71 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
71 Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 21ч 29м &1000000000269499500000026,94995с[1]
Деклинација +46° 32′ &1000000000026102400000026,1024″[1]
Привидна величина (V)5.22[2]
Особености
Спектрален типK0− III[3]
B−V боен показател0.965±0.004[2]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)−21.54±0.10[4] km/s
Сопствено движење (μ) RA: +43.048[1] mas/yr
Dec.: +104.683[1] mas/yr
Паралакса (π)15.4057 ± 0.1077[1] mas
Растојание212 ± 1 ly
(64.9 ± 0.5 pc)
Апсолутна величина (MV)1.11[2]
Податоци [4]
Маса2.05±0.09 M
Полупречник8.31±0.32 R
Површ. грав. (log g)3.03±0.05
Сјајност44.7+7.8
−6.7
L
Температура4,983±18 K
Вртежна брзина (v sin i)2.03±0.85 км/с
Старост1.07±0.15 Гг.
Други ознаки
g Cyg, 71 Cyg, BD+45°3558, FK5 807, HD 204771, HIP 106093, HR 8228, SAO 50934[5]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

71 Лебедѕвезда во северното соѕвездие Лебед, на растојание од 212 светлосни години од Сонцето.[1] 71 Лебед е Флемстидовата ознака; а пак Бајеровата ознака е g Cygni.[5] Може да се види со човековото око како, портокалова ѕвезда со привидна величина од 5,22.[2] Ѕвездата се приближува кон Земјата со хелиоцентрична радијална брзина од −21.5 km/s.[4]

Со проценета старост од една милијарда години,[4] станува збор за развиена џиновска ѕвезда од спектрален тип K0− III,[3] што пак значи дека оваа ѕвезда го согорелаводородот во јадрото и со тоа нараснала. Станува збор за црвеногрутчест џин, што пак укажува дека ѕвездата е на хоризонталната гранка на Херцшпрунг-Раселовиот дијаграм и создава енергија преку хелиумова фузија во јадрото.[6][7] Оваа ѕвезда е двојно поголема маса од онаа на Сонцето и со полупречник 8 пати поголем од Сончевиот. Нејзината сјајност е 45 пати поголема од сјајноста на Сонцето од нараснатата фотосфера при делотворна температура од 4.983 K.[4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Anderson, E.; Francis, Ch. (2012), „XHIP: An extended hipparcos compilation“, Astronomy Letters 38 (5): 331, Bibcode:2012AstL...38..331A, arXiv:1108.4971, doi:10.1134/S1063773712050015. 
  3. 3,0 3,1 Keenan, Philip C.; McNeil, Raymond C. (1989), „The Perkins catalog of revised MK types for the cooler stars“, Astrophysical Journal Supplement Series 71: 245, Bibcode:1989ApJS...71..245K, doi:10.1086/191373. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Jofré, E. и др. (2015), „Stellar parameters and chemical abundances of 223 evolved stars with and without planets“, Astronomy & Astrophysics 574: A50, Bibcode:2015A&A...574A..50J, arXiv:1410.6422, doi:10.1051/0004-6361/201424474. 
  5. 5,0 5,1 „71 Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур.  (англиски)
  6. Mishenina, T. V. и др. (September 2006), „Elemental abundances in the atmosphere of clump giants“, Astronomy and Astrophysics 456 (3): 1109–1120, Bibcode:2006A&A...456.1109M, arXiv:astro-ph/0605615, doi:10.1051/0004-6361:20065141. 
  7. Valentini, M.; Munari, U. (November 2010), „A spectroscopic survey of faint, high-Galactic-latitude red clump stars. I. The high resolution sample“, Astronomy and Astrophysics 522: A79, Bibcode:2010A&A...522A..79V, arXiv:1007.0207, doi:10.1051/0004-6361/201014870.