23 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
23 Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 19ч 53м &1000000000000001737873017.37.873с[1]
Деклинација +57° 31′ &1000000000000002448100024.4.810″[1]
Привидна величина (V)5,14[2]
Особености
Спектрален типB5 V[3]
U−B боен показател+0,76[2]
B−V боен показател−0,13[2]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)−3.6±16[4] km/s
Сопствено движење (μ) RA: +5,768[1] mas/yr
Dec.: +11,483[1] mas/yr
Паралакса (π)5.9155 ± 0.1728[1] mas
Растојание550 ± 20 ly
(169 ± 5 pc)
Апсолутна величина (MV)−1.30[5]
Податоци [2]
Маса47+064
−053
[6] M
Полупречник430±045 R
Површ. грав. (log g)382±008
Сјајност611,53[5] L
Температура14893±214 K
Вртежна брзина (v sin i)145 км/с
Други ознаки
23 Cyg, BD+57°2084, HD 188665, HIP 97870, HR 7608, SAO 32085, WDS J19533+5731[7]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

23 Лебед – обична,[2] сино-бела ѕвезда во северното соѕвездие Лебед. Таа е бледа ѕвезда, видлива со голо око, со привидна ѕвездена величина од 5,14.[2] Растојанието до ѕвездата, проценето според нејзиното годишно поместување од 59 mas,[1] е околу 550 светлосни години. Се приближува кон Земјата со хелиоцентрична радијална брзина од −32 km/s,[4] и се очекува да се приближи на 16,631 светлосна годинаs за околу 5.6 милиони години.[2] На тоа растојание, тековната ѕвезда би била со магнитуда од 2,24.[8]

23 Лебед е обична B-тип ѕвезда од главната низа спектрален тип B5V, ѕвезда која генерира енергија преку нуклеарна фузија во нејзиното јадро. Таа е стара приближно 26[2] милиони години, нејзината маса е 4,7[6] пати поголема од Сончевата маса и има 4,3 пати поголем полупречник од Сончевиот полупречник.[2] Ѕвездата се врти околу себе со голема брзина, нејзиното ротација изнесува 145 km/s.[2] Зрачи 612[5] пати повеќе од Сончевата сјајност од нејзината фотосфера на ефективна температура од 14.893 K.[2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Fitzpatrick, E. L.; Massa, D. (March 2005), „Determining the Physical Properties of the B Stars. II. Calibration of Synthetic Photometry“, The Astronomical Journal 129 (3): 1642–1662, Bibcode:2005AJ....129.1642F, arXiv:astro-ph/0412542, doi:10.1086/427855. 
  3. Hill, P. W.; Lynas-Gray, A. E. (September 1977), „UBV photometry and MK spectral classification of northern early-type stars at intermediate galactic latitudes.“, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 180: 691–702, Bibcode:1977MNRAS.180..691H, doi:10.1093/mnras/180.4.691. 
  4. 4,0 4,1 Gontcharov, G. A. (2006), „Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system“, Astronomy Letters 32 (11): 759, Bibcode:2006AstL...32..759G, arXiv:1606.08053, doi:10.1134/S1063773706110065. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Anderson, E.; Francis, Ch. (2012), „XHIP: An extended hipparcos compilation“, Astronomy Letters 38 (5): 331, Bibcode:2012AstL...38..331A, arXiv:1108.4971, doi:10.1134/S1063773712050015. 
  6. 6,0 6,1 Gullikson, Kevin и др. (August 2016), „The Close Companion Mass-ratio Distribution of Intermediate-mass Stars“, The Astronomical Journal 152 (2): 13, Bibcode:2016AJ....152...40G, arXiv:1604.06456, doi:10.3847/0004-6256/152/2/40, 40. 
  7. „23 Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур.  (англиски)
  8. At a distance (D) of 50.99 and an absolute magnitude (M) of −1.30, ignoring extinction (A), the apparent magnitude (m) would be:
    m = M + A + 5·log D + 5 ≈ −1.30 + 5·log 50.99 − 5 = 2.24
    Ref.: Dopita, Michael A.; Sutherland, Ralph S. (2004), Astrophysics of the Diffuse Universe, Astronomy and Astrophysics Library, Springer Science & Business Media, стр. 296, ISBN 3540433627