Кеплер-70

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кеплер-70
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед[1][note 1]
Ректасцензија 19ч 45м &1000000000025474600000025,4746с[2]
Деклинација +41° 5′ &1000000000033882000000033,8820″[2]
Привидна величина (V)14,87[3]
Особености
Спектрален типsdB[1]
Привидна величина (U)13.80[3]
Привидна величина (B)14.71[3]
Привидна величина (R)15.43[3]
Привидна величина (I)15.72[3]
Привидна величина (J)15.36[3]
Привидна величина (H)15.59[3]
Астрометрија
Сопствено движење (μ) RA: 7.185±0.061[2] mas/yr
Dec.: −3.134±0.060[2] mas/yr
Паралакса (π)0.7850 ± 0.0314[2] mas
Растојание4200 ± 200 ly
(1270 ± 50 pc)
Податоци
Маса0.496 ± 0.002[1] M
Полупречник0.203 ± 0.007[1] R
Сјајност (болометричка)22,9 ±  3,1 L
Температура27,730 ± 260[1] K
Други ознаки
2MASS J19452546+4105339, KIC 5807616, KOI-55, UCAC2 46165657, UCAC3 263-170867, USNO-B1.0 1310-00349976.[3]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци
KIC— податоци

Кеплер-70 или KOI-55Ѕвезда во соѕвездието Лебед со привидна величина од 14,87.[3] Со ова ѕвездата е премногу за да се види со човеково око.[4]

Станува збор за сино подџуџе, односно Кеплер-70 поминала низ фазата на црвен џин пред 18,4 милиони години. Во денешната состојба, во јадрото со фузионира хелиум. Откако ќе го согори хелиумот ќе се збие и ќе создаде бело џуџе. Има релативно мал полупречник од околу 0,2 пати од оној на Сонцето, белите џуџиња се уште помали.[5] Ѕвездата во своја орбита има планетарен систем со две потврдени планети, Кеплер-70b и Кеплер-70c.[6] највантрешната планета ја има највисоката температура од досега познатите планети.

Планетарен систем[уреди | уреди извор]

На 26 декември, 2011 година, се објавени докази за постоењето а две крајно краткопериодични планети. Тие биле забележани преку одбивањето на светлината од матичната ѕвезда од нивните површини, за разлика од методот на планетарен премин кога ѕвездата губи дел од сјајот.

Мерењата укажувале на постоење и на трета планета меѓу двете потврдени плането, но ова досега останува непотврдено.

Орбитите на Кеплер-70b и Кеплер-70c се во орбитална резонанција 7:10 и го имаат најголемото приближување меѓу кои и да се две познати планети.

Планетарен систем Кеплер-70[6]
Прудружници Маса Голема полуоска
(ае)
Орбитален период
(дена)
Занесување Наклон Полупречник
b 0,440 M 0,0060 0,2401 20–80, најверојатно 65 [note 2]° 0,759 R
KOI-55.03 (непотврдено) 0,222 M 0,0065  0,605 R
c 0,655 M 0,0076 0,34289 20–80, најверојатно 65° 0,867 R

Белешки[уреди | уреди извор]

  1. This is inferred from the RA and declination of the star.
  2. inclinations are derived from brightness variations and lack of transits.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 „Notes for Planet KOI-55 b“. Extrasolar Planet Database. Архивирано од изворникот на 19 January 2012. конс. 1 January 2012. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 „KPD 1943+4058“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур. конс. 1 January 2012.  (англиски)
  4. Sherrod, P. Clay; Koed, Thomas L. (2003), A Complete Manual of Amateur Astronomy: Tools and Techniques for Astronomical Observations, Astronomy Series, Courier Dover Publications, стр. 9, ISBN 0-486-42820-6 
  5. Cain, Fraser (4 February 2009). „White Dwarf Stars“. Universe Today. конс. 8 January 2012. 
  6. 6,0 6,1 Charpinet, S. и др. (December 21, 2011), „A compact system of small planets around a former red-giant star“, Nature 480 (7378): 496–499, Bibcode:2011Natur.480..496C, PMID 22193103, doi:10.1038/nature10631 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]