Q Лебед
 | |
| Податоци од набљудување Епоха J2000 Рамноденица J2000 | |
|---|---|
| Соѕвездие | Лебед |
| Ректасцензија | 21ч 41м 43,925с[1] |
| Деклинација | −35° 21′ 04,9″[1] |
| Прив. величина (V) | 3,0 - 15,6[2] |
| Особености | |
| Спектрален тип | K5[3] |
| Променлив тип | Нова[2] |
| Астрометрија | |
| Паралакса (π) | 0.729 ± 0.024[4] млс |
| Оддалеченост | 1.372+51 42[4] (741[5] - 3,300[6]) пс |
| Апсолутна величина (MV) | −9,1 - 2,9[4] |
| Податоци | |
| White dwarf | |
| Маса | 0,8[5] M☉ |
| Површ. грав. (log g) | 8,5[5] |
| Температура | 31.000[5] K |
| втора | |
| Маса | 0,6[3] M☉ |
| Други ознаки | |
| Наводи во бази | |
| SIMBAD | — податоци |
Q Лебед (Q Cyg) или Нова во Лебед 1876 — ѕвезда во северното соѕвездие Лебед. Ги носи и ознаките NGC 7114 и HR 8296. Новата се наоѓа на северноисточниот дел од Лебед во близина на границата со Гуштер.
Станува збор за една од најрано забележаните нови,[6] Q Лебед е откриена од страна на Јохан Фридрих Јулиус Шмид на 2 ноември 1876 година. Ѕвездата станала нова, стекнувајќи привидна ѕвездена величина 3 и го задржила овој сјај во текот на следните четири денови.[6]
Системот се смета за катаклизмична променлива,[3] составена од бело џуџе во блиска орбита со друга ѕвезда и орбитираат една околу друга на секои 10 часа. Белото џуџе е обиколено со насобирачки диск, кој сјае посилно од ѕвездата која ја опкружува. Се смета дека системот е на растојание од 740 ± 11 парсеци.[5] Втората ѕвезда се проценува дека е со маса околу 0,6 пати помасивна од Сонцето, што ја прави портокалово џуџе со спектрален тип K5.[3] Позната и како дарителна ѕвезда, втората ѕвезда ја снабдува масата на насобирачкиот диск околу белото џуџе.[3]
Мал магленест диск е забележан околу новата и ова придонело да и се додели ознака во Новиот општ каталог како можна планетарна маглина. Оваа маглина не е забележани при современите набљудувања и во новиот Надополнетиот нов општ католог се води како „непостоечко“ тело.[7]
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 Zacharias, N.; Urban, S. E.; Zacharias, M. I.; Wycoff, G. L.; Hall, D. M.; Germain, M. E.; Holdenried, E. R.; Winter, L. (2003). „VizieR Online Data Catalog: The Second U.S. Naval Observatory CCD Astrograph Catalog (UCAC2)“. CDS/ADC Collection of Electronic Catalogues. 1289. Bibcode:2003yCat.1289....0Z. Архивирано од изворникот 2019-05-31.
- 1 2 Samus, N. N.; Durlevich, O. V.; и др. (2009). „VizieR Online Data Catalog: General Catalogue of Variable Stars (Samus+ 2007-2013)“. VizieR On-line Data Catalog: B/GCVS. Originally Published in: 2009yCat....102025S. 1. Bibcode:2009yCat....102025S.
- 1 2 3 4 5 Peters, Christopher S.; Thorstensen, John R. (2006). „Spectroscopy of Five Old Novae: New or Refined Orbital Periods“. The Publications of the Astronomical Society of the Pacific. 118 (843): 687. Bibcode:2006PASP..118..687P. doi:10.1086/504641.
- 1 2 3 Schaefer, Bradley E. (2018). „The distances to Novae as seen by Gaia“. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. 481 (3): 3033–3051. arXiv:1809.00180. Bibcode:2018MNRAS.481.3033S. doi:10.1093/mnras/sty2388.
- 1 2 3 4 5 Kolobow, Craig; Sion, Edward (2011). „The Amazing Old Nova Q Cygni: A Far-Ultraviolet Synthetic Spectral Analysis“. Publications of the Astronomical Society of the Pacific. 123 (906): 892–94. arXiv:1106.1562. Bibcode:2011PASP..123..892K. doi:10.1086/661235.
- 1 2 3 Kafka, S.; Tappert, C.; Honeycutt, R. K.; Bianchini, A. (2003). „Spectroscopic Study of Q Cygni: Surprises from an Old Nova“. The Astronomical Journal. 126 (3): 1472–82. Bibcode:2003AJ....126.1472K. doi:10.1086/377020. Архивирано од изворникот 2019-05-31.
- ↑ „NGC 7000 - 7840“. Архивирано од изворникот на 2016-09-16. Посетено на 2016-09-07.