Ѕвездена класификација

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Во астрономијата, ѕвездената класификација е класификација на ѕвездите врз основа на температурата на фотосферата и нејзиното поврзување со спектралните карактеристики.

Спектрален тип[уреди]

Оваа класификација на сликата ги објаснува ѕвездите преку бојата која е многу блиску до онаа што ја гледа човечкото око. Проценките за ѕвездите „џуџиња“ се релативни.

Спектрална класификација Морган-Кинан

Класа O[уреди]

Ѕвездите од класата O се многу врели и многу светли, со плава боја. Всушност, повеќето од нив зрачат ултравиолетово. Ова се најретки ѕвезди, и се смета дека на секои три милиони ѕвезди доаѓа една ѕвезда од класата O.[nb 1][1]

Примери: Zeta Orionis, Zeta Puppis, Lambda Orionis, Delta Orionis

Класа B[уреди]

Ѕвездите од класата B се изразено светли и плави. Нивниот спектар содржи неутрален хелиум. Ова се моќни ѕвезди кои постојат кратко време, па според тоа не се оддалечуваат многу од местото каде што настанале. Овие ѕвезди имаат тенденција да се соберат во заедничко јато, и да се спојат со џиновски молекуларен облак. Се смета дека една од 800 ѕвезди припаѓа на класата B stars.[nb 1][1].

Примери: Ригел, Спица, сјајното ѕвездено јато Плејади

Класа A[уреди]

Ѕвездите од класата A се меѓу најобичните ѕвезди што може да ги види човечкото око, а по боја се бели или плаво-бели. Содржат силни водородни линии, а исто така и линии на јонизиран метал (Fe II, Mg II, Si II). Присуството на линии од Ca II е забележливо. Се смета дека една на секои 160 ѕвезди е од класата A.[nb 1][1]

Примери: Вега, Сириус, Денеб

Класа F[уреди]

Ѕвездите од класа F имаат силни линии од Ca II. Неутралните метали (Fe I, Cr I) започнуваат да се претвораат во линии на јонизиран метал. Нивната боја е бела. Се смета дека на секои 33 ѕвезди, една е од класата F.[nb 1][1]

Примери: Arrakis, Canopus, Procyon

Забелешки[уреди]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 These proportions are fractions of stars brighter than absolute magnitude 16; lowering this limit will render earlier types even rarer while generally adding only to the M class.

Класа G Kласа Г ѕвездите се веројатно најпознатите за нас, најглавно бидејки нашето сонце е во оваа класа. Околу 1 во 13 од главните последователни ѕвезди од нашите “комшиски“ соларни системи се ѕвезди од класата Г. Тие имаат послаби водородни обвивки од Ф класата, но заедно со јонизираните метали, тие имаат неутрални метали. Супергигантските ѕвезди најчесто варираат меѓу О и Б (сини) или К и М (црвени) класи. Додека тие го прават ова, не остануваат за долго во Г класификацијата бидејќи е екстремно нестабилно за еден супергигант од ѕвезда да биде таму.

Наводи[уреди]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Glenn LeDrew; The Real Starry Sky, Journal of the Royal Astronomical Society of Canada, Vol. 95, No. 1 (whole No. 686, February 2001), pp. 32–33. Note: Table 2 has an error and so this article will use 824 as the assumed correct total of main sequence stars

Надворешни врски[уреди]