Велгошти

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Велгошти
Velgošti panorama.JPG

Панорама на Велгошти

Велгошти се наоѓа во Republic of Macedonia
Велгошти
Местоположба на Велгошти во Македонија
Координати 41°07′57″ СГШ 20°50′12″ ИГД / 
Општина Општина Охрид
Население 3060 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 721 м
Слава Петковден Летен
Мреж. место Велгошти


Велгоштисело во Општина Охрид, кое според местоположбата може да се смета за предградие на Охрид.

Стари куќи во Велгошти

Потекло на името[уреди | уреди извор]

Најверојатно етимологијата на името „Велгошти“ е прасловенска и доаѓа од *velьjь = голем, голем, и *gostъ = гостин или големи, значајни гости. Слични имиња на села и реки има во Русија (Велегощи, Вельгош), Чешка (Велихошт, Velihošt), Албанија (Велагошти, Velagošti), Грција (Велигости, Βελιγοστή).

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Се наоѓа на подножјето на планината Петрино и е познато по природната околина. Поголемиот дел од населеното место е расположено на падините и во подножјето на ридовите: „На пљуска“, „Горни лозја“, „Црвени Камчиња“, „Олмец“, „Костeње“, "Турски Гробишта" и „Чардак“. На запад, југозапад и на североисток селото е отворено кон Охридската Котлина.

Над селото се наоѓа манастирот Св. Петка. Уште погоре во планината се наоѓаат црквите Св. Илија и Св. Никола.

Velgoshki Manastir 6.JPG

Поголемиот дел од селото е расположено на падините и во подножјето на ридовите: „На пљуска“, „Горни лозја“, „Црвени Камчиња“, „Олмец“, „Костење“, и „Чардак“. На запад, југозапад и на североисток селото е одворено кон Охридската Котлина

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Велгошти имало 1.220 жители, од кои 1.190 Македонци христијани и 30 Македонци муслимани.[1]

По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Велгошти имало 1.140 Македонци егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, селото имало 3.060 жители. Следува етничката структура на населението:[3]

Националност Вкупно
Македонци 3.002
Албанци 0
Турци 0
Роми 0
Власи 10
Срби 8
Бошњаци 0
останати 40

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 1.220[1] 1.140[2] 1.284 1.401 1.553 1.677 2.131 2.382 2.241 3.060

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Велгошти е македонско православно, со исклучот на еден муслиманско торбешки род. Поради својата близина до Охрид селото константно добива нови жители и полека почнува да наликува на охридска населба. Во Велгошти населението може да се подели на староседелци, постари доселеници и понови доселеници.[5]

Староседелци се: Буџаковци, Чинговци (од овој род е Живко Чинго), Настевци, Калчевци, Панџаковци, Шапкаревци, Крлевци, Ристевци, Љатковци,Бараковци, Шиковци, Шибаковци, Секуловци, Танчевци, Плосковци, Ничевци, Пумпаловци, Маркулевци,Ќитановци,Шокаровци,Трпевци,Размовци.Сите родови заедно имаат околу 300 куќи.

Родови доселени во текот на османлиското владеење се: Шибаковци, Шиковци и Шукаровци заедно имаат 15 куќи и потекнуваат од заеднички предок кој дошол од селото Велмеј; Белевци (5 к.) доселени се од селото Велестово и Речковци (5 к.) доселени се од селото Речица.

Родови доселени после Втората светска војна, доселени се од разни села во разни региони, досениците се од следните региони:Дебарски Дримкол (60 к.), Струшка Малесија (60 к.), Дебарца (30 к.), Кичевско (15 к.) и Битолско (7 к.).

Торбешки род е: Торбеши (3 к.) доселени се од некое село во Струшко.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Црквата „Св. Недела“ во Велгошти

Образование[уреди | уреди извор]


Знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки локалитети[8]
Споменици

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 252.
  2. 2,0 2,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.164-165.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. „Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година)“. Државен завод за статистика. http://www.stat.gov.mk/pxweb2007bazi/Dialog/varval.asp?ma=Popis_nm_1948_2002_NasPoEtnPrip_mk&ti=%CD%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8%E5+%ED%E0+%D0%E5%EF%F3%E1%EB%E8%EA%E0+%CC%E0%EA%E5%E4%EE%ED%E8%BC%E0+%F1%EF%EE%F0%E5%E4+%E8%E7%BC%E0%F1%ED%F3%E2%E0%9C%E5%F2%EE+%E7%E0+%E5%F2%ED%E8%F7%EA%E0%F2%E0+%EF%F0%E8%EF%E0%E4%ED%EE%F1%F2%2C+%EF%EE++%ED%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8+%EC%E5%F1%F2%E0%2C+%F1%EF%EE%F0%E5%E4+%EF%EE%EF%E8%F1%E8%F2%E5+%ED%E0+%ED%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8%E5+1948%2C+1953%2C+1961%2C+1971%2C+1981%2C+1991%2C+1994+%E8+2002++%E3%EE%E4%E8%ED%E0+%28%F1%EE%E3%EB%E0%F1%ED%EE+%F2%E5%F0%E8%F2%EE%F0%E8%BC%E0%EB%ED%E0%F2%E0+%EE%F0%E3%E0%ED%E8%E7%E0%F6%E8%BC%E0+%EE%E4+1996+%E3%EE%E4%E8%ED%E0%29&path=../Database/%CF%EE%EF%E8%F1%E8/%CF%EE%EF%E8%F1%E8%20%ED%E0%20%ED%E0%F1%E5%EB%E5%ED%E8%E5%201948%20-%202002/&lang=18. 
  5. Ф., Трифуноски, Јован (1992). Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670251582. OCLC 27418468. http://worldcat.org/oclc/27418468. 
  6. Бакрачески отвори нова градинка во Велгошти“, Република, 22 октомври 2013 (посет. 23 октомври 2013 г).
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  9. Д-р Асен Групче, Охрид. Културниот живот и творештво во Охрид и Охридско во XX век, Скопје, 1998, 254
  10. Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 190.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 Ристески, Стојан (1982). Велгошти. Месна Заедница „Велгошти“=Охрид. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]