WR 136

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
WR 136
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 12м &1000000000006542100000006,5421с[1]
Деклинација +38° 21′ &1000000000001777900000017,779″[1]
Привидна величина (V)7,50[2]
Особености
Спектрален типWN6(h)-s[3]
U−B боен показател-0,37[2]
B−V боен показател0,01[2]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)−21,6[4] km/s
Сопствено движење (μ) RA: −7,54[5] mas/yr
Dec.: −7,38[5] mas/yr
Паралакса (π)0.4865 ± 0.0337[5] mas
Растојание6700 ± 500 ly
(2100 ± 100 pc)
Апсолутна величина (MV)−5,63[3]
Податоци
Маса21[3] M
Полупречник5,10[3] R
Сјајност600.000[3] L
Температура70.800[3] K
Вртење37[6]
Други ознаки
V1770 Cyg, AG+38 1977, GSC 03151-01765, BD+37 3821, HD 192163, HIP 99546, GC 28056, SAO 69592.
Наводи во бази
SIMBAD— податоци


WR 136 во NGC 6888

WR 136Волф-Рајеова ѕвезда која се наоѓа во соѕвездието Лебед. Таа е во центарот на маглината Полумесечина . Нејзината старост е проценета на околу 4,7 милиони години и се приближува кон крајот на својот живот. За неколку стотици илјади години, се очекува да експлодира како супернова .

Според неодамнешните проценки, WR 136 е 600.000 пати посветла од Сонцето, 21 пат помасивна, и 5,1 пати поголема од Сонцето. Неговата површинска температура е околу 70.000 келвини .

WR 136 ифрлила обвивка од материјал кога станала црвен суперџин пред околу 120.000-240.000 години со маса од околу 5 M и обвивката се уште се шири со брзина од 80 km/s. [7] Во моментов, нејзинот брз ѕвезден ветер, е исфрлен од ѕвездата со брзина од околу 1.700  km/s [8], го претекнува материјалот исфрлен од ѕвездата и го обликува во обвивка. Ултравиолетовите зраци кои се испуштаат од топлата површина на WR 136 предизвикуваат обвивката да сјае. [7]

Постојат некои докази дека WR 136 можно е да е двојна ѕвезда . Нејзиниот придружник ќе биде ѕвезда со мала маса и спектарна класификација К или М која ќе има орбитален период околу Волф-Рајеовата ѕвезда на секои 5,13 денови, што значи дека е создавач на рентгенски двоен систем со мала маса . [9]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Van Leeuwen, F.. Validation of the new Hipparcos reduction. „Astronomy and Astrophysics“ том  474 (2): 653. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Bibcode2007A&A...474..653V. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Ducati, J. R.. VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. „CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues“ том  2237: 0. Bibcode2002yCat.2237....0D. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Sota, A.; Maíz Apellániz, J.; Morrell, N. I.; Barbá, R. H.; Walborn, N. R.; Gamen, R. C.; Arias, J. I.; Alfaro, E. J.; и др. (2019). The Galactic WN stars revisited. Impact of Gaia distances on fundamental stellar parameters. „arXiv:1904.04687 [astro-ph.SR]“. 
  4. Barbier-Brossat, M.; Petit, M.; Figon, P.. Third bibliographic catalogue of stellar radial velocities (Text in French). „Astronomy and Astrophysics Supplement Series“ том  108: 603. Bibcode1994A&AS..108..603B. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  6. Gräfener, G.; Vink, J. S.; Harries, T. J.; Langer, N.. Rotating Wolf-Rayet stars in a post RSG/LBV phase. „Astronomy & Astrophysics“ том  547: A83. doi:10.1051/0004-6361/201118664. Bibcode2012A&A...547A..83G. 
  7. 7,0 7,1 Mesa-Delgado, A.; Esteban, C.; García-Rojas, J.; Reyes-Pérez, J.; Morisset, C.; Bresolin, F.. The Trace of the CNO Cycle in the Ring Nebula NGC 6888. „The Astrophysical Journal“ том  785 (2): 100. doi:10.1088/0004-637X/785/2/100. Bibcode2014ApJ...785..100M. 
  8. Hamann, W.-R.; Wessolowski, U.; Koesterke, L.. Non-LTE spectral analyses of Wolf-Rayet stars: The nitrogen spectrum of the WN6 prototype HD 192163 (WR136). „Astronomy and Astrophysics“ том  281: 184. ISSN 0004-6361. Bibcode1994A&A...281..184H. 
  9. Rustamov, D. N.; Cherepashchuk, A. M.. The Wolf-Rayet star HD 192163 as a possible evolutionary progenitor of a low-mass X-ray binary. „Astronomy Reports“ том  55 (4): 347–358. doi:10.1134/S1063772911010069. Bibcode2011ARep...55..347R. http://cdsads.u-strasbg.fr/abs/2011ARep...55..347R. посет. 17 јули 2013 г. 

Дополнителна литература[уреди | уреди извор]

  • Bychkov, K. V.; Sitnik, T. G.. Stratification of optical emission from NGC 6888 as a trace of the interaction between Wolf-Rayet stellar wind and the shell of a red supergiant. „Astronomy Letters“ том  32 (6): 406. doi:10.1134/S1063773706060041. Bibcode2006AstL...32..406B. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]