Прејди на содржината

Ѕвездена атмосфера

Од Википедија — слободната енциклопедија
Фотографија снимена во Франција за време на затемнувањето на Сонцето 1999 година.

Ѕвездена атмосфера — надворешната област од зафатнината на една ѕвезда, која се наоѓа над ѕвезденото јадро, зрачната зона и конективната зона. Таа е поделена на неколку области со различни одлики:

  • Фотосферата, која е најнизок и најстуден слој на атмосферата е обично единствениот видлив дел.[1] Светлината која ја напушта површината на ѕвездата главно доаѓа од овој слој и поминува низ повисоките слоеви. Фотосферата на Сонцето има температура од околу 5.770 К до 5.780 К.[2][3] Ѕвездените дамки се студени региони со нарушено магнетично поле кои се на површината на фотосферата.[3]
  • Над фотосферата се наоѓа хромосферата. Овој дел од атмосферата првично се лади и подоцна се загрева 10 пати повеќе отколку температурата на фотосферата.
  • Над хромосферата се наоѓа преодна област, каде температурата расте брзо на растојание од 100 км.[4]
  • Најдалечниот дел од ѕвездената атмосфера е короната, бледа плазма која има температура над еден милион келвини.[5] Додека повеќето ѕвезди на главната низа имаат преодни области и корони, ова не е случајот со сите развиени ѕвезди. Можно е само некои џиновски ѕвезди и суперџиновски ѕвезди да поседуваат корони. Еден нерешен проблем во ѕвездената астрофизика е како короната може да се загрева на толку високи температури. Одговорот се наоѓа во магнетните полиња, но механизмот и начинот не се познати.[6]

За време на целосно затемнување на Сонцето фотосферата на Сонцето е прикриена, покажувајќи ги останатите слоеви на атмосферата.[1] За време на затемнувањето на Сонцето, хромосферата изгледа како тенок розовкаст лак,[7] и короната може да се набљудува како праменест ореол. Истата појава при затемнувањето кај двојните ѕвезди може да ја направи видлива хромосферата на џиновските ѕвезди.[8]

Поврзано

[уреди | уреди извор]

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. 1 2 „"Beyond the Blue Horizon" – A Total Solar Eclipse Chase“. 1999-08-05. Посетено на 2010-05-21. On ordinary days, the corona is hidden by the blue sky, since it is about a million times fainter than the layer of the sun we see shining every day, the photosphere.
  2. ↑ Mariska, J.T. The solar transition region. Cambridge Astrophysics Series. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-38261-8.
  3. 1 2 Lang, K.R. (September 2006). „5.1 MAGNETIC FIELDS IN THE VISIBLE PHOTOSPHERE“. Sun, earth, and sky (2. изд.). Springer. стр. 81. ISBN 978-0-387-30456-4. this opaque layer is the photosphere, the level of the Sun from which we get our light and heat
  4. ↑ Mariska, J.T. The solar transition region. стр. 60. ISBN 978-0-521-38261-8. 100 km suggested by average models
  5. ↑ R.C. Altrock (2004). „The Temperature of the Low Corona During Solar Cycles 21–23“. Solar Physics. 224: 255. Bibcode:2004SoPh..224..255A. doi:10.1007/s11207-005-6502-4.
  6. ↑ „The Sun's Corona – Introduction“. NASA. Посетено на 2010-05-21. Now most scientists believe that the heating of the corona is linked to the interaction of the magnetic field lines.
  7. ↑ Lewis, J.S. (2004-02-23). Physics and chemistry of the solar system (Second. изд.). Elsevier Academic Press. стр. 87. ISBN 978-0-12-446744-6. The dominant color is influenced by the Balmer series of atomic hydrogen
  8. ↑ Griffin, R.E. (2007-08-27). Hartkopft, W.I.; Guinan, E.F. (уред.). Only Binary Stars Can Help Us Actually SEE a Stellar Chromosphere (1. изд.). Cambridge University Press. стр. 460. doi:10.1017/S1743921307006163. ISBN 978-0-521-86348-3. Посетено на 2010-05-21.


Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Ѕвездена_атмосфера&oldid=5259531“