75 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
75 Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 21ч 40м &1000000000111079500000011,10795с[1]
Деклинација +43° 16′ &1000000000025816100000025,8161″[1]
Привидна величина (V)5.09[2]
Особености
Спектрален типM1IIIab[3]
B−V боен показател1.601±0.006[2]
Променлив типможна[4]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)−29.25±0.14[1] km/s
Сопствено движење (μ) RA: +62.366[1] mas/yr
Dec.: +15.488[1] mas/yr
Паралакса (π)7.5210 ± 0.1706[1] mas
Растојание434 ± 10 ly
(133 ± 3 pc)
Апсолутна величина (MV)−0.36[2]
Податоци
Полупречник44.61+3.12
−7.77
[1] R
Сјајност438.5±11.5[1] L
Температура3,954+397
−131
[1] K
Други ознаки
75 Cyg, NSV 13834, BD+42°4177, GC 30338, HD 206330, HIP 106999, HR 8284, SAO 51167, WDS J21402+4316[5]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

75 Лебеддвојна ѕвезда[6] во северното соѕвездие Лебед. Може да се забележи со човековото око како темна, црвеникава ѕвезда со привидна величина од 5,09.[2] Системот се наоѓа на растојание од 434 светлосни години од Сонцето, според измерената паралакса, и се приближува кон Земјата со радијална брзина од −29 km/s.[1]

Парот е на меѓусебно аголно растојание од 2.7 лачни секунди од 2008 година, при што придружникот има привидна величина од 10,7.[6] Посјајната величина од 5,18[6] е на остарениот црвен џин од спектрален тип M1IIIab.[3] Бидејќи го искористила водоодното гориво во јадрото, iѕвездата нараснала до 45[1] пати од Сончевиот полупречник. Постојат сомнежи дека станувва збор за променлива ѕвезда од непознат тип и амплитуда.[4] Ѕвездата зрачи со сјајност 439[1] пати поголема од сјајноста на Сонцето од нараснатата фотосфера при делотворна температура од 3.954 K.[1]

Оптички придружник е во близина на парот, од спектрален тип K, на само неколку лачни секунди со привидна величина од 10,14.[7]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Anderson, E.; Francis, Ch. (2012), „XHIP: An extended hipparcos compilation“, Astronomy Letters 38 (5): 331, Bibcode:2012AstL...38..331A, arXiv:1108.4971, doi:10.1134/S1063773712050015. 
  3. 3,0 3,1 Keenan, Philip C.; McNeil, Raymond C. (1989), „The Perkins catalog of revised MK types for the cooler stars“, Astrophysical Journal Supplement Series 71: 245, Bibcode:1989ApJS...71..245K, doi:10.1086/191373. 
  4. 4,0 4,1 Samus, N. N. и др. (2017), „General Catalogue of Variable Stars“, Astronomy Reports, GCVS 5.1 61 (1): 80–88, Bibcode:2017ARep...61...80S. 
  5. „75 Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур.  (англиски)
  6. 6,0 6,1 6,2 Eggleton, P. P.; Tokovinin, A. A. (September 2008), „A catalogue of multiplicity among bright stellar systems“, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 389 (2): 869–879, Bibcode:2008MNRAS.389..869E, arXiv:0806.2878, doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x. 
  7. „BD+42 4177C“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур.  (англиски)