Глизе 815

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Глизе 777
Податоци од набљудување
Епоха J2000.0      Рамноденица J2000.0
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 21ч 00м &100000000000005680000005,68с[1]
Деклинација +40° 04′ &1000000000000013900000013,9″[1]
Прив. величина (V) +10.34(A) e +11.90(B)[2]
Особености
Спектрален тип M2.91
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)-33,7 км/с
Сопствено движење (μ) Рект: 600.857 ± 0.162[1] млс/г
Дек.: -252.579 ± 0.145[1] млс/г
Паралакса (π)66.8056 ± 0.0926[1] млс
Оддалеченост48,82 ± 0,07 сг
(14,97 ± 0,02 пс)
Податоци [2]
Полупречник0.55/0.36 R
Сјајност0.015/0.0035 L
Други ознаки
Gliese (Gl) 815, Catalogue Astrographique (AC) +39°57322, Giclas (G) 210-48, Luyten Half-Second (LHS) 3609, Hipparcos Input Catalog (HIC) 103655, Vyssotsky McCormick (McC) 200, Kuiper (KUI) 103
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

Глизе 815двојна ѕвезда со местоположба во соѕвездието Лебед . Парот е на растојание од 49,3 светлосни години од Сонцето. Двете ѕвезди кои го сочинуваат системот се помали од Сонцето и се многу блиску една до друга. Во нивниот перихел тие се на исто растојание како она меѓу Јупитер и Сонцето. На тој начин, дури иако ѕвездите се мали, заедно со другата ѕвезда за нас ќе бидат посјајни и од полна Месечина.[3]

Компонента А на системот е еруптивна променлива ѕвезда, исто така позната како ѕвезда од типот на УВ Кит. Глизе 815 е една од првите две познати ѕвезди од овој вид спомнати во еден труд од 1924 година [4] .

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 van Leeuwen, F. (2007). „Validation of the new Hipparcos reduction“. Astronomy and Astrophysics. 474 (2): 653–664. arXiv:0708.1752. Bibcode:2007A&A...474..653V. doi:10.1051/0004-6361:20078357. Vizier catalog entry
  2. 2,0 2,1 Ligi, R.; и др. (February 2016), „Radii, masses, and ages of 18 bright stars using interferometry and new estimations of exoplanetary parameters“, Astronomy & Astrophysics, 586: 23, arXiv:1511.03197, Bibcode:2016A&A...586A..94L, doi:10.1051/0004-6361/201527054, A94.
  3. „V1396 Cygni“ (англиски).
  4. Hartman, Michael I. Origins (англиски). стр. 330. ISBN 978-0-557-45898-1.