T Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
T Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 20ч 47м &1000000000107523900000010,75239с[1]
Деклинација +34° 22′ &1000000000026837400000026,8374″[1]
Привидна величина (V)4,93[2] + 10,03[3]
Особености
Спектрален типK3 III[4]
B−V боен показател1.294±0.003[2]
Променлив типLb:[5]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)-23.9±0.3[6] km/s
Сопствено движење (μ) RA: +39,637[1] mas/yr
Dec.: +8,068[1] mas/yr
Паралакса (π)8.4327 ± 0.1348[1] mas
Растојание387 ± 6 ly
(119 ± 2 pc)
Апсолутна величина (MV)−0,74[2]
Податоци
T Cyg A
Полупречник27[7] R
Површ. грав. (log g)2,12[8]
Сјајност333,48[2] L
Температура4,190[8] K
Други ознаки
T Cyg, BD+33° 4028, HD 198134, HIP 102571, HR 7956, SAO 70499, WDS J20472+3422A[9]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

T Лебеддвоен[10] систем во северното соѕвездие Лебед. Станува збор за слабосјаен систем но е видлив за човековото око со заедничка светлосна величина од 4,93.[2] Со паралаксна промена од 8.4 mas,[1] се наоѓа на растојание од 387 светлосни години. Се придвижува поблиску до Земјата со хелиоцентрична радијална брзина од −24 km/s.[6]

Примарната компонента A, е променлива ѕвезда, најверојатно од типот спора променлива, со сјајност што се движи од 4,91 до 4,96.[5] Станува збор за џиновска ѕвезда со ѕвездена класификација K3 III,[4] што е показател дека го истрошила водородот во јадрото како гориво и се развива надвор од главната низа. Измерениот аголен пречник на оваа ѕвезда, по исправките предизвикани од граничното затемнување, е 2.11±0.02 mas.[11] На проценетото растојание на оваа ѕвезда, се добива физичка величина на полупречникот која е 27 пати поголема од Сончевиот полупречник.[7] Зрачи со јачина 333[2] пати поголема од онаа на Сонцето од својата зголемена фотосфера при ефективна температура од 4,190 K.[8]

Секундарната компонента B, е со светлосна величина 10,03 и е на аголно растојание од 8.10 долж положбен агол од 120°, од 2012 година. Во 1877 имала раздвоеност од 10.0″ долж скоро истиот положбен агол (121°).[3]

References[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Anderson, E.; Francis, Ch.. XHIP: An extended hipparcos compilation. „Astronomy Letters“ том  38 (5): 331. doi:10.1134/S1063773712050015. Bibcode2012AstL...38..331A. 
  3. 3,0 3,1 Mason, B. D.; Wycoff, G. L.; Hartkopf, W. I.; Douglass, G. G.; Worley, C. E. (2014 г). The Washington Visual Double Star Catalog. „The Astronomical Journal“ том  122 (6): 3466–3471. doi:10.1086/323920. Bibcode2001AJ....122.3466M. 
  4. 4,0 4,1 Herbig, George H.; Spalding, John F., Jr. (јануари 1955 г). Axial Rotation and Line Broadening in Stars of Spectral Types F0-K5. „Astrophysical Journal“ том  121: 118. doi:10.1086/145969. Bibcode1955ApJ...121..118H. 
  5. 5,0 5,1 Samus', N. N; Kazarovets, E. V; Durlevich, O. V; Kireeva, N. N; Pastukhova, E. N. General catalogue of variable stars: Version GCVS 5.1. „Astronomy Reports“ том  61 (1): 80. doi:10.1134/S1063772917010085. Bibcode2017ARep...61...80S. 
  6. 6,0 6,1 Gontcharov, G. A. (ноември 2006 г). Pulkovo Compilation of Radial Velocities for 35495 Hipparcos stars in a common system. „Astronomy Letters“ том  32 (11): 759–771. doi:10.1134/S1063773706110065. Bibcode2006AstL...32..759G. 
  7. 7,0 7,1 Lang, Kenneth R. (2006 г). Astrophysical formulae. Astronomy and astrophysics library. 1 (3 издание). Birkhäuser. ISBN 3-540-29692-1. https://books.google.com/books?id=OvTjLcQ4MCQC&pg=PA41. . The radius (R*) is given by:
  8. 8,0 8,1 8,2 McWilliam, Andrew (декември 1990 г). High-resolution spectroscopic survey of 671 GK giants. I - Stellar atmosphere parameters and abundances. „Astrophysical Journal Supplement Series“ том  74: 1075–1128. doi:10.1086/191527. Bibcode1990ApJS...74.1075M. 
  9. „T Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур.  (англиски)
  10. Eggleton, P. P.; Tokovinin, A. A. (2008 г). A catalogue of multiplicity among bright stellar systems. „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society“ том  389 (2): 869. doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x. Bibcode2008MNRAS.389..869E. 
  11. Richichi, A.; Percheron, I.; Khristoforova, M. (февруари 2005 г). CHARM2: An updated Catalog of High Angular Resolution Measurements. „Astronomy and Astrophysics“ том  431 (2): 773–777. doi:10.1051/0004-6361:20042039. Bibcode2005A&A...431..773R.