Кеплер-89

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кеплер-89
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 19ч 49м &1000000000019934500000019,9345с[1]
Деклинација +41° 53′ &1000000000028005900000028,0059″[1]
Привидна величина (V)12,4[2]
Особености
Спектрален типF8 V
Астрометрија
Сопствено движење (μ) RA: 1.966±0.038 mas/yr
Dec.: 1.365±0.044 mas/yr
Паралакса (π)2.0676 ± 0.0216[1] mas
Растојание1580 ± 20 ly
(484 ± 5 pc)
Податоци [3]
Маса1.25+0.03
−0.04
M
Полупречник1.61+0.11
−0.12
R
Површ. грав. (log g)4,123 ± 0,055
Температура6.116 K
Вртежна брзина (v sin i)7,33 ± 0,32 км/с
Старост3.9+0.3
−0.2
Гг.
Други ознаки
KOI-94, KIC 6462863, 2MASS J19491993+4153280
Наводи во бази
SIMBAD— податоци
KIC— податоци

Кеплер-89 — ѕвезда со четири познати планети. Кеплер-89 е можна далечна двојна ѕвезда.[4]

Планетарен систем[уреди | уреди извор]

откривањето на четирите планети во орбита околу ѕвездата било објавено во октомври 2012 година преку анализа на податоците собрани од вселенското летало Кеплер.[5] Подоцнежните дополнителни мерења на радијалната брзина го потврдиле постоењето на Кеплер-89d, што укажува дека Кеплер-89d е малку поголема и помасивна од Сатурн.[6] Во октомври 2013 година, потврдени се и три други планети Кеплер-89c и Кеплер-89e. Со методот на временски премин на најоддалечените планети се утврдила можност за постоење на дополнителни тела во системот.[7]

Во 2012 година, е забележан делумен премин на втората најоддалечена покрај најодалечената планета. ова беше првпат да се забележи преми на планета-планета.[8][5] Ово овозможи да се одреди заедничкиот наклон на планетите d и e кој изнесува 1,15°.[7]

Планетарен систем Кеплер-89
Прудружници Маса Голема полуоска
(ае)
Орбитален период
(дена)
Занесување Наклон Полупречник
b <10,5 M 0,05 3,7 89,.3° 0,13 RJ
c 7,3-11,8 M 0,099 10,4 <0,1 88,36° 0,31 RJ
d 0,33±0,034 MJ 0,165 22,3 <0,1 89,871° 0,83 RJ
e 11,9-15,5 M 0,298 54,3 <0,1 89,76° 0,49 RJ

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  2. „Planet Kepler-89 b“. Extrasolar Planets Encyclopaedia. конс. 26 April 2018. 
  3. Hirano, Teruyuki; Narita, Norio; Sato, Bun'ei; Takahashi, Yasuhiro H; Masuda, Kento; Takeda, Yoichi; Aoki, Wako; Tamura, Motohide; и др.. Planet-Planet Eclipse and the Rossiter-McLaughlin Effect of a Multiple Transiting System: Joint Analysis of the Subaru Spectroscopy and the Kepler Photometry. „The Astrophysical Journal“ том  759 (2): L36. doi:10.1088/2041-8205/759/2/L36. Bibcode2012ApJ...759L..36H. 
  4. Takahashi, Yasuhiro H.; Norio Narita; Teruyuki Hirano; Masayuki Kuzuhara; Motohide Tamura; Tomoyuki Kudo; Nobuhiko Kusakabe; Jun Hashimoto; и др. (2013). A Discovery of a Candidate Companion to a Transiting System KOI-94: A Direct Imaging Study for a Possibility of a False Positive. „arXiv:1309.2559“. 
  5. 5,0 5,1 Teruyuki Hirano; Norio Narita; Bun'ei Sato; Takahashi, Yasuhiro H.; Kento Masuda; Yoichi Takeda; Wako Aoki; Motohide Tamura; и др. (2012 г). Planet-Planet Eclipse and the Rossiter-McLaughlin Effect of a Multiple Transiting System: Joint Analysis of the Subaru Spectroscopy and the Kepler Photometry. „The Astrophysical Journal“ том  759 (2): L36. doi:10.1088/2041-8205/759/2/L36. Bibcode2012ApJ...759L..36H. 
  6. Weiss, Lauren M.; Marcy, Geoffrey W.; Rowe, Jason F.; Howard, Andrew W.; Isaacson, Howard; Fortney, Jonathan J.; Miller, Neil; Demory, Brice-Olivier; и др. (2013 г). The Mass of KOI-94d and a Relation for Planet Radius, Mass, and Incident Flux. „The Astrophysical Journal“ том  768 (1): 14. doi:10.1088/0004-637X/768/1/14. Bibcode2013ApJ...768...14W. 
  7. 7,0 7,1 Masuda, Kento; Hirano, Teruyuki; Taruya, Atsushi; Nagasawa, Makiko; Suto, Yasushi (2013 г). Characterization of the KOI-94 System with Transit Timing Variation Analysis: Implication for the Planet-Planet Eclipse. „The Astrophysical Journal“ том  778 (2): 185–200. doi:10.1088/0004-637X/778/2/185. Bibcode2013ApJ...778..185M. 
  8. „First ever discovery of planet-planet eclipse | UTokyo Research“. u-tokyo.ac.jp. конс. 2014-01-20.