). „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society“ том  457 (4): 4330–4339. doi:10.1093/mnras/stw236. ISSN 0035-8711. Bibcode2016MNRAS.457.4330Y. 
  12. Maharramov, Y. M.. Spectral variability of the STAR 55 Cyg B3 Ia. „Astronomy Reports“ том  57 (4): 303–309. doi:10.1134/S1063772913030037. Bibcode2013ARep...57..303M. 
  13. Morgan, W. W.; Roman, Nancy G.. Revised Standards for Supergiants on the System of the Yerkes Spectral Atlas. „Astrophysical Journal“ том  112: 362. doi:10.1086/145351. Bibcode1950ApJ...112..362M.