74 Лебед

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
74 Лебед
Податоци од набљудување
Епоха J2000      Рамноденица J2000
Соѕвездие Лебед
Ректасцензија 21ч 36м &1000000000569705100000056,97051с[1]
Деклинација +40° 25′ &1000000000048581800000048,5818″[1]
Привидна величина (V)5.04[2]
Особености
Спектрален типA3 Vn[3]
B−V боен показател0.198±0.003[2]
Астрометрија
Радијална брзина (Rv)5.3±2.9 km/s
Сопствено движење (μ) RA: +2.270[1] mas/yr
Dec.: +18.399[1] mas/yr
Паралакса (π)13.0909 ± 0.2893[1] mas
Растојание249 ± 6 ly
(76 ± 2 pc)
Апсолутна величина (MV)0.95[2]
Орбита[4]
Период (P)574.632±9.4158 d
Голема полуоска (a)8.56±0.91 mas
Ексцентрицитет (e)0.5349±0.1066
Наклон (i)102.1±4.39°
Должина (Ω)18.92°
Перицентарска епоха (T)8579.5387±18.6175
Аргумент на перицентарот (ω)
(споредна)
306.56±14.01°
Податоци
74 Cyg A
Маса1.68[5] M
Полупречник1.6[6] R
Површ. грав. (log g)3.89[5]
Сјајност35.64[2] L
Температура7,859±267[5] K
Вртежна брзина (v sin i)201[7] км/с
Други ознаки
74 Cyg, BD+39°4612, FK5 811, HD 205835, HIP 106711, HR 8266, SAO 51101, WDS J21369+4025[8]
Наводи во бази
SIMBAD— податоци

74 Лебедвидлива двојна ѕвезда[9]во северното соѕвездие Лебед, на растојание од 249 светлосни години од Сонцето. Може да се забележи со човековото око како бледа, бела ѕвезда со заедничка привидна величина од 5,04.[2] Парот е со орбитален период од 1.57 years и со орбитално занесување од 0.5.[4] Системот е извор на рендгенско зрачење, што најверојатно пак потекнува од втората компонента.[10]

примарната компонента е ѕвезда е на главната низа и е од спектрален тип A3 Vn;[3] ѕвезда која во своето јадро фузионира водород. Додавката 'n' означува „маглински“ впивни линии поради големат вртежна брзина околу оската, од 201 km/s.[7] Големата стапка на вртење доведува ѕвездата да има облик на сплеснат сфероид со екваторијална испакнатост која е за 8% поголема од полупречникот до половите.[11] Ѕвездата е со маса 1,68[5]пати поголема од масата на Сонцето и зрачи со сјајност 36[2] пати од онаа на Сонцето од фотосферата при делотворна температура од околу 7.859 K.[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Brown, A. G. A. (август 2018 г). 'Gaia Data Release 2: Summary of the contents and survey properties. „Astronomy & Astrophysics“ том  616: A1. doi:10.1051/0004-6361/201833051. Bibcode2018A&A...616A...1G.  Gaia DR2 record for this source at VizieR.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Anderson, E.; Francis, Ch. (2012), „XHIP: An extended hipparcos compilation“, Astronomy Letters 38 (5): 331, Bibcode:2012AstL...38..331A, arXiv:1108.4971, doi:10.1134/S1063773712050015. 
  3. 3,0 3,1 Abt, Helmut A.; Morrell, Nidia I. (1995), „The Relation between Rotational Velocities and Spectral Peculiarities among A-Type Stars“, Astrophysical Journal Supplement 99: 135, Bibcode:1995ApJS...99..135A, doi:10.1086/192182. 
  4. 4,0 4,1 ESA (1997), The HIPPARCOS and TYCHO catalogues. Astrometric and photometric star catalogues derived from the ESA HIPPARCOS Space Astrometry Mission 1200, Bibcode:1997ESASP1200.....E, ISBN 9290923997. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 David, Trevor J.; Hillenbrand, Lynne A. (2015), „The Ages of Early-Type Stars: Strömgren Photometric Methods Calibrated, Validated, Tested, and Applied to Hosts and Prospective Hosts of Directly Imaged Exoplanets“, The Astrophysical Journal 804 (2): 146, Bibcode:2015ApJ...804..146D, arXiv:1501.03154, doi:10.1088/0004-637X/804/2/146. 
  6. Pasinetti Fracassini, L. E. и др. (February 2001), „Catalogue of Apparent Diameters and Absolute Radii of Stars (CADARS)“, Astronomy and Astrophysics (Third изд.) 367: 521–524, Bibcode:2001A&A...367..521P, arXiv:astro-ph/0012289, doi:10.1051/0004-6361:20000451. 
  7. 7,0 7,1 Zorec, J.; Royer, F. (January 2012), „Rotational velocities of A-type stars. IV. Evolution of rotational velocities“, Astronomy & Astrophysics 537: A120, Bibcode:2012A&A...537A.120Z, arXiv:1201.2052, doi:10.1051/0004-6361/201117691. 
  8. „74 Cyg“. SIMBAD. Центар за астрономски податоци во Стразбур.  (англиски)
  9. Eggleton, P. P.; Tokovinin, A. A. (2008), „A catalogue of multiplicity among bright stellar systems“, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 389 (2): 869, Bibcode:2008MNRAS.389..869E, arXiv:0806.2878, doi:10.1111/j.1365-2966.2008.13596.x. 
  10. Schröder, C.; Schmitt, J. H. M. M. (November 2007), „X-ray emission from A-type stars“, Astronomy and Astrophysics 475 (2): 677–684, Bibcode:2007A&A...475..677S, doi:10.1051/0004-6361:20077429. 
  11. van Belle, Gerard T. (March 2012), „Interferometric observations of rapidly rotating stars“, The Astronomy and Astrophysics Review 20 (1): 51, Bibcode:2012A&ARv..20...51V, arXiv:1204.2572, doi:10.1007/s00159-012-0051-2.