Максим IV Цариградски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Максим IV
Цариградски патријарх
ЦркваЦариградска патријаршија
Назначенпочетокот на 1491
Службата завршилапочетокот на 1497
ПретходникДионисиј I
НаследникНифонт II
Лични податоци
Претх. службаМитрополит на Сер

Максим IV (грчки: Μάξιμος Δ΄), претходно познат како Манасиј (грчки: Μανασσής), бил православен христијански монарх и епископ. Тој бил Вселенски патријарх од 1491 до 1497.

Живот[уреди | уреди извор]

Тој бил абат на манастирот „Ватопед“ на планината Света Гора пред да биде назначен од патријархот Симеон I Цариградски како митрополит на Сер, град со кој управувал под религиозното име „Манасиј“.

Првите месеци од 1491 тој бил избран за цариградски патријарх со поддршка од монасите на Света Гора.[1]:198 При неговото избирање тој го променил своето име во „Максим“, сигурен случај во историјата на Вселенската патријаршија[2] бидејќи вообичаено се поседува монашко име во текот на црковната кариера. Како патријарх тој ги бранел правата на православните христијани кои живееле на териотриите кои припаѓале на Венецијанската Република.[3]

За време на неговото владеење излегле муабети во врска со него, од непознат извор, кои резултирале со негово губење на престолот во почетокот на 1497 година.[4]

По неговата оставка тој останал активно вклучен во црковните прашања, дури и покренувајќи заговор против неговиот наследник, патријархот Нифонт II, сè до тогаш кога бил присилен да се пензионира во манастирот Ватопед, каде починал на непознат датум.[5]

Забелешки[уреди | уреди извор]

  1. Runciman, Steven (1985). The Great Church in captivity. Cambridge University Press. стр. 198. ISBN 978-0-521-31310-0. 
  2. Kiminas, Demetrius (2009). The Ecumenical Patriarchate. Wildside Press LLC. стр. 37,46. ISBN 978-1-4344-5876-6. 
  3. Haldon, John (2008). The Oxford Handbook of Byzantine Studies. Oxford Oxfordshire: Oxford University Press. стр. 36. ISBN 978-0-19-925246-6. 
  4. B.G.Niebuhr, I.Bekker, уред (1849). „Historia Politica et Patriarchica Constantinopoleos“. Corpus scriptorum historiae byzantinae, Volume 49. Bonn. стр. 133–4. (латински)
  5. "Maximos IV". Ecumenical Patriarchate. конс. 15 August 2011. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]