Лебед OB2-8A

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
The correct title of this article is Cygnus OB2 #8A. The substitution or omission of a # sign is because of technical restrictions.
Лебед OB2 #8A

Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 33м &1000000000150790500000015,07905с[1]
Деклинација +41° 18′ &1000000000050476200000050,4762″[1]
Привидна величина (V)9,06[2]
Особености
Спектрален типO6If + O5.5III(f)[3]
U−B боен показател+0,15[4]
B−V боен показател+1,29[4]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)-27,7 km/s
Сопствено движење (μ) RA: -0,91[1] mas/yr
Dec.: -6,02[1] mas/yr
Паралакса (π)-3.91 ± 1.76[1] mas
Растојание1.700[5] pc
Апсолутна величина (MV)−6,78[6]
Орбита[7]
Период (P)21,9 денови
Голема полуоска (a)71 R[5]
Ексцентрицитет (e)0,24
Полузамав (K1)
(главна)
82,8 км/с
Полузамав (K2)
(споредна)
95,8 км/с
Податоци [5]
Cyg OB2 #8A1
Маса44,1 M
Полупречник20 R
Површ. грав. (log g)3,48
Сјајност650.000 L
Температура36.800 K
Cyg OB2 #8A2
Маса37,4 M
Полупречник14,8 R
Површинска гравитација (log g)3,67
Сјајност468,000 L
Температура39,200 K
Старост2[6] Мг.
Други ознаки
Schulte 8A, 1E 203127+4108.5, TYC 3161-1325-1, ADS 14000 A, 2E 4382, HIP 101425, UBV 17839, AG+41° 1925, 2E 2031.4+4108, IDS 20297+4058, LS III +41 37, Cyg OB2-8A, 1ES 2031+41.1, 2MASS J20331508+4118504, BD+40°4227, GCRV 20036, PPM 60129, CCDM J20332+4119A, 1RXS J203315.8+411848, CGO 605, GOS G080.22+00.79 01, SAO 49781, CSI+40 4227 1, GSC 03161-01325.
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

Лебед OB2 #8A — двојнолиниски спектроскопски двоен систем со местоположба во центарот на здружението Лебед OB2 на растојание од 5.500 светлосни години.

Откритие[уреди | уреди извор]

Се до 1951 година Лебед OB2 #8 била позната како анонимен каталошки податок во бонскиот преглед. Тогаш била препозната како една од неколкуте високосјајни блиски жешки ѕвезди во соѕвездието Лебед. Иако била попозната како Шулте #8A, бројот 8 првпат се спомнува во постари трудови.[8] Шулте ја означил групата како масивно ѕвездено здружение и ја поделил ѕвездата #8 четири компоненти, вклучувајчи ја и #8A.[9]

Систем[уреди | уреди извор]

системот Лебед OB2 #8A содржи две масивни сѕвезди од спектрален тип O во меѓусебна орбита од 21,9 денови. Примарната е суперџин со 44 M а секундарната е џиновска ѕвезда со 37 M.[7] Се смета дека двете ѕвезди не разменуваат маса и нивните светлосни класи во здружението Лебед OB2 од околу O6 се поклопуваат со главната низа.[6] Блиските ѕвезди Лебед OB2 #8B, #8C, и #8D, за кои првично се сметало дека се единечна ѕвезда се всушност масивни и сјајни ѕвезди од спектрален тип O.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Van Leeuwen, F.. Validation of the new Hipparcos reduction. „Astronomy and Astrophysics“ том  474 (2): 653. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Bibcode2007A&A...474..653V. 
  2. Caballero-Nieves, S. M.; Nelan, E. P.; Gies, D. R.; Wallace, D. J.; Degioia-Eastwood, K.; Herrero, A.; Jao, W.-C.; Mason, B. D.; и др.. A High Angular Resolution Survey of Massive Stars in Cygnus OB2: Results from the Hubble Space Telescope Fine Guidance Sensors. „The Astronomical Journal“ том  147 (2): 40. doi:10.1088/0004-6256/147/2/40. Bibcode2014AJ....147...40C. 
  3. Cazorla, Constantin; Nazé, Yaël; Rauw, Gregor. Wind collisions in three massive stars of Cygnus OB2. „Astronomy & Astrophysics“ том  561: A92. doi:10.1051/0004-6361/201322539. Bibcode2014A&A...561A..92C. 
  4. 4,0 4,1 Ducati, J. R.. VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. „CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues“ том  2237. Bibcode2002yCat.2237....0D. 
  5. 5,0 5,1 5,2 De Becker, M.; Rauw, G.; Sana, H.; Pollock, A. M. T.; Pittard, J. M.; Blomme, R.; Stevens, I. R.; Van Loo, S.. XMM-Newton observations of the massive colliding wind binary and non-thermal radio emitter CygOB2#8A [O6If + O5.5III(f)]. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society“ том  371 (3): 1280. doi:10.1111/j.1365-2966.2006.10746.x. Bibcode2006MNRAS.371.1280D. http://orbi.ulg.ac.be/bitstream/2268/2772/1/cyg8aDeBecker.pdf. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Negueruela, I.; Marco, A.; Herrero, A.; Clark, J. S.. New very massive stars in Cygnus OB2. „Astronomy and Astrophysics“ том  487 (2): 575. doi:10.1051/0004-6361:200810094. Bibcode2008A&A...487..575N. 
  7. 7,0 7,1 De Becker, M.; Rauw, G.; Manfroid, J.. A Spectroscopic study of the non-thermal radio emitter Cyg OB2 #8A: Discovery of a new binary system. „Astronomy and Astrophysics“ том  424 (3): L39. doi:10.1051/0004-6361:200400049. Bibcode2004A&A...424L..39D. 
  8. Münch, Luis; Morgan, W. W.. Notes: A Probable Clustering of Blue Giants in Cygnus. „Astrophysical Journal“ том  118: 161. doi:10.1086/145737. Bibcode1953ApJ...118..161M. 
  9. Schulte, D. H.. New Members of the Association VI Cygni. „Astrophysical Journal“ том  124: 530. doi:10.1086/146256. Bibcode1956ApJ...124..530S. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Координати: Ѕвездена карта &1000000000000002000000020ч &1000000000000003300000033м &1000000000015078900000015,0789с, +&1000000000000004100000041° &1000000000000001800000018′ &1000000000005049400000050,494″