Тајмиште

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Тајмиште
С. Тајмиште 21.jpg

Куќи во Тајмиште зиме

Тајмиште се наоѓа во Republic of Macedonia
Тајмиште
Местоположба на Тајмиште во Македонија
Координати 41°38′24″ СГШ 20°51′30″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Општина Кичево
Население 107 жит.
Надм. вис. 1038 м
Commons-logo.svg Тајмиште на Ризницата

Тајмиште — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Карта на Општина Зајас со селските атари.
Рудникот за железна руда Тајмиште

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Тајмиште е планинско село, сместено во крајниот северозападен дел на Кичевската котлина, на тромеѓето помеѓу кичевскиот, гостиварскиот и мавровскиот крај[1]. Селото се наоѓа во подножјето на планината Бистра, на само 4 км од автопатот Скопје - Охрид, помеѓу Кичево и Гостивар. Од градот Кичево е одалечено 22 км, а од Гостивар 27 км. Распослано е на левата страна од Тајмишка Река на планинска падина свртена кон југоисток[2].

Историја[уреди | уреди извор]

На атарот на селото Тајмиште се забележани старини и остатоци од градби од различни историски периоди. На возвишението Градиште, како и во месности (Лешов Тор) западно од селото се забележани остатоци од ѕидини градени со вар и камен, како и рударски окна, алати, остатоци од стар пат денес обраснат во шума, селишпта и темели од куќи, за кои населението верувало дека се од друг народ[3]. Под името Тајмиште селото се сретнува во XV век, односно во турските пописни дефтери од 1476/77 година, кога во него биле забележани 69 македонски христијански куќи[4].


Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов од 1900 година, Тајмиште е село со 600 жители христијани (Македонци).[5] Според рускиот филолог Афанасиј Селишчев во 1929 година селото имало 83 куќи и 354 жители.[6]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото Тајмиште живеат 107 жители, сите Македонци.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви
  • Црква „Свети апостоли Петар и Павле“ - изградена во 1861 година, целосно изгорена во пожар во 1921 година, па повторно обновена и преосветена во 1928 година. Иконостасот и фреските се дело на Данило Нестороски - Фрчкоски од Галичник, изработени во 1928 година[7].
  • Црква „Преподобна Параскева“ - постара црква која е обновена во 1975/76 година, кога е изработен и фрескоживописот од страна на зографот Кузман Фрчкоски. Осветена е една година пред тоа, во 1974 година.[7]

Економија[уреди | уреди извор]

Во непосредна близина на селото Тајмиште се наоѓа рудникот за железна руда „Тајмиште“, од кој неколку погони денес се користат за производство на здрава храна. Населението најчесто се занимава со сточарство и пчеларство и со собирање на печурки на падините на Бистра. Во близина на селото се наоѓа и планинарскиот дом Тајмиште.

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Селска слава во Тајмиште е Петровден, кој се празнува на 12 јули. Покрај тоа, во селото се празнуваат и Водици, Велигден и останатите поголеми празници.


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Трифуноски Ф. Јован. „Кичевска Котлина - сеоска насеља и становништво“. Скопје, 1968 год. стр.64
  2. Трифуноски Ф. Јован. „Кичевска Котлина - сеоска насеља и становништво“. Скопје, 1968 год. стр.64
  3. Трифуноски Ф. Јован. „Кичевска Котлина - сеоска насеља и становништво“. Скопје, 1968 год. стр.64
  4. Трифуноски Ф. Јован. „Кичевска Котлина - сеоска насеља и становништво“. Скопје, 1968 год. стр.64
  5. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900.
  6. Афанасий Селищев. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. - София, 1929, стр.26.
  7. 7,0 7,1 „Четврта кичевска парохија“ (на македонски). Дебарско-кичевска епархија. http://www.dke.org.mk/namesnistva/kicevsko.asp#04_cetvrta_kicevska_parohija. конс. 16 ноември 2010 г. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]