Избишта

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Избишта
Избишта is located in Македонија
Избишта
Местоположба на Избишта во Македонија
Координати 41°07′54″N 21°00′14″E / 41.13167° N; 21.00389° E / 41.13167; 21.00389Координати: 41°07′54″N 21°00′14″E / 41.13167° N; 21.00389° E / 41.13167; 21.00389
Регион Горна Преспа
Општина Ресен
Население 176 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 23015
Надм. вис. 1075 м
Избишта на општинската карта
Избишта во Општина Ресен.svg

Атарот на Избишта во рамките на општината

Избишта — село во Општина Ресен, во областа Горна Преспа, во околината на градот Ресен.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Избишта — село во областа Преспа, сместено на левата страна од патот Охрид-Ресен. Од градот Ресен е одалечено 5 километри. Соседни села се Крушје, Лева Река, Илино, Кривени, Јанковец и Болно.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од нахијата Преспа на Охридската каза во Отоманското Царство.

Селото Избишта во почетокот на XX век

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Избишта живееле 232 жители, сите Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Избишта имало 256 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Избишта брои 176 жители, од кои 174 Македонци и 2 останати.[3]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 232[1] 256[2] 261 265 244 263 262 212 198 176

Родови[уреди | уреди извор]

Избишта е македонско село.

Родови во селото се: Ѓоревци, Јанчевци, Петковци (дојдени од селото Брежани, Дебрца во текот на Првата светска војна), и Фузевци.[5]

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1949 година, родови во селото се:

  • Староседелци: Ѓоревци (26 к.), Бузевци (17 к.) и Јанчевци (8 к.).[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

• П.У. Гоце Делчев

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1630 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 139 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[9]
  • Гимбабица — некропола од хеленистичко време;
  • Јамиште— пат од римско време;
  • Кула — населба од хеленистичко време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

во Аргентина се иселени 15тина семејства до 1949 година.[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 240.
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. Јовановски, Владо (2005). Населбите во Преспа. Скопје: Ѓурѓа.
  6. 6,0 6,1 Русиќ, Бранислав. Фонд Русиќ. Архивски Фонд на МАНУ к-2, АЕ 87.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. . Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва том III, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  11. . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва. том IV, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  12. 12,0 12,1 . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва. том IV, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]