Кеплер-1625

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кеплер-1625
Податоци од набљудување
Епоха J2000.0      Рамноденица J2000.0
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 19ч 41м &1000000000043040200000043,0402с[1]
Деклинација 39° 53′ &1000000000011499000000011,4990″[1]
Особености
Привидна ѕвездена величина (K) 13,916[2]
Астрометрија
Сопствено движење (μ) Рект: −2.145±0.064[1] млс/г
Дек.: −4.799±0.068[1] млс/г
Паралакса (π)0.4065 ± 0.0358[1] млс
Оддалеченост8.000 ± 700 сг
(2.500 ± 200 пс)
Податоци
Маса1,079[3] M
Полупречник1,793[3] R
Површ. грав. (log g)3,964[3]
Температура5.548[3] K
Старост4,36[2] Гг.
Други ознаки
KIC 4760478, KOI 5084, 2MASS J19414304+3953115
Наводи во бази
SIMBAD— податоци
Извори на податоци:
[4][5]

Кеплер-1625 — ѕвезда налика на Сонцето со привидна величина од 14, со местоположба во соѕвездието Лебед приближно на растојание од 8.000 светлосни години. Полупречникот е за нешто помалку од 80% поголем од полупречникот на Сонцето и има маса за 8% поголема од онаа на Сонцето. Во 2016 година, беше забележано дека во орбита околу ѕвездата има вонсончева планета, Кеплер-1625b, која пак е гасовит џин во орбита во животопогодниот појас. Во 2018 година, беше објавено дека вонсончевата планета можно е да има во орбита вонсончева месечина.[6] Дополнителните набљудувања со вселенскиот телескоп Хабл исто така ја потврдиле можноста за постоење на вонсончева месечина, иако неодамнешните истражувања во 2019 година наведуваат дека е можно да не постои вонсончева месечина.[7]

Ѕвездени карактеристики[уреди | уреди извор]

Кеплер-1625 е голема ѕвезда слична на Сонцето. нејзиниот полупречник е 1,79 пати од оној на Сонцето и има маса 1,079 од Сончевата.[3] нејзината температура е околу 5.548 K, малку пониска од онаа на Сонцето.[3] Овие карактеристики укажуваат дека Кеплер-1625 можно е да е жолт подџин кој се ближи на крајот од својот полуживот. Кеплер-1625 има висока металичност од +0.12 dex (споредбено со 0.00 за сонцето) ие на растојание од околу 8.000 светлосни години[1] во соѕвездието Лебед.[3]

Постои и втор модел за големината на Кеплер-1625, со кој ѕвездата е со полупречник од околу 0,94 сончеви полупречници и маса за 0,96 од сончевата како и температура од 5.677 K и металичност слична на Сонцето.[2]

Планетарен систем[уреди | уреди извор]

Планетарен систем Кеплер-1625[2][3]
Прудружници Маса Голема полуоска
(ае)
Орбитален период
(дена)
Занесување Наклон Полупречник
b ~3.000 M 0.811-0.8748 287,3789±0,0030 89,97±0,02° 6-12 R

За ѕвездата се знае дека има потврдена една планета, со ознака Кеплер-1625b, таа е планета малку поголема од Јупитер во орбита околу матичната ѕвезда со орбитален период од 287,3 денови. Сепак, ако помалата големина за ѕвездата е точна, тогаш Кеплер-1625b е гасовит џин со полупречник од 6 земјини полупречници во орбита на животопогодниот појас.[3]

Можност за постоење на вонсончева месечина[уреди | уреди извор]

Светлосните кривина трите набљудувани премини укажуваат на постоење на вонсончева месечина со големина на Нептун во орбита на Кеплер-1625b, на растојание од 20 пати од планетарниот полупречник. Потребни се повече набљудувања за да се потврди или отфрли постоењето на месечината. Дополнителните набљудувања со вселенскиот телескоп Хабл на премините на Кеплер-1625b од 2017 до 2018 година и дополнително добиените светлосни криви укажуваат на постоењето на вонсончева месечина, што дополнително ја зацврстува идејата за постоење на вонсончева месечина во орбита околу Кеплер-1625b.[6][8] неодамнешно разгледување на набљудувањата на Хабл во 2019 година, укажуваат дека дополнителната светлосна крива е остаток од обработката на податоците.[7]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Brown, A. G. A.; и др. (Gaia collaboration) (August 2018). „Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties“. Astronomy & Astrophysics. 616. A1. arXiv:1804.09365. Bibcode:2018A&A...616A...1G. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Запис на DR2 од „Гаја“ за овој извор на VizieR.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 „NASA Exoplanet archive“. Посетено на 2017-07-28.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Mathur, Savita; Huber, Daniel; Batalha, Natalie M.; Ciardi, David R.; Bastien, Fabienne A.; Bieryla, Allyson; Buchhave, Lars A.; Cochran, William D.; Endl, Michael; Esquerdo, Gilbert A.; Furlan, Elise; Howard, Andrew; Howell, Steve B.; Isaacson, Howard; Latham, David W.; MacQueen, Phillip J.; Silva, David R. (2017). „Revised Stellar Properties of Kepler Targets for the Q1-17 (DR25) Transit Detection Run“. The Astrophysical Journal Supplement Series. 229 (2): 30. arXiv:1609.04128. Bibcode:2017ApJS..229...30M. doi:10.3847/1538-4365/229/2/30.
  4. NASA Exoplanet Archive, entry for Kepler-1625
  5. exoplanet.eu: Planet Kepler-1625 b
  6. 6,0 6,1 Teachey, Alex; и др. (2018). „HEK VI: On the Dearth of Galilean Analogs in Kepler and the Exomoon Candidate Kepler-1625b I“. The Astronomical Journal. 155 (1). 36. arXiv:1707.08563. Bibcode:2018AJ....155...36T. doi:10.3847/1538-3881/aa93f2.
  7. 7,0 7,1 Kreidberg, Laura; Luger, Rodrigo; Bedell, Megan (2019-04-24). "No Evidence for Lunar Transit in New Analysis of HST Observations of the Kepler-1625 System". arXiv:1904.10618 [astro-ph.EP]. 
  8. Teachey, Alex; Kipping, David M. (2018). „Evidence for a Large Exomoon Orbiting Kepler-1625b“ (PDF). Science Advances. 4 (10): eaav1784. arXiv:1810.02362. Bibcode:2018SciA....4.1784T. doi:10.1126/sciadv.aav1784. PMC 6170104. PMID 30306135. Посетено на 2019-04-25.

Координати: Ѕвездена карта &1000000000000001900000019ч &1000000000000004100000041м &1000000000000430400000043,04с, +&1000000000000003900000039° &1000000000000005300000053′ &1000000000000011600000011,6″