WR 135

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
WR 135
Податоци од набљудување
Епоха 2000      Рамноденица 2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 11м &1000000000535272900000053,52729с[1]
Деклинација 36° 11′ &1000000000050532300000050,5323″[1]
Привидна величина (V)8,11[2] (8.06 - 8.16[3])
Особености
Спектрален типWC8[4]
U−B боен показател−0,36[2]
B−V боен показател+0,02[2]
Променлив типWR[3]
Астрометрија
Сопствено движење (μ) RA: −2.635[5] mas/yr
Dec.: −6.081[5] mas/yr
Паралакса (π)0.4746 ± 0.0326[5] mas
Растојание6900 ± 500 ly
(2100 ± 100 pc)
Апсолутна величина (MV)−4,78[4]
Податоци
Маса13,6[4] M
Полупречник4,24[4] R
Сјајност250.000[4] L
Температура63.000[4] K
Други ознаки
V1042 Cygni, WR 135, HD 192103, HIP 99525, BD+35°4013, CCDM J20119+3612, WDS J20119+3612
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

WR 135променлива Волф-Рајова ѕвезда која се наоѓа на растојание од околу 6000 светлосни години од Земјата во соѕвездието на Лебед, опкружена со слаба меуреста маглина која е развеана од интензивното зрачење и брзиот ветар од ѕвездата. Таа има полупречник три пати поголем од полупречникор на Сонцето, но поради температурата од 63.000 К е 190.000 пати посјајна од Сонцето.

WR 135, заедно со WR 134 и WR 137, е една од трите ѕвезди во соѕвездието Лебед забележани во 1867 година кои имаат невообичаени спектри кои се состојат од интензивни оддавни линии, наместо со нормални непрекинати линии и линии на впивање . Ова беа првите членови на класата на ѕвезди кои се наречени Волф-Рајеови (WR ѕвезди) по Чарлс Волф и Жорж Раје, кои први го забележале нивниот необичен изглед. [6] Таа е член на јаглеродната секвенца на WR ѕвезди, што укажува на недостаток на азотни линии и е потврда за јачината на јаглеродното оддавање. WR 135 има спектар со оддавност C III малку посилна од C IV, што доведува до одредување на спектралниот тип WC8 . Спектарот исто така покажува силниоддавности на He I и послаби линии на He II и C II . [7]

WR 135 е помалку од еден степен подалеку од WR 134 и се верува дека двете ѕвезди се на приближно исто растојание од Земјата во рамките на ѕвезденото здружение Лебед OB3. [8] Двете ѕвезди се наоѓаат во обвивка на водород за која се смета дека бил зафатена од меѓуѕвездената средина кога една или двете ѕвезди биле на главната низа. Обвивката има пречник од повеќе од четириесет парсеци и содржи околу 1,830 M на водород. Не е познато која од двете ѕвезди е причината за создавањето на обвивката. [9]

WR 135 има два поблиски придружници. HD 228235 е ѕвезда со привидна величина 11 на растојание од 53 " а има и ѕвезда со величина 12-та на растојание од 41". [10]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Van Leeuwen, F.. Validation of the new Hipparcos reduction. „Astronomy and Astrophysics“ том  474 (2): 653. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Bibcode2007A&A...474..653V. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Ducati, J. R.. VizieR Online Data Catalog: Catalogue of Stellar Photometry in Johnson's 11-color system. „CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues“ том  2237. Bibcode2002yCat.2237....0D. 
  3. 3,0 3,1 Samus, N. N.; Durlevich, O. V.. VizieR Online Data Catalog: General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007-2013). „VizieR On-line Data Catalog: B/gcvs. Originally published in: 2009yCat....102025S“ том  1. Bibcode2009yCat....102025S. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Sander, A.; Hamann, W.-R.; Todt, H.. The Galactic WC stars. Stellar parameters from spectral analyses indicate a new evolutionary sequence. „Astronomy & Astrophysics“ том  540: A144. doi:10.1051/0004-6361/201117830. Bibcode2012A&A...540A.144S. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  6. Murdin, P. (2001). „Wolf, Charles J E (1827-1918)“. The Encyclopedia of Astronomy and Astrophysics. стр. 4101. doi:10.1888/0333750888/4101. ISBN 0333750888. Bibcode2000eaa..bookE4101.. 
  7. Hiltner, W. A.; Schild, R. E.. Spectral Classification of Wolf-Rayet Stars. „Astrophysical Journal“ том  143: 770. doi:10.1086/148556. Bibcode1966ApJ...143..770H. 
  8. Gervais, Simon; St-Louis, Nicole. A Large H I Shell surrounding the Wolf-Rayet Star HD 191765. „The Astronomical Journal“ том  118 (5): 2394. doi:10.1086/301065. Bibcode1999AJ....118.2394G. 
  9. Sitnik, T. G.; Lozinskaya, T. A.. Structure and kinematics of the interstellar medium around WR 134 and WR 135. „Astronomy Letters“ том  35 (2): 121. doi:10.1134/S1063773709020066. Bibcode2009AstL...35..121S. 
  10. Mason, Brian D.; Wycoff, Gary L.; Hartkopf, William I.; Douglass, Geoffrey G.; Worley, Charles E.. The 2001 US Naval Observatory Double Star CD-ROM. I. The Washington Double Star Catalog. „The Astronomical Journal“ том  122 (6): 3466. doi:10.1086/323920. Bibcode2001AJ....122.3466M. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]