Златари

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Златари — село во Општина Ресен, во околината на градот Ресен.

Златари
Златари is located in Македонија
Златари
Местоположба на Златари во Македонија
Координати 41°7′2.64″N 21°3′46.8″E / 41.1174000° СГШ; 21.063000° ИГД / 41.1174000; 21.063000Координати: 41°7′2.64″N 21°3′46.8″E / 41.1174000° СГШ; 21.063000° ИГД / 41.1174000; 21.063000
Општина Ресен
Население 118 жит.
(поп. 2002)
Златари на општинската карта
Златари во Општина Ресен.svg

Атарот на Златари во рамките на општината


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Златари — село во областа Преспа. Од градот Ресен е одалечено 5 км. Соседни села се Кривени од север, од североисток со Смилево, од југоисток со Сопотско, и од југ и југозапад со Ресен и Јанковец.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото било дел од Битолската каза, нахија Горна Преспа, во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Златари живееле 370 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Златари имало 432 Македонци, егзархисти.[2]

Во 2002 година во селото живееле 118 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан преглед на населението низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 370[1] 432[2] 385 347 290 210 156 125 124 118

Родови[уреди | уреди извор]

Златари е македонско село.

Родови во селото се: Видановци (Стојановци), Гајтановци, Головодовци, Митевци, Недановци, Нечовци (Нелковци), Поповци, Пупалевци, Павловци и Тозиовци.[5]

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:

  • Староседелци: Поповци (7 к.), Головодовци (5 к.) и Гајтановци (3 к.)
  • Доселеници: Митевци со Тозиовци (14 к.) доселени се од некое село во охридско (некои велат од Лактиње во Дебарца); Недановци (11 к.) доселени се од селото Боиште кај Демир Хисар; Нечовци и Нелковци (18 к.) исто така доселени се од селото Боиште; Пупачевци и Манговци (12 к.) доселени се од маалото Баир во Битола.[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1629 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 79 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[9]
Археолошки наоѓалишта[10]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 241.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D. M (1905). La Macédoine et sa Population Chrétienne. Paris. pp. 170–171.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. Јовановски, Владо (2005). Населбите во Преспа. Скопје: Ѓурѓа.
  6. Русиќ, Бранислав. Преспанска област. Архивски Фонд на МАНУ, к-2, АЕ 87.
  7. "Описи на ИМ". Посетено на 3 ноември 2019.
  8. "Претседателски избори 2019". Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (ed.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  10. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]