31 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
31 Лебед
Cygnus constellation map.svg
Red circle.svg

Местоположбата на 31 Лебед (заокружена)
Податоци од набљудување
Епоха J2000.0      Рамноденица J2000.0
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 13м &1000000000003790700000037,907с[1]
Деклинација +46° 44′ &1000000000000287800000028,78″[1]
Привидна величина (V)3.73 - 3.89[2]
Особености
Спектрален типK4Iab + B4IV-V[2]
Променлив типАлгол[2]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)–7.41 ± 0.08[3] km/s
Сопствено движење (μ) RA: 4.78 ± 0.38[1] mas/yr
Dec.: 1.21 ± 0.35[4] mas/yr
Паралакса (π)4.3432 ± 0.3464[4] mas
Растојание750 ± 60 ly
(230 ± 20 pc)
Орбита[5]
Период (P)3,784.3 d
Ексцентрицитет (e)0.2084 ± 0.0031
Перицентарска епоха (T)2,452,345 ± 9
Аргумент на перицентарот (ω)
(споредна)
204.5 ± 1.0°
Полузамав (K1)
(главна)
13.94 ± 0.04 км/с
Полузамав (K2)
(споредна)
18.0[6] км/с
Податоци
портокалов суперџин
Маса6.73[6] M
Полупречник197 ± 20[7] R
Сјајност4,300 ± 1,100[8] L
Температура3,590 ± 225[8] K
бело-сино џуџе
Маса5.22[6] M
Полупречник5.2 ± 0.5[7] R
Температура16,500+1,000
−2,000
[8] K
Старост39.8[9] Мг.
Други ознаки
ο1 Cyg, ο2 Cyg,[10] 31 Cyg, V695 Cyg, HD 192577, BD+46°2882, HIP 99675, HR 7735, SAO 49337
Наводи во бази
SIMBAD— податоци
31 Лебед е близок двоец. Третата ѕвезда е 30 Лебед.

31 Лебед (позната и како ο1 Лебед, Омикрон1 Лебед или V695 Лебед) — ѕвезда во соѕвездието Лебед.

Бајеровото означување ο (омикрон) било различно користено на две или три од ѕвездите 30, 31 и 32 Лебед. 31 Лебед била означена, различно, како ο1 или ο2 Лебед — затоа, за појасно, се претпочита да се користи Флемстидовото означување 31 Лебед.[10]

Претставува ѕвезда од типот Алгол и има величина од 3,73 и 3,89 во период од десет години. Составни ѕвезди се портокаловиот суперџин од типот K4Iab и сино-белата ѕвезда, која веројатно е од видот B4IV-V. Системот на затемнување бил проучуван во обид да се одреди точна директна маса за црвениот суперџин. Вредноста 6.73 M се верува дека е точна околу 2%, но постојат некои разлики.[6]

30 Лебед е уште ѕвезда видлива со голо око, со што создаваат јасна тројка.

32 Лебед се наоѓа неколку степени северно, исто така е во систем на двојна ѕвезда. Се состои од голема ладна развиена ѕвезда и мала топла главна низа или субџин.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 van Leeuwen, F.. Validation of the new Hipparcos reduction. „Astronomy and Astrophysics“ том  474 (2): 653–664. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Bibcode2007A&A...474..653V. http://www.aanda.org/index.php?option=com_article&access=bibcode&Itemid=129&bibcode=2007A%2526A...474..653VFUL. Vizier catalog entry
  2. 2,0 2,1 2,2 Samus, N. N.; Durlevich, O. V.. VizieR Online Data Catalog: General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007-2013). „VizieR On-line Data Catalog: B/Gcvs. Originally Published In: 2009yCat....102025S“ том  1. Bibcode2009yCat....102025S. 
  3. Eaton, Joel A.; Henry, Gregory W.; Odell, Andrew P.. Orbits and Pulsations of the Classical ζ Aurigae Binaries. „The Astrophysical Journal“ том  679 (2): 1490–1498. doi:10.1086/587452. Bibcode2008ApJ...679.1490E. http://iopscience.iop.org/0004-637X/679/2/1490/fulltext/. 
  4. 4,0 4,1 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  5. Griffin, R. F.. Spectroscopic binary orbits from photoelectric radial velocities - Paper 202: 31 and 32 Cygni. „The Observatory“ том  128: 362. Bibcode2008Obs...128..362G. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Bennett, Philip; Brown, Alexander; Ayres, Thomas R.. An Accurate Mass of the 31 Cygni Red Supergiant. „Cambridge Workshop on Cool Stars“: 46. doi:10.5281/zenodo.1467958. Bibcode2018csss.confE..46B. 
  7. 7,0 7,1 Eaton, Joel A.. 31 Cygni: The B star and the wind. „Astronomical Journal“ том  106: 2081. doi:10.1086/116787. Bibcode1993AJ....106.2081E. 
  8. 8,0 8,1 8,2 Di Benedetto, G. P.; Ferluga, S.. Angular diameters of Zeta Aurigae-type supergiants by Michelson interferometry. „Astronomy and Astrophysics“ том  236: 449. Bibcode1990A&A...236..449D. 
  9. Tetzlaff, N.; Neuhäuser, R.; Hohle, M. M. (јануари 2011 г). A catalogue of young runaway Hipparcos stars within 3 kpc from the Sun. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society“ том  410 (1): 190–200. doi:10.1111/j.1365-2966.2010.17434.x. Bibcode2011MNRAS.410..190T. 
  10. 10,0 10,1 Kostjuk, N. D.. VizieR Online Data Catalog: HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index (Kostjuk, 2002). „VizieR On-line Data Catalog: IV/27A. Originally Published In: Institute of Astronomy of Russian Academy of Sciences (2002)“ том  4027. Bibcode2004yCat.4027....0K.