Козица

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Козица
Козица се наоѓа во Republic of Macedonia
Козица
Местоположба на Козица во Македонија
Координати 41°25′10″ СГШ 20°55′59″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 82 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 812 м
Карта на општина Другово со селските атари.

Козица е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Козица се наоѓа во областа Долна Копачка, по долината на Беличка Река. Негови соседни села се: Свињиште, Белица, Кладник и Турје. Селска слава на селото е Св.Петка, според истоимената црква. Од градот Кичево е оддалечено 13 километри во јужен правец. А поради преголемата благодарност до храбрите востаници, од времето на османлиското владеење се празнува и 2 Август "Илинден".Во селото има две чешми "клајнци" со природна минерална вода, а во атарот на селото се наоѓа и извор со природна минерална кисела вода. Во селото има 2 пештери, а во една од нив има истражувано и друштвото на истражувачи од Битола "Бистра". Во десниот влез на пештерата" Динчејца" каде и се има истражувано има сталагмити, сталагдити и пердиња високи и по 5 метри. Во селото се одгледуваат и земјоделски производи од типот на: компир, пленка, житни култури, овошје и зеленчук. Се одгледува и добиток, и тоа: коњи,кози, крави, кокошки, магариња, свињи, патки и домашни миленичиња. Има околу 150 куќи и 90тина стални жители.Опколена е со средно висински планини.А може да се пофали со доста природни богатства од минерални води до планини со бујна вегетација.Селото Козица е исто познато по квалитетниот природен мед.Селскиот туризам е достапен преку импровизираниот музеј во приватна куќа и меаната во селски амбиент и речна пастрмка, свежо уловена од Беличка река "Роден крај" непосредно пред влезот во селото. Ловот и риболовот се главна атракција во селото.

Историја[уреди | уреди извор]

Селото Козица, е населено од страна на сточари кои одгледувале добиток по планинските пасишта близу денешно село Козица. Според податоците на постарите мештани во селото, легендата на ова село доаѓа со уништувањето, на старо, сега ненаселено соседно село Лакајца (во моментов археолошко одредиште од бронзено време). Легендата за ова село е дека еден овчар од селото Лакајца го пасел своето стадо на пасишта во денешно село Козица. Девојка била испратена да му однесе храна и вода на сточарот. Незнаејќи што ќе се случи, кога таа ќе замине од селото за да ја однесе храната кај сточарот. Селото Лакајца било запалено од тогашните поробувачи, а девојката останала и зачнала семејство со сточарот во денешно Козица. Се хранеле со природните "блага" и со производите од стоката. Тоа секако е една интересна легенда за селото. Името на селото Козица е типично и прецизно објаснето. Во Козица и до ден-денес заштитен знак е козата, а исто така и најопеаниот војвода од времето на поробена Македонија од османлиско ропство Јордан Силјанов Пиперката.

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) со 18 семејства и 1 неженет, сите христијани.[1]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училишен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Козица:[2]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
78 48 62 17 79 194 145 339

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 31 домаќинства со 118 жители христијани (Македонци).[3]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Козица живееле 585 жители, сите Македонци.[4]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Козица имало 592 Македонци, егзархисти.[5]

Селото Козица, отсекогаш, па сè до денес е населено со православни Македонци. Во текот на годините, населбата од средна по големина, денес претставува мало село пред целосно раселување, бидејќи во последниот попис од 2002 година се регистрирани само 82 жители.[6]

На табелата е прикажан преглед на населението низ сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Население 585[4] 592[5] 393 394 306 206 132 82 82


Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.265
  2. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 75.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  4. 4,0 4,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.256
  5. 5,0 5,1 Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, рp. 154-155.
  6. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 225.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]