17 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
17 Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 19ч 46м &1000000000255997800000025,59978с[1]
Деклинација +33° 43′ &1000000000039342700000039,3427″[1]
Прив. величина (V) 5[2]
Особености
Спектрален тип F7 V[2] + M0.4[3]
B−V Боен показател 0,46[2]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)+4,1[4] км/с
Сопствено движење (μ) Рект: +23,25[5] млс/г
Дек.: –449,31[5] млс/г
Паралакса (π)47.8473 ± 0.1255[1] млс
Оддалеченост68,2 ± 0,2 сг
(20,90 ± 0,05 пс)
Апсолутна величина (MV)3,40[2]
Податоци
17 Cyg A
Маса1,24[6] M
Полупречник0,95–1,1[7] R
Површ. грав. (log g)4,262[8]
Сјајност3,66[8] L
Температура6.455[8] K
Вртежна брзина (v sin i)9[2] км/с
Старост2,8[9] Гг.
Други ознаки
17 Cyg, ,BD+33 3587, GJ 9670, HD 187013, HIP 97295, HR 7534, SAO 68827.[10]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

17 Лебед Флемстидова ознака за двоен ѕвезден систем во северното соѕвездие Лебед. Со привидна ѕвездена величина 5, системот, според Бортловата скала, може да се забележи со голо око на приградското небо во текот на ноќта. Мерењата направени со вселенското летало Хипаркос покажуваат годишна промена на паралаксата од 0,0478 ″, што е еквивалентно на растојание од околу 68,2 светлосни години или 20,9 парсеци од Сонцето. Има релативно високо сопствено движење, движејќи се низ небесната сфера со брзина од 0.451"/годишно.[11]

Ѕвездената класификација на примарната ѕвезда е F7 V, што значи дека е ѕвезда на главната низа како и Сонцето. Ѕвездата има маса за 1,24 пати поголема од масата на Сонцето и полупречник за 0,95 - 1,1 пати поголем од Сончевиот радиус. Таа е со старост од околу 2,8 милијарди години и сјае со сјајност 3,66 пати поголема од сончевата. Ефективната температура на ѕвездената атмосфера е 6.455 K, што одговара на жолто-бела обоеност карактеристична за ѕвездите од F-тип.[12]

На аголно растојание од 791,40 лачни секунди се наоѓа придружник со сопствено движење класифициран како M0.4, што укажува дека станува збор за ѕвезда, црвено џуџе. На проценетото растојание на парот, кое е еднакво на предвидено растојание од 16.320 АУ. Иако CCDM наведува постоење на уште четири придружници, тие физички не се поврзани со оваа двојна ѕвезда.[13]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Brown, A. G. A.; и др. (Gaia collaboration) (August 2018). „Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties“. Astronomy & Astrophysics. 616. A1. arXiv:1804.09365. Bibcode:2018A&A...616A...1G. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Запис на DR2 од „Гаја“ за овој извор на VizieR.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Takeda, Yoichi; и др. (February 2005), „High-Dispersion Spectra Collection of Nearby F--K Stars at Okayama Astrophysical Observatory: A Basis for Spectroscopic Abundance Standards“, Publications of the Astronomical Society of Japan, 57 (1): 13–25, Bibcode:2005PASJ...57...13T, doi:10.1093/pasj/57.1.13.
  3. Dhital, Saurav; и др. (June 2010), „Sloan Low-mass Wide Pairs of Kinematically Equivalent Stars (SLoWPoKES): A Catalog of Very Wide, Low-mass Pairs“, The Astronomical Journal, 139 (6): 2566–2586, arXiv:1004.2755, Bibcode:2010AJ....139.2566D, doi:10.1088/0004-6256/139/6/2566.
  4. Nordström, B.; и др. (May 2004), „The Geneva-Copenhagen survey of the Solar neighbourhood. Ages, metallicities, and kinematic properties of ˜14,000 F and G dwarfs“, Astronomy and Astrophysics, 418 (3): 989–1019, arXiv:astro-ph/0405198, Bibcode:2004A&A...418..989N, doi:10.1051/0004-6361:20035959.
  5. 5,0 5,1 van Leeuwen, F. (November 2007), „Validation of the new Hipparcos reduction“, Astronomy and Astrophysics, 474 (2): 653–664, arXiv:0708.1752, Bibcode:2007A&A...474..653V, doi:10.1051/0004-6361:20078357.
  6. Halbwachs, J. -L; и др. (2018), „Multiplicity among solar-type stars. IV. The CORAVEL radial velocities and the spectroscopic orbits of nearby K dwarfs“, Astronomy and Astrophysics, 619: A81, arXiv:1808.04605, Bibcode:2018A&A...619A..81H, doi:10.1051/0004-6361/201833377.
  7. Pasinetti-Fracassini, L. E.; и др. (February 2001), „Catalogue of Stellar Diameters (CADARS)“, Astronomy and Astrophysics, 367 (2): 521–524, arXiv:astro-ph/0012289, Bibcode:2001A&A...367..521P, doi:10.1051/0004-6361:20000451.
  8. 8,0 8,1 8,2 Takeda, Yoichi (April 2007), „Fundamental Parameters and Elemental Abundances of 160 F-G-K Stars Based on OAO Spectrum Database“, Publications of the Astronomical Society of Japan, 59 (2): 335–356, Bibcode:2007PASJ...59..335T, doi:10.1093/pasj/59.2.335.
  9. Holmberg, J.; и др. (July 2009), „The Geneva-Copenhagen survey of the solar neighbourhood. III. Improved distances, ages, and kinematics“, Astronomy and Astrophysics, 501 (3): 941–947, arXiv:0811.3982, Bibcode:2009A&A...501..941H, doi:10.1051/0004-6361/200811191.
  10. „* 17 Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур. Посетено на 2013-10-26. (англиски)
  11. Lépine, Sébastien; Shara, Michael M. (March 2005), „A Catalog of Northern Stars with Annual Proper Motions Larger than 0.15" (LSPM-NORTH Catalog)“, The Astronomical Journal, 129 (3): 1483–1522, arXiv:astro-ph/0412070, Bibcode:2005AJ....129.1483L, doi:10.1086/427854.
  12. „The Colour of Stars“, Australia Telescope, Outreach and Education, Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation, December 21, 2004, Архивирано од изворникот на March 10, 2012, Посетено на 2012-01-16.
  13. Phillips, N. M.; и др. (April 2010), „Target selection for the SUNS and DEBRIS surveys for debris discs in the solar neighbourhood“, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 403 (3): 1089–1101, arXiv:0911.3426, Bibcode:2010MNRAS.403.1089P, doi:10.1111/j.1365-2966.2009.15641.x. See the note for F094.