Долно Лакочереј

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Долно Лакочереј
Долно Лакочереј се наоѓа во Republic of Macedonia
Долно Лакочереј
Местоположба на Долно Лакочереј во Македонија
Координати 41°09′32″ СГШ 20°47′44″ ИГД / 
Општина Општина Охрид
Население 728 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 6000
Надм. вис. 698 м


Долно Лакочереј — село во Општина Охрид, на север од градот Охрид.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Долно Лакочереј се наоѓа во северниот дел од Охридската котлина, во подножјето на ридот Градиште (936 м.) што представува дел од планинскиот масив Копарница што ја дели Охридската од Струшката котлина. Се наоѓа на 5 km северно од градот Охрид и се надоврзува на градот веднаш после населбата Радојца Новичиќ, на надморска висина од 698 м. Од западната и северната страна селото е заградено со ридесто земјиште, а од источната и јужната страна се простира Охридското поле.

Подрачјето на селото Долно Лакочереј (каде катастарски влегува и селото Орман) зафаќа површина од 11.3 км2. Од север се наоѓа селското подрачје на Горно Лакочереј, од исток е подрачјето на селото Лескоец, од југ е градското подрачје на Охрид, а од западната страна се подрачјата на селата Подмолје и Оровник.

Селото е од збиен тип со издолжен облик во насока север-југ, што е како резултат на конфигурацијата на теренот, и е поделено на три маали: Горна, Средна и Долна маала. Во последните години селото и брзо се проширува кон југоисток, вдолж патот и целосно е споено со градот.

Денес Долно Лакочереј повеќе личи на градска населба. Сите селски улици се асфалтирани,а од 1961 година низ селото е поставена водоводна и електрична мрежа. Надворешниот поглед на куќите и нивната внатрешна опременост даваат карактеристики на современ градски живот. Од објектите што се во селото се истакнува Задружниот дом изграден уште во 1948 година со доброволно ангажирање на жителите од селото.Во приземјето од истиот денес е сместена современа фабрика за конзервирање на зеленчук МАЕМИ од Охрид.Истата почна со работа во 2001 година. Задружниот дом(Културен центар Македонија-реновиран кон крајот на 2007 година) располага со современа културно уметничка сала за потребите на жителите од селото во која се одржуваат свечености за време на православните празници, како и современа кујна и канцеларија.

Има две училишни згради од кои едната е постара и изградена е во 1929 година и се користи за потребите на месната заедница(целосно е реновирана во 2002 година), а новата зграда е изградена во 1966 година(целосно реновирана во 2001) во кое се изведува настава за основно образование.

Во Горна Маала е и селската црква „Св. Недела“ која е обновена во 1974 година врз темелите на постара црква.Во непосредна близина на црквата се наоѓа изворот Милигоец кој има добиено прекрасен нов лик во 2003 година благодарение на месната заедница чиј претседател беше Насте Сотироски .

Оваа месна заедница раководеше со селото во периодот 2000-2004 година и ќе остане запамтена како најуспешната месна заедница која реализира 20-тина значајни проекти за Долно Лакочереј.Во неговиот тим работеа и :Ѓорѓиески Ило Папе -благајник, Крстаноски Ѓоре Мате-секретар,Ангелоски Злате Пидан и Илиески Тане.Во контролен одбор беа Сотироски Гоце и Здравески Димче.

Во 2012 година изграден е нов водоводен систем во вкупна должина од 4.500м .Истиот е финансиран со средства од М.З.Долно Лакочереј.За реализацијата на овој капитален проект особен придонес дадоа лицата: Сотироски Насте,Трифуноски Гоце, Костоски Влатко, Сотироски Гоце, Јованоски Номче,Љаткоски Владо , Петрески Љубе и други.

Историja[уреди | уреди извор]

Статуа од девојче со гулаб пронајдена во селото Долно Лакочереј

15

Според пронајдените археолошки материјали во подрачјето на селото Долно Лакочереј може да се каже дека животот во овој простор започнал уште од најраните човекови периоди. Во II век п.н.е. кога овој крај подпаднал под римска власт, на местото каде што денес се наоѓа селото Долно Лакочереј минувал познатиот пат „Виа Игнација“ кој ги поврзувал западните со источните делови на римското царство. Тука живеело илирското племе Десарети.

Во триесеттите години од VII век Охридската област била целосно колонизирана од словенското племе Берзити, при што биле извршени коренити општествени промени. Имено, биле ликвидирани околните робовладетелски стопанства и се формирани селски слободни општини во кои постоела широка распространета задужна сопственост.

Кон средината на IX век овој крај подпаѓа под бугаркса власт, а во 969 година цар Самуил ја создал првата македонска држава. во 1018 година Охридскиот крај подпаѓа под Византија, од 1216 до 1230 година се наоѓа под епирска власт, па потоа повторно се наоѓа под Византиска власт се до 1334 година кога Охрид го зазема српскиот цар Душан. По смртта на цар Душан Охридскиот крај се одделил како самостојна феудална држава по управа на кралот Волкашин и Марко.

Кон крајот на XIV бек оваа област потпаѓа под турска-османлиска власт. Во овој период треба да се бара и почетокот на формирање на населбата под име Долно Лакочереј, кое административно припаѓало на нахијата Охрид. Од податоците што ги дава Опширниот пописен дефтер од 1582 година на Охридскиот санџак, може да се констатира дека селото боло мешано по етнички состав, така што во него живееле 21 христијанин и 10 муслимани. Заедно со селата Хрит Захрит, Биџово и Градец, селото Долно Лакочереј било меѓу најмалите села во нахијата Охрид.

Што се однесува до општествено-економските односи, со доаѓањето на Турците, бил воспоставен тимарско-спахиски систем,а земјата во поголем дел била државна сопственост. Феудално зависно население држело ограничени парчиња земја, анречени баштини, кои по правило се наоѓале во рацете на христијанското население. Според тогашните општествени норми, ако баштината не се обработувала од сопственикот, тогаш таа преминувала во заедничка сопственост на сите жители од селото. На тој начин почнале да се формираат и чифлизите во Долно Лакочереј.

Во стопански поглед, во тоа време, населението главно се занимавало со земјоделство и сточарство. Веројатно уште тогаш било развиено и одгледувањето на овоштие, со оглед на податоците од 1592 година, селото Горно Лакочереј се вбројува меѓу најголемите производители на ореви. Долно Лакочереј во тоа време се споменува меѓу најголемите производители на мед, така што плаќало по 150 акчиња годишен ушур.

Кон крајот на XVIII век земјата во Долно Лакочереј била под непосредна управа на полунезависниот феудалец Џеладин-бег. По неговото владеење од 1830 година земјата била прогласена за царска своина (емљах).

Натамошниот период од XIX век е исполнет со разновидни револуционерни движења против турската-османлиска власт на Балканскиот Полуостров, а со тоа економската состојба на населението била доста неповолна поради зголемените даноци и давачки за војните. Во овој период се засилува и активноста на албанските разбојнички банди кои го ограбувала и онака сиромашното население. Заради тешката економска положба, се зголемило и миграционото движење на населението од ридско-планинските кон полските села во Охридскиот крај, така што овој период се смета како време кога селото Долно Лакочереј ја добива денешната физиономија.

Демографија[уреди | уреди извор]

Низ Долно Лакочереј минува Коселска-Лакочереска река која е богата со риба, меѓутоа во последниве години поради човечка негрижа истата е во лоша состојба поради ниската еколошка свест. Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 728 жители. Следува табела на националната структура на населението[1]

Националност Вкупно
Македонци 727
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 1
Бошњаци 0
Други 0

Родови[уреди | уреди извор]

Во селото Долно Лакочереј живеат македонски православни родови, сите родови во селото се доселенички.

Родови во Долно Лакочереј се:

  • Иљовци (20 к.) еден од најстарите родови во селото, доселени се од градот Поградец, во Албанија;
  • Прдуловци (20 к.), Пидановци (13 к.) и Трајковци(8к.) доселени се кога и Иљовци, доселени се од селото Велгошти;
  • Илијовци (13 к.) доселени се од селото Лактиње, Дебарца. Во Илијовци се знае следниот родослов Ставре (жив на 71 год. во 1980 година) Јанаќи-Илија предокот кој се доселил од Лактиње. Споменатиот Илија имал браќа Стојан и Паунко, кои се населиле во селото Оровник, таму се познати под името Паунковци;
  • Милевци (13 к.) доселени се од некое село во Струшко;
  • Матевци (10 к.) доселени се од некое село во Дебарца;
  • Крчевци (5 к.) и Речковци (6 к.) доселени се од селото Речица;
  • Сметановци (12 к.) доселени се од селото Плаќе;
  • Мутлаковци (6 к.), Устијановци (7 к.), Ликовци (5 к.) и Јовчевци (5 к.) се доселеници од непознато место; и
  • Сирулци (30 к.) најмлади доселеници, доселени се после Втората светска војна од селото Сирула.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Во селото постои нова училишна зграда изградена 1966 година, комплетно реновирана 2001 година во која е сместено ОУ „Кочо Рацин“ подрачно училиште на ОУ „Кочо Рацин“ - Охрид.

Во центарот постои стара училишна зграда изградена уште во 1929 година која е целосно реновирана во 2001 година и која се користи за потребите на месната заедница.

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Состав на Одбори на Месната Заедница Долно Лакочереј:

Месната заедница Долно Лакочереј е формирана со Одлука на Општина Охрид во 1964 година.

Во периодот 2000-2004 година членови на Одборот на М.З.Долно Лакочереј беа следните лица:

1.Сотироски Насте-претседател

2.Илиески Тане-заменик претседател

3.Ангелоски Злате-секретар

4.Ѓорѓиески Илија-благајник

5.Крстаноски Ѓоре-член(во одреден период ја извршуваше и функцијата секретар)

6.Трајкоски Б.Илија-член(се повлече од М.З. во 2000 година)

7.Ристески Јован-член(се повлече од М.З. во 2000 година)

Овој состав беше избран на Собир на граѓани со јавно гласање во декември 1999 година.

Во периодот 2004-2008 година членови на Одборот на М.З.Долно Лакочереј беа следните лица:

1.Целески Кољо-претседател

2.Сотироски Насте-заменик претседател

3.Миладиноски Ацо-секретар

4.Сотироски Гоце-благајник

5.Костоски Влатко-член

6.Петрески Љупчо-член

7.Упарчески Љупчо-член

Овој состав беше избран на Избори со тајно гласање кон почетокот на 2004 година.

Во периодот 2008-2013 година членови на Одборот на М.З.Долно Лакочереј беа следните лица:

1.Сотироски Насте-претседател

2.Нечкоски Боре-заменик претседател(во почетокот беше претседател на М.З.)

3.Петрески Љубе-секретар

4.Јованоски Номче-благајник

5.Трифуноски Гоце-член

6.Ристески Гоце-член

7.Упарчески Љупчо-член

Овој состав беше избран на Собир на граѓани со јавно гласање во 2008 година.

Во периодот 2013-2017 година членови на Одборот на М.З.Долно Лакочереј беа следните лица:

1.Трифуноски Гоце-претседател

2.-заменик претседател

3.-секретар

4.Милески Николче-благајник

5.Китески Гоце-член

6.-член

7.-член

Овој состав беше избран на Собир на граѓани со јавно гласање во 2013 година.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Значајни личности[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

  1. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.