Положбен агол

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Илустрација којашто покажува како се проценува големината на положбениот агол со помош на телескопска леќа, шри што примарната ѕвезда се наоѓа во средина.

Положбен агол (крат. PA, ПА) е мерка изведена при набљудувањето на визуелни двојни ѕвезди. Се дефинира како аголното отстапување на споредната ѕвезда од главната, во однос на северниот небесен пол (НСП). Се изразува во степени.[1]

При претставувањето на орбитите на визуелните двојки, линијата на положбениот агол по обичај се исцртува надолу, т.е. со северот долу. Положбениот агол се мери налево, од 0 до 359 степени.

Аголот на сопствено движење понекогаш се нарекува положбен агол.

Ваквиот агол напати важи и за пространи објекти како галаксии, каде го означува аголот помеѓу главната оска на објектот со линијата на просторниот агол.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. D. Scott Birney, Guillermo Gonzalez, David Oesper (2007). Observational Astronomy. Cambridge University Press. стр. 75. ISBN 0-521-85370-2. http://books.google.com/books?id=cc9L8QWcZWsC&pg=RA1-PA73#PRA1-PA75,M1. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]