Дебарца

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
За други значења на поимот Дебарца, видете на појаснителната страница
Дебарца на картата на Македонија (во црвено)

Дебарца (или Дебрца) — етногеографска и историска област во Западна Македонија, северно од Охрид и југозападно од Кичево. Областа Дебарца го опфаќа најголемиот дел од територијата на Општина Дебарца.[1]

Географски карактеристики и поделба на Дебарца[уреди | уреди извор]

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „Дебарца (котлина).

Дебарца е котлински предел кој на запад е ограден со падините на планините Стогово и Караорман кои ја одделуваат од областите Струшка Малесија, Дримкол и Дебарска Жупа, на исток со падините на планините Славеј Планина, Илинска Планина и Плаќенска Планина кои ја одделуваат од областа Железник (Демир Хисар), додека пак на север е отворена кон Кичевската котлина и областа Копачка, а на југ е отворена кон Охридско-Струшката котлина. Областа Дебарца се дели на три под-области Горна Дебарца со главно место Сливово, Средна Дебарца со главно место Издеглавје и Долна Дебарца со главно место Белчишта.[2] Главна водена артерија низ областа која протекува низ средишниот и јужниот дел на областа е реката Сатеска, која е притока на Црн Дрим и е дел од јадранскиот слив.

Население и села во Дебарца[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948 12.264—    
1953 12.896+5.2 %
1961 11.342−12.1 %
1971 8.570−24.4 %
1981 6.098−28.8 %
1991 4.098−32.8 %
1994 3.354−18.2 %
2002 2.940−12.3 %
Извор: Податоците од 1948-2002 се според официјалните пописи[3]

Во областа Дебарца живеат 2.940 жители од кои повеќето се Македонци. Како и многуте македонски региони, така и Дебарца во втората половина на ХХ век беше зафатена од големите миграциони процеси па до денес има константно намалување на своето население. Населението на Дебарца од секогаш било македонско и христијанско и не се забележани процеси на населување на муслиманско население или пак процеси на исламизација.[4]

Во составот на областа Дебарца влегуваат селата од северниот и средишниот дел на Општина Дебарца - Долна Дебарца (т.е. поранешната Општина Белчишта). Во областа Белчишта влегуваат следниве села: Арбиново, Лактиње, Годивје, Врбјани, Сливово, Турје, Мраморец (во Горна Дебарца), Сошани, Оздолени, Слатински Чифлик, Слатино, Издеглавје (во Средна Дебарца), Ботун, Црвена Вода, Песочани, Ново Село, Белчишта, Злести, Лешани, Брежани, Велмеј, Грко Поле, Горно Средоречие и Долно Средоречие (во Долна Дебарца).[5]

Населено место 1900 1905 1917 1921 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
1.Арбиново 280 320 303 395 410 411 311 195 137 43 32 26
2.Белчишта 650 752 770 850 989 1.122 1.203 788 615 620 489 437
3.Ботун 370 400 398 415 523 569 526 453 303 305 212 227
4.Брежани 560 640 876 698 742 / 547 425 198 / 56 31
5.Велмеј 700 784 698 949 1.186 1.257 1.217 1.091 912 639 582 511
6.Врбјани 480 640 705 712 803 879 649 371 229 129 106 58
7.Годивје 500 576 690 658 745 / 637 480 267 / / 92
8.Горно Средоречие 100 56 15 53 175 297 161 140 80 59 38 14
9.Грко Поле 20 48 58 39 60 59 52 63 55 37 27 30
10.Долно Средоречие 72 32 38 65 111 297 161 70 71 66 55 57
11.Злести 530 520 534 720 701 721 680 552 504 369 333 294
12.Издеглавје 200 224 275 241 471 529 566 445 339 176 150 136
13.Лактиње 480 560 540 615 574 641 537 365 203 123 93 82
14.Лешани 450 480 488 496 709 752 769 703 706 588 472 484
15.Мраморец 500 536 548 749 657 609 346 132 60 19 15 8
16.Ново Село 18 68 40 45 201 210 241 176 184 142 92 68
17.Оздолени 200 216 285 257 417 462 409 325 185 95 79 47
18.Песочани 360 / 437 552 294 358 355 268 159 126 106 95
19.Слатино 960 1.040 860 778 957 1.016 948 800 547 218 204 161
20.Слатински Чифлик 40 40 60 55 132 140 124 92 48 17 14 11
21.Сливово 400 480 420 476 489 463 332 194 70 35 24 16
22.Сошани 30 24 52 57 108 99 112 111 80 24 18 15
23.Турје 320 456 419 417 492 493 338 205 87 38 36 17
24.Црвена Вода 290 320 315 360 318 / 282 127 57 / 17 23
ВКУПНО 8.510 9.502 9.824 10.652 12.264 12.896 11.342 8.570 6.098 4.098 3.354 2.940
Карта на општина Дебарца со селските атари.

Историја[уреди | уреди извор]

Поглед кон село Брежани

Областа Дебарца е позната и под името Славна Дебарца поради своето славно минато исполнето со хероизам и борба за слобода на Македонија. Уште во периодот на турското ропство во Дебарца крстосувале многу ајдутски и комитски чети. Во времето на ајдутството, пред организираниот вооружен и револуционерен отпор на македонскиот народ, во почетокот и средината на XIX век во оваа област живеел и дејствувал Кузман Капидан, македонски народен јунак и војвода, опеан во народните песни, но и песните на Григор Прличев. Во времето на организираниот револуционерен отпор кон крајот на XIX и почетокот на ХХ век, во Дебарца многу често престојувал и охридскиот војвода Христо Узунов. Токму Дебарца, била најсилното жариште во Охридско, во времето на Илинденското востание во 1903 година. Многупати селата во Дебарца биле недостапни за турските арачлии поради што многу од селата повеќепати претрпувале палења и горења до темел (пр. Сливово и Мраморец).

Последици од Илинденското Востание во Дебарца[уреди | уреди извор]

Населението во Дебарца за време на Илинденското Востание, масовно земало учество, па така поради силната активност многу села настрадале,биле запалени до темел, а било убиено и доста невино население. Запалени биле следните села:

  • Белчишта запалени биле 112 куќи, 1 воденица, 1 црква и 1 училиште.
  • Брежани запалени биле 98 куќи, 6 воденици, 1 црква и 1 училиште.
  • Велмеј запалени биле 104 куќи, 27 кошари и плевни, 3 воденици, 2 црквци и 1 училиште.
  • Врбјани запалени биле 89 куќи, 215 кошари и плевни, 5 воденици, 1 црква и 1 училиште.
  • Годивје запалени биле 98 куќи, 160 кошари и плевни, 6 воденици, 2 цркви и 1 училиште.
  • Долно Средоречие запалени биле 6 куќи.
  • Злести запалени биле 77 куќи, 93 кошари и плевни, 1 воденица и 1 црква.
  • Лактиње запалени биле 95 куќи, 120 кошари и плевни, 6 воденици, 2 цркви и 1 училиште.
  • Лешани запалени биле 77 куќи, 3 воденици, 1 црква и 1 училиште.
  • Мраморец запалени биле 84 куќи, 228 кошари и плевни, 9 воденици, 1 црква и 1 училиште.
  • Оздолени запалени биле 25 куќи, 2 цркви и 1 училиште.
  • Слатино запалени биле 140 куќи, 13 воденици, 2 цркви и 1 училиште.
  • Сливово запалени биле 70 куќи, 93 кошари и плевни, 1 воденица, 1 црква и 1 училиште.
  • Турје запалени биле 64 куќи, 57 кошари и плевни, 1 воденица, 1 црква и 1 училиште.
  • Црвена Вода запалени биле 52 куќи, 38 кошари и плевни, 3 воденици, 1 црква и 1 училиште.

Запалени биле и селата Сошани,Ботун и Арбиново, но не е познато што се е запалено, и колку куќи.[6]

За време на востанието од Дебарца е убиено и многу невино население, убиени се следните жители од различни села во Дебарца

  • Од Белчишта се убиени следните жители: Јаќим Христов, Хр. Митрев, Стојан Павлев, Нејко Наумов, Вељан Сиљанов, Карафил Костев, Целе Шакирев, Миле Петрев, Тане Митрев, Триф. Танев и Андон Ѓеоргиев.
  • Од Ботун се убиени следните жители: Сп. Волканов, Стојан Богданов, Хр. Петрев, Христана Петрева, Косте Апостолов, Цв. Јончев, Наум Нацев, Пет. Митрев, Ленка Костова, Ст. Костов, Спаса Паункова и Андон Стефанов.
  • Од Издеглавје се убиени следните жители: Миле Смилев, Спиро Блажев, Лазар Сотиров и Крсте Шулев.
  • Од Мраморец се убиени следните жители: Спасе Василев, Хр. Матев, Трајче Димитров, Голаб Максимов, Ст. Тасев, Гркинка Сотирова, Крстаница Стојчева, Кофил Павлев, Јанаќија Николова, Стојан Иванов, Здраве Христов, Настов, Стојан Матев и Серафим Крстев.
  • Од Турје се убиени следните жители: Јанко Ѓорев, Крстина Милошова и Алеко Петрев.
  • Од Годивје се убиени следните жители: Димо Аврамов, Угрин Филипов, Саве Шоков, Угриница Филипова, Јонче Андрев, Сим. Петров, Ѓурчин Кузманов, Стана Стојкова и Наум Савев.
  • Од Лактиње се убиени следните жители: Вељан Камберов, Андре Митрев и Стојан Тодоров.
  • Од Велмеј се убиени следните жители: Ст. Корунов, Ст. Ѓоргиев, Сиљан Котев, Мито Иловски, Петре Илевски, Чаче Трајчев, Саве Србинов, Митре Андрев, Насто Глигоров, Иван Славковски, Срб. Ангелев, Хр. Крстанов, Јон Церанин, Јон Караблажев и Пера Илова.
  • Од Лешани се убиени следните жители: Цв. Џепинков, В. Ангелица, Наум Шокаров, Кр. Стефанов, Хр. Трајков, Свештеник Васил. п .Ангелов, Коте Мучов и Милуш Николов.
  • Од Злести се убиени следните жители: Сиљана Андрева, Косте Цоков, Јончо Јосифов, Јордан Тасев, Јосиф Јончев, Ил. Марков, Насте Рамаевски, Кузман Локовски, Томе Кузманов и Трена Јонова.
  • Од Брежани се убиени следните жители: Илија Миленков, Војдан Крстанов, Стојан Крстев и Наум Радев.
  • Од Грко Поле е убиен: Јончо Лукачовски.
  • Од Сливово е убиен: Андре Стефанов.
  • Од Оздолени е убиена: Трифуница Миовска
  • Од Сошани е убиен: Димо Влавчев
  • Од Арбиново се убиени следните жители: Анѓелица, Јанкула Стамболџијата, Неде, Хр. Ташевски и Стојна Ташевска.
  • Од Врбјани се убиени следните жители: Наум Сиљанов, Митре Марков, Кр. Смилев, Најденица и Илинка Стефова
  • Од Црвена Вода се убиени следните жители: Хр. Трајчев, Китанов, Беле Цветков, Арсе Божинов и Јане Марков.
  • Од Слатино се убиени следните жители: Неде Христов, Јон Петрев, Огнен Мојсов, Ѓурѓа Секулова, Дамјан Стојков Кита Димитрова, Вељан Котев, Стојан Томев, Темелко Јанкулов, Димо Угринов, Јон Томев, Дабе Христов, Ѓорги Трпчев, Крстан Божинов и Спаса Илиова.[7]

Дебарца за време на Втората светска војна[уреди | уреди извор]

Дебарца особено е прославена од периодот на Втората светска војна по неколку настани. На Славеј Планина на 18 август 1943 е формиран првиот македонски партизански баталјон „Мирче Ацев“, а истата година неколку недели Дебарца ќе биде првата и единствена слободна територија во Македонија за време на НОБ. Првата македонско-косовска народноослободителна бригада е формирана во селото Сливово на 11 ноември 1943 година. Во с. Издеглавје бил одржан Првиот свештенички собир, на кој било иницирано формирањето на МПЦ. Во близина на селата Сошани и Велмеј работела и партизанската болница за време на Втората светска војна.

За време на НОБ,во секое село постоел НОО(Народно ослободителен одбор) селски и општински во кое дејствувало месното население.Во Општината Сливово,во која се наоѓале селата Врбјани, Годивје, Лактиње, Мраморец, Турје, Арбиново и главното село во Општината Сливово одборот го сочинувале: Трајан Мицкоски - претседател, Ѓеорги Станкоски - просвета, Круме Јовчески - секретар, Венчо Маркоски- стопанство, Љубе Костески - здравство и социјално, Дончо Мицкоски- судски и Трајан Дукоски - технички.

  • Селскиот НОО во Сливово го сочинувале: Наум Новески - претседател, Антоние Вељаноски - потпретседател, Јордан Ристески - секретар и членови биле: Цветан Јованоски, Мишко Костески и Митра Трајческа.
  • Селскиот НОО во Годивје го сочинувале: Анѓеле Стојаноски - претседател, Трајан Ристески, Сандре Ристески, Иванчо Јаковчески - секретар, Страил Колоски, Димо Андреески и Гуга Блажеска.
  • Селскиот НОО во Турје го сочинувале: Сајко Трпески - претседател, Бимбил Војнески, Цоле Мицески - секретар, Петре Мојсоски, Александар Новески, Јован Јаковчески и Богдана Богданоска.
  • Селскиот НОО во Врбјани го сочинувале: Трпе Анѓелоски - претседател, Иван Смилески - заменик претседател, Нове Калајџиески - секретар, Лазар Миладиноски, Постол Николоски, Славко Мушески и Јордан Исијаноски.
  • Селскиот НОО во Мраморец го сочинувале: Никола Фанчески - претседател, Јордана Милеска зам.претседател, Сиљан Сандански - секретар, Темелко Магденоски, Александар Николоски, Божин Недески и Никола Рускин.
  • Селскиот НОО во Лактиње го сочинувале: Славко Алексоски - претседател, Сиљан Степаноски, Драгољуб Ристески - секретар, Здраве Максимоски и Бимбил Трајчески.
  • Селскиот НОО во Арбиново го сочинувале: Леон Трпески - претседател, Стојан Миладиноски - потпредседател, Сиљан Димоски - секретар, Нада Ѓерасимова, Златко Кршовски и Љубе Костески.

Во Општината Слатино НОО го сочинувале селата: Слатино, Сошани, Оздолени, Слатински Чифлик и Издеглавје. Меѓутоа списоците со составот не е сочуван.

Во Општината Белчишта НОО го сочинувале селата: Белчишта, Црвена Вода, Ботун, Горно и Долно Средоречие, Песочани, Грко Поле, Злести, Лешани, Брежани, Ново Село и Велмеј. Во главниот соста на општината влегле: Ванчо Ристески - претседател, Тане Шаќироски - потпретседател , Мартин Дојчиноски - секретар, Вељан Гуцески, Злате Попоски, Јордан Темјаноски, Костадин Симјаноски, Вангел Јовески. А селскиот НОО го сочинувале:

  • Селскиот НОО во Велмеј го сочинувале: Климе Вељаноски, Јордан Јонески, Арсе Јолески, Аргир Кузески и Јордан Кузески.
  • Селскиот НОО во Белчишта го сочинувале: Тане Шаќироски, Вељан Гуцески, Јовче Цулоски, Стојан Каљуноски и Злате Јовески.
  • Селскиот НОО во Брежани го сочинувале: Видан Трпески, Коле Станкоски, Танаско Томески, Ристо Маркоски и Ристо Милески.
  • Селскиот НОО во Лешани го сочинувале: Никола Делишкоски, Ѓеоргија Милошески, Ристо Качакоски и Војне Настоски.
  • Селскиот НОО во Злести го сочинувале: Темелко Грујоски, Наум Танески, Левко Илоски, Сиљан Николоски и Благоја Јаковчески.
  • Селскиот НОО во Горно Средоречие го сочинувале: Мартин Дојчиноски, Димко Маркоски и Јонче Дојчиноски.
  • Селскиот НОО во Долно Средоречие го сочинувале: Миладин Мицески, Јонче Мицески и Голуб Чакулески.
  • Селскиот НОО во Ботун го сочинувале: Јонче Митрески, Климе Маркоски и Илија Циноски.
  • Селскиот НОО во Црвена Вода го сочинувале: Злате Стојаноски, Карафил Андоноски, Герасим Ристески, Сиљан Ристески и Анѓеле Иваноски.
  • Селскиот НОО во Песочани го сочинувале: Косто Петрески, Блаже Никодиноски и Јонче Костадиноски.
  • Селскиот НОО во Ново Село го сочинувале: Спасе Камбероски, Соколе Стојаноски и Томе Игнески.[8]

На 5 декември 1943 балистите ја нападнаа Горна Дебарца, при што ги запалија селата Мраморец, Сливово и Турје. Селата ги опустошија и ги стрелаа следните жители: Цветан Спасески, Ѓоргија Сиљаноски, Илија Наумоски, Темелко Стефаноски, Сидор Петрески и Трајче Костадиноски сите од Мраморец, потоа Петре и Лазор Стојаноски( татко и син), Петре Здравески и Димко Матески сите од Турје. Карафил Крстески прославен илинденец кој со својата илинденска пушка го бранеше родното село Сливово.[9]

Покрај сите непријателски напади, за злото да биде поголемо во Дебарца од крајот на Декември 1943 ќе навлезе една контрачетничка банда на чело со Димо Соколески од село Белица, кој долги години живееле во Бугарија. Таа контрачета најпрво дејствувала во реонот на Беличка Река, по селата Козица, Кладник, Белица но од крајот на 1943 се префрилила и во Дебарца. Во неговата чета отпрва ќе стапат Кирко Попоски од Лешани, Климе Китески од Слатински Чифлик и Костадин Костадиноски од Турје, во четата подоцна ќе влезат и Арсе Андоноски, Милан Пејоски, Ванчо Недески и Стојко Митрески од селото Мраморец, како и Владо Крлоски од село Арбиново. А некои ќе бидат стрелани во 1945 од страна на партизаните како соработници со окупаторот.[10][11]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Поради специфичноста на теренот и богатите тревни пасишта главна стопанска гранка со векови е сточарството. Покрај одгледувањето на овци и крави (во пониските делови) последниве години во подем е одгледувањето на кози. Дебарца покрај своето сирење е многу позната и по својот мед, а во голем подем е и пчеларството. Во близина на селото Песочани постои мала хидроцентрала, а работат и повеќе шумски стопанства, а во развој е и селскиот туризам со оглед дека Дебарца се наоѓа на патот кон Охрид.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Иселеништвото во Дебарца отсекогаш било застапено.Во своите истражувања за потеклото на населението повеќе истражувачи од своите соговорници добивале информации дека се доселени од регионот Дебарца.Така пр.Јован Трифуноски во своите истражувања за Кичевската котлина[12] добива информации за родови преселени од различни села во Дебарца,па така во селото Тајмиште се родовите Тасевци и Маљуковци кои се доселени од Сливово,Во селото Поповјани е родот Огњановци кои своето потекло го знаат од Издеглавје,Во селото Патец е родот Николовци кои таму се доселени од Црвена Вода.Во минатото во атарот на селото Велмеј постоело селото Јаорец,но некаде кон крајот на XVIIIти век се случила расправија по која селото било раселено,еден дел побегнале во Кичевско каде го основале селото Јаорец па така основачите на родовите Милошевци,Трајановци и Илиовци се доселени од сега раселеното село Јаорец во Дебарца.Во Осој е родот Ширговци кој е доселен од селото Оздолени.Родот Топлевци во селото Лазаровци е доселен од селото Турје.Во селото Свињиште е родот Караџовци доселен од Врбјани,Во Козица е родот Цветановци доселен од селото Слатино,во Миокази е родот Ќосевци доселен од Сливово.Истиот автор доста иселеници од Дебарца забележал и во Битолско-Прилепската Котлина[13],таму иселици има во следните села.Во селото Врбјани Се родовите Јадровци и Дамевци доселени од село Врбјани,Дебарца,во селото Бело Поле се родовите Трајковци и Мартиновци доселени исто така од Врбјани,во истото село е и родот Стојановци доселен од Лактиње,во селото Славеј се 20 фамилии доселени од селото Турје,во селото Трновци се околу 40 фамилии доселени од селото Брежани,во Логоварди се родовите Апостоловци и Анакијевци доселени од селото Мраморец.Во селото Лера е родот Вељановци доселен од селото Турје.Во селото Црнобуки е родот Брсјаковци доселен од Велмеј.Во селото Канатларци се повеќе родови доселени од селата Белчишта,Црвена Вода,Годивје,Лактиње,Песочани.Во селото Мусинци се неколку родови доселени од селата Црвена Вода и Ботун.Во селото Десово се родовите Петковци и Мицковци доселени од селото Сливово,потоа родот Балаловци доселен од Лактиње,и родот Андреевци доселен од Годивје.Во Дупјачани се родовите,Сливовци доселени од Сливово,Копиљаковци и Крстановци доселени од Лактиње.Во селото Горно Село,е родот Охриѓани доселен од село Годивје.По селата во Охридско-струшката котлина[14] Јован Трифуноски иселеници од Дебарца пронашол во следните села.Во Горно Лакочереј се родовите Илијовци доселени од Лактиње и Матевци доселени од некое село од Дебарца.Во селото Лескоец се 8 фамилии доселени од Песочани како и родовите Чифлигаровци и Џамбазовци доселени од Лешани во Велгошти се околу 30 фамилии доселени од разни села во Дебарца,како и родовите Шибаковци,Шиковци и Шукаровци доселени од селото Велмеј,во Пештани се родовите Башовци и Толевци доселени од селото Црвена Вода.Во селото Љубаништа има доселеници од Лактиње.Во Враниште се родовите Милевци и Танасковци доселени од Црвена Вода. Во селото Горенци се родовите Николовци и Андреевци доселени од Велмеј.Во Мислешево е родот Бочевци доселен од некое село во Дебарца,во Оровник се родовите Далчевци доселени од Злести,и Митревци доселени од Слатино. Во селото Подмоље се околу 10 фамилии доселени од разни во Дебарца.Од останатите региони иселеници има Во Туденце е родот Вражевци доселен таму од Врбјани[15] Во селото Дренок е родот Стојковци кои имаат потекло од некое село во Дебарца(Миленко Филиповиќ-Голо Брдо). Во Демирхисарскиот регион се отселени.Во селото Велмевци повеќето родови водат потекло од селото Велмеј[16](Тома Смиљаниќ – Кичевија).Според истиот автор и целокупното население на Прострање потекнува од некое село кое исто така се викало Прострање и кое се наѓало во Дебарца(Тома Смиљаниќ – Кичевија).Во минатото во атарот на Мраморец постоело село Белче,но поради притисок од Муслиманите тоа село пропаднало,и еден дел од населението пребегнало во Демирхисарско каде основале село со истото име Белче[14] Иселениците до овде изнесени се од различен период,почнувајќи од XVIIIти Век па се до 50тите од минатиот Век. Веќе од крајот на 50тите години од минатиот век населението на Дебарца почнува масовно да се иселува по Градовите,највеќе иселеници се во Охрид,каде сочинуваат околу 70% од населението на Градот,но доста иселеници има и на многу други места.Во Скопје Дебрчани има највеќе во Општина Ѓорче Петров(населбата Даме Груев,старо име Ге-ге) потоа Општина Кисела Вода,Општина Аеродром,Општина Бутел и др.Иселеници има во поголема мера и во Битола,Кичево,Струга.А во помала мера и во градовите Тетово,Гостивар,Велес,Кавадарци,Неготино,Струмица,Гевгелија,Прилеп,Демир Хисар,Радовиш,Кочани.Надвор од Македонија Дебрчани има највеќе иселено во Австралија, иселеници има и во Србија,Бугарија,Хрватска,Словенија,Црна Гора,Литванија,Норвешка,Шведска,Финска,САД,Канада,Аргентина.

Родови[уреди | уреди извор]

Според истражувањата кои ги вршел Пр.Јован Трифуноски во регионот Дебарца,поголемиот дел од населението на регионот е староседелско,околу 70%.Но исто така постојат и доселеници Во староседелци се вбројуваат оние родови кои во Дебарца живеат одсекогаш Во повеќето села главнината ја сочинуваат староседелците

Доселениците во Дебарца воглавно доаѓале од Закамен(или Струшка Малесија) и Железник

Од Закамен(или Струшка Малесија) се следните родови: Матевци Пејовци и Србиновци во Мраморец, Црвенковци(од овој род потекнува Бранко Црвенковски) во Слатино Ботунци или Мацевци во Долно Средоречие Ничевци,Јордановци,Гроздановци,Мацевци во Ботун Локовци во Злести се доселени од селото Локов Малесорци во селото Грко Поле се доселени од селото Присовјани Локовци во селото Врбјани се доселени од селото Локов

Од Железник се следните родови: Црниновци во Велмеј се доселени од Цер Николовци или Голабовци во истото село од Бараково и потенуваат од предок кој бил Влав Китевци во Слатински Чифлик од некое село во Железник Ѓоршовци во Слатино од Цер Тутунари во Мраморец се доселени од некое село во Железник

Од Кичевско се следните родови: Милошевци,Пејчиновци и Мијаилевци во Мраморец се доселени од селото Туин Неделковци во селото Велмеј се доселени од Прострање Богдановци и Треневци во селото Лактиње дошле од селото Брждани

Од Полог се следните родови: Дуртановци во Сливово се доселени од Гостиварско Николовци во Лактиње се доселени од Тетовско

Од територии надвор од Македонија се следните родови Поповци во Велмеј се доселени некаде од Албанија Гавриловци и Марковци во Селото Оздолени се доселени од околината на Пешкопеја Китановци во Издеглавје се доселени од некаде во Албанија Србаковци во Лактиње се доселени некаде од Србија,и потекнуваат од некој Ром Ѓаковци во Годивје своето потекло го знаат од околината на Ѓаковица Корџановци во Турје потекнуваат од некое село во околината на Корча Младеновци во Мраморец се доселени од околината на Парачин [5]

Познати Личности[уреди | уреди извор]

Бранко Црвенковски(Роден во Сараево на 12 Октомври 1962)-Македонски Политичар и поранешен Претседател и Премиер на Република Македонија од Социјалдемократскиот сојуз на Македонија,по потекло од Слатино

Трајко Вељаноски(Роден во Сливово на 2 Ноември 1962)-Македонски Политичар и поранешен претседател на Собранието на Република Македонија од ВМРО

Илија Димовски(Роден во Велес на 10 Октомври 1980)-Македонски политичар и Член на ВМРО,и дел од Собранието како Пратеник од редовите на ВМРО,по потекло од Врбјани

Гордана Јанкулоска(Родена во Охрид на 12 Октомври 1975)-Македонска Политичарка и поранешна министерка за внатрешни работи,политичарка од редовите на ВМРО-ДПМНЕ,по потекло од Турје.

Зоран Ставрески(Роден во Охрид на 29 Октомври 1964)-Македонски политичар и поранешен министер за финансии во периодот 2009-2016,член на ВМРО-ДПМНЕ,по потекло од Велмеј

Ристе Ристески(Роден во Охрид на 23 Мај)-Македонски пејач,кој се прослави со своето учество во Ѕвездите на Гранд,на кое го освои првото место,по потекло од Лактиње

Вера Љубојно(Родена во Скопје)-Македонска пејачка од групата Љубојна,изведува етно музика,по потекло од Сливово

Александар Костоски(Роден во Скопје на 5 март 1988)-Македонски кошаркар и член на Македонската кошаркарска репрезентација,има настапувано за Работнички,МЗТ,Куманово а моментално игра во Романија,по потекло од Сливово

Драган Павловиќ Латас(Роден во Скопје на 25 Февруари 1960)-Македонски новинар и поранешен главен уредник на весникот Вечер,тој работи и како главен уредник на телевизијата Сител,по потекло од Мраморец

Митко Апостоловски(Роден во Битола на 7 Март 1955)-Македонски актер,моментално работи во народниот театар во Битола,познат е по многу улоги во Многу Македонски Филмови,по потекло од Мраморец

Спасен Силјаноски(Роден во Кичево)-Македонски пејач на народна музика,кој е многу познат и баран низ Западниот дел од Македонија и пошироко,по потекло од Турје

Елена Ристеска(Родена во Скопје на 27 Април 1986)-Македонска Пејачка која ја преставуваше Македонија на Евровизија во 2006год,и чиј пласман е досега најдобар за Македонија на една Евровизија,по потекло од Арбиново

Владо Дојчиноски(Роден во Охрид на 27 Февруари 1986)-Македонски актер кој е најдобро познат по своите улоги во Македонските народни приказни,по потекло од Годивје

Ѓоко Танески(Роден во Охрид на 2 Март 1977)-Македонски пејач и преставник на Македонија на Евровизија 2010 со песната „Јас ја имам силата“ по потекло од Белчишта

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Makedonski folklor (29-31 издание). Skopje: Institut za folklor. 1982. 
  2. Трифуноски, Ф. Јован. „Охридско-струшка област. Антропогеографска проучавања“. САНУ, 1980. стр.287
  3. „Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година)“. Државен завод за статистика. http://www.stat.gov.mk/pxweb2007bazi/Dialog/varval.asp?ma=Popis_nm_1948_2002_NasPoEtnPrip_mk&ti=%CD%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8%E5+%ED%E0+%D0%E5%EF%F3%E1%EB%E8%EA%E0+%CC%E0%EA%E5%E4%EE%ED%E8%BC%E0+%F1%EF%EE%F0%E5%E4+%E8%E7%BC%E0%F1%ED%F3%E2%E0%9C%E5%F2%EE+%E7%E0+%E5%F2%ED%E8%F7%EA%E0%F2%E0+%EF%F0%E8%EF%E0%E4%ED%EE%F1%F2%2C+%EF%EE++%ED%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8+%EC%E5%F1%F2%E0%2C+%F1%EF%EE%F0%E5%E4+%EF%EE%EF%E8%F1%E8%F2%E5+%ED%E0+%ED%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8%E5+1948%2C+1953%2C+1961%2C+1971%2C+1981%2C+1991%2C+1994+%E8+2002++%E3%EE%E4%E8%ED%E0+%28%F1%EE%E3%EB%E0%F1%ED%EE+%F2%E5%F0%E8%F2%EE%F0%E8%BC%E0%EB%ED%E0%F2%E0+%EE%F0%E3%E0%ED%E8%E7%E0%F6%E8%BC%E0+%EE%E4+1996+%E3%EE%E4%E8%ED%E0%29&path=../Database/%CF%EE%EF%E8%F1%E8/%CF%EE%EF%E8%F1%E8%20%ED%E0%20%ED%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8%E5%201948%20-%202002/&lang=18. 
  4. М. Маџевиќ и Д. Василевски, „Просторно-популациски карактеристики на населбите од Дебарца“, „Годишен Зборник на Институтот за географија, при Дебарското Езеро (Шпилје) ПМФ“, кн. 35–36, Скопје, 2001.
  5. 5,0 5,1 Трифуноски, Ф. Јован. „Охридско-струшка област. Антропогеографска проучавања“. САНУ, 1980. стр.256
  6. Дневници и спомени за Илинденско-Преображенското въстание. 1984: Издателство на Отечествения фронт. 1984. стр. 121-122. 
  7. Дневници и спомени за Илинденско-Преображенското въстание. София: София. 1984. стр. 132,133,134,135,136 и 140. 
  8. Митрески, Павле (1990). Охридско-Струшко во НОБ 1941-1945. Струга. стр. 15-16. 
  9. Ристески Стојмир, Петровски Трајан (1972). Огненото лице на Дебарца караорманска. Скопје: Мисла. стр. 89. 
  10. Размоски, Стојмир (1990). Охридско-Струшко во НОБ. Струга. стр. 152. 
  11. Ристески Стојмир, Петровски Трајан (1972). Огненото лице на Дебарца караорманска. Скопје: Мисла. стр. 82. 
  12. Ф., Трифуноски, Јован (1968). Кичевска котлина : сеоска насеља и становништво. Izdanje autora]. OCLC 18500423. http://worldcat.org/oclc/18500423. 
  13. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  14. 14,0 14,1 Ф., Трифуноски, Јован (1992). Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670251582. OCLC 27418468. http://worldcat.org/oclc/27418468. 
  15. Ф., Трифуноски, Јован (1976). Полог : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. OCLC 5846115. http://worldcat.org/oclc/5846115. 
  16. Ф., Трифуноски, Јован (1992). Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670251582. OCLC 27418468. http://worldcat.org/oclc/27418468. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]