41 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
41 Лебед
Cygnus constellation map.svg
Red circle.svg
Местоположбата на 41 Лебед (заокружено)
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 29м &1000000000237356100000023,73561с[1]
Деклинација +30° 22′ &1000000000006796800000006,7968″[1]
Прив. величина (V) 4,02[2]
Особености
Развојна фаза Суперџин[3]
Спектрален тип F5Ib-II[3]
B−V Боен показател +0,38[2]
Променлив тип непроменлива[3]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)−18,20[4] км/с
Сопствено движење (μ) Рект: 6,89[1] млс/г
Дек.: −0,87[1] млс/г
Паралакса (π)4.24 ± 0.16[1] млс
Оддалеченост770 ± 30 сг
(236 ± 9 пс)
Апсолутна величина (MV)−3,32[5]
Податоци
Маса5.3±0.4[6] M
Полупречник27.01+2.51
−1.01
[7] R
Површ. грав. (log g)2.32±0.08[6]
Сјајност1,197±90[7] L
Температура6533+126
−283
[7] K
Вртежна брзина (v sin i)9.5±2.0[3] км/с
Други ознаки
41 Cyg, BD+29°4057, HD 195295, HIP 101076, HR 7834, SAO 70095[8]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

41 Лебед — единечна[9] ѕвезда во северното соѕвездие Лебед, бо близина на јужната граница со соѕвездието Лисица. Може да се забележи со голо око како слабосјајна, жолто-бела ѕвезда со привидна ѕвездена величина од 4,02.[2] Ѕвездата е на растојание од околу 770 светлосни години од Сонцето, врз основа на измерената паралакса, и ни се приближува со радијална брзина од −18 км/s.[4]

Станува збор за остролиниска суперџиновска ѕвезда[10] со ѕвездена класификација F5Ib-II.[3] Се проценува дека нејзината старост е 85[6] милиони години и со маса 5,3[6] пати поголема од Сончевата маса и се врти со предвидена вртежна брзина од 9.5 км/s.[3] Бидејќи го согорела водородот во јадрото, ѕвездата се проширила за 27[7] пати повеќе од Сончевиот полупречник. Зрачи со јачина за 1.200[7] пати поголема од Сончевата сјајност од зголемената фотосфера при ефективна температура од 6.533 K.[7]

Наводи[уреди | уреди извор]

{{|refs=

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

}}

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Van Leeuwen, F. (2007). „Validation of the new Hipparcos reduction“. Astronomy and Astrophysics. 474 (2): 653. arXiv:0708.1752. Bibcode:2007A&A...474..653V. doi:10.1051/0004-6361:20078357.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Luck, R. Earle (2014). „Parameters and Abundances in Luminous Stars“. The Astronomical Journal. 147 (6): 137. Bibcode:2014AJ....147..137L. doi:10.1088/0004-6256/147/6/137.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Gray, R. O.; и др. (April 2001), „The Physical Basis of Luminosity Classification in the Late A-, F-, and Early G-Type Stars. I. Precise Spectral Types for 372 Stars“, The Astronomical Journal, 121 (4): 2148–2158, Bibcode:2001AJ....121.2148G, doi:10.1086/319956
  4. 4,0 4,1 4,2 Gontcharov, G. A. (2006). „Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35 495 Hipparcos stars in a common system“. Astronomy Letters. 32 (11): 759. arXiv:1606.08053. Bibcode:2006AstL...32..759G. doi:10.1134/S1063773706110065.
  5. 5,0 5,1 Kovtyukh, V. V.; и др. (2012). „Accurate luminosities from the oxygen λ7771-4 Å triplet and the fundamental parameters of F-G supergiants“. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 423 (4): 3268. arXiv:1204.4115. Bibcode:2012MNRAS.423.3268K. doi:10.1111/j.1365-2966.2012.21117.x.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Lyubimkov, Leonid S.; и др. (2010). „Accurate fundamental parameters for A-, F- and G-type Supergiants in the solar neighbourhood“. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 402 (2): 1369. arXiv:0911.1335. Bibcode:2010MNRAS.402.1369L. doi:10.1111/j.1365-2966.2009.15979.x.
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 Brown, A. G. A.; и др. (Gaia collaboration) (August 2018). „Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties“. Astronomy & Astrophysics. 616. A1. arXiv:1804.09365. Bibcode:2018A&A...616A...1G. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Запис на DR2 од „Гаја“ за овој извор на VizieR.
  8. 8,0 8,1 „41 Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур. (англиски)
  9. 9,0 9,1 Eggleton, P. P.; Tokovinin, A. A. (September 2008), „A catalogue of multiplicity among bright stellar systems“, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 389 (2): 869–879, arXiv:0806.2878, Bibcode:2008MNRAS.389..869E, doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x.
  10. 10,0 10,1 Adelman, S. J.; и др. (January 2008). „Elemental abundance analyses with DAO spectrograms: XXXI. The early F supergiants ν Her (F2 II) and 41 Cyg (F5 Ib-II)“. Astronomische Nachrichten. 329 (1): 26–38. Bibcode:2008AN....329....4A. doi:10.1002/asna.200710863.