Врбјани (Прилепско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Врбјани
Врбјани is located in Македонија
Врбјани
Местоположба на Врбјани во Македонија
Координати 41°19′54″N 21°23′21″E / 41.33167° СГШ; 21.38917° ИГД / 41.33167; 21.38917Координати: 41°19′54″N 21°23′21″E / 41.33167° СГШ; 21.38917° ИГД / 41.33167; 21.38917
Регион Прилепско Поле
Општина Coats of arms of None.svg Општина
Население 294 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7509
Надм. вис. 573 м
Слава Свети Никола летен, 2 јуни
Мреж. место Врбјани
Врбјани на општинската карта
Krivogaštani Municipality.svg

Атарот на Врбјани во рамките на општината


Врбјани — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.

Етимологија[уреди | уреди извор]

Името Врбјани го добило по тоа дека во селото имало многу врби и по тоа селаните почнале да го викаат Врбјани.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Врбјани е сместено во средишниот дел на големата житница Пелагонија. Врбјани е во составот на Општина Кривогаштани. Врбјани се граничи со следните села: од исток со селото Славеј, од запад со Кривогаштани, од север со селата Вранче и Заполжани и од југ со селото Боротино. Најблиските градови се во непосредна близина околу 15 километри. Најголем административен и културен живот има во Прилеп кој е многу посетен од населението од Врбјани. Времето во врбјани во летниот период е многу топло, а во зимскиот период е многу ладно.

Историja[уреди | уреди извор]

Се споменува дека Врбјани постоело пред 1465 година.

На крајот на 19 век, селото било дел од Битолската каза на Отоманската Империја. Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 364 жители христијани Македонци.[1] Според податоците на бугарскиот публицист Димитар Мишев, селото имало 288 христијани Македонци.[2]

Економија[уреди | уреди извор]

Населението во Врбјани најмногу се занимава со земјоделство и со сточарство.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Врбјани живееле 364 жители, сите Македонци.[3]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Врбјани имало 288 Македонци, од кои 184 егзархисти и 104 патријаршисти.[4]

Според пописот од 2002 година, во селото Врбјани живеат 294 жители, сите Македонци.[5]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 364[3] 288[4] 527 516 503 468 431 334 316 294

Населението во врбјани по стапката на наталитет и мортралитет се наоѓа во села кои се делумно стари, а причина за тоа е зошто повеќето млади луѓе кои се за женидба ја надминале старосната граница над 30 години и се потешко да ја најдат својата животна сопатничка. Со мигрирањето село во град населението многу го напуштило селото во барањето на подобар живот во градот.

Родови[уреди | уреди извор]

Во селото нема староседелски родови. Денешното село е обновено средината на XVIII век. Први кои дошле биле родовите Коруновци и Поповци, по нив се населиле и други родови.[7]

Родови во селото се следните: Поповци (5 к.) и Коруновци (3 к.) се најстари родови во селото, потекнуваат од ист предок, доселени се во средината на XVIII век од селото Врбјани, Дебарца. Ја знаат следната генеологија Петко (жив на 84 год. во 1950тите) Цветко-Митре-Корун, се доселил таткото на Корун ; Јадровци (3 к.) и Дамчевци (3 к.) порано чинеле еден род и доселени се од некое село во охридско; Митревци (5 к.), Трајчевци (3 к.), Пејовци (14 к.) и Стевановци (2 к.) некогаш чинеле еден род -Јевтинџиовци, доселени се од селото Кореница; Колчаковци (4 к.) доселени се од селото Обршани; Србиновци (4 к.) доселени се од селото Тројкрсти, некое време живееле и во селото Крушејани; Крбалевци (5 к.) доселени се од селото Боротино; Јошевци (4 к.) доселени се од селото Крушеани и Чачаровци (2 к.) доселени се во XIX век од селото Големо Коњари.

Родови со непознато место на старина се: Тошевци (4 к.), Лозановци (3 к.), Станковци (2 к.) и Цепивировци (1 к.). Некогаш биле еден род.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви[8]
Археолошки локалитети[9]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Локалната самоуправа Кривогаштани ги дели селата на месни заедници. Месната заедница во село Врбјани се состои од: -Претседател -Секреатар -Благајник и други членови.

Претседател на месната заедница Врбјани е Крстески Кирил - Мангата. Во Врбјани има подржувачи за сите политички партии, а најмногу за СДСМ и за ВМРО-ДПМНЕ.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости во село Врбјани се црквата Св.Никола која потекнува од 18 век. Старата кула која била од Јордан Бомбол се уште е во афтентична состојба.

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Настани кои редовно се одржуваат во село врбјани е „Велигденскиот панаѓур“ и селската слава Св.Никола која се слави на 2 јуни и е празник на целото село кое го слави како свој заштитник.

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Во спортскиот живот во Врбјани доминира фудбалот кој се игра од 1950 година. Фудбалскиот клуб „Македонија Врбјани“ успешно се натпреварува во Општинската лига на Градот Прилеп. По заначајни успеси на фудбалскиот клуб „Македонија Врбјани“ се девет први места и настап во регионалната лига.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од далечни времиња населението во село Врбјани постепено почнало да се иселува на другите континенти во барањето на подобар живот и подобра живееачка. Најмногу иселеници има во Австралија, САД и западните ввропски држави.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  2. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  3. 3,0 3,1 Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр.245.
  4. 4,0 4,1 D.M.Brancoff. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905, р.150 – 151.
  5. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. 10,0 10,1 Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]