Пашино Рувци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Пашино Рувци
Пашино Рувци is located in Македонија
Пашино Рувци
Местоположба на Пашино Рувци во Македонија
Координати 41°16′27″N 21°22′14″E / 41.27417° СГШ; 21.37056° ИГД / 41.27417; 21.37056Координати: 41°16′27″N 21°22′14″E / 41.27417° СГШ; 21.37056° ИГД / 41.27417; 21.37056
Регион Прилепско Поле
Општина Coat of arms of Krivogaštani Municipality.svg Кривогаштани
Население 627 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 568 м. м
Слава Атанасовден, летен
Commons-logo.svg Пашино Рувци на Ризницата
Црквата во манастирот „Св. Ѓорѓија“

Пашино Рувци е село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп. Според пописот од 2002 година, селото имало население од 627 жители.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Пашино Рувци се наоѓа на крајниот југ на Прилепско поле, југозападно од градот Прилеп. Најблиското село е Обршани кое се наоѓа на север од Пашино Рувци. Атарот на селото граничи со атарите на селата: Загорани на исток, Чепигово на југ, Бела Црква на запад и Обршани и Боротино на север.

Историja[уреди | уреди извор]

Пашино Рувци за прв пат во пишаните извори се споменува (како Русче и Рувце) во периодот помеѓу 1650 и 1750 година. Во средината на XIX век, ова село и соседното, Беранци, турската државна власт го поклонила на Али-паша од Битола, поради заслугите во војните. Од чифликот на Али-паша до 1912 година се формирале шест чифлици со поделба на неговите ќерки и зетови.[1] На крајот на 19 век, селото било дел од Битолската каза на Отоманската Империја. Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 450 жители христијани Македонци.[2] Според податоците на бугарскиот публицист Димитар Мишев, селото имало 256 христијани Македонци.[3] Старото име на селото за време на Отоманската Империја било Ашар Усу.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, селото Пашино Рувци брои 277 домаќинства, со 627 жители, сите Македонци.

Родови[уреди | уреди извор]

Источно од селото на оддалеченост од 1000 метри се наоѓало селото Могилани. Кога селото пропаднало, било поплавено од вода, еден дел од населението избегало и се населило во Пашино Рувци, а потоа доаѓал народ и од други краишта.[4]

Староседелски се родовите: Јолевци, Пашовци и Марковци потекнуваат од претци кои живееле во Могилани.

Родови кои не знаат дали се староседелци или доселени се: Пачешковци, Бегалиновци, Шутевци, Каревци, Гараловци, Ѓеровци и Гулабовци.

Доселенички родови: Јагуриновци доселени се во XIX век од Пресил и таму знаат каде им се наоѓале гробовите; Преспановци доселени се од некое село во Преспа, тие не дошле директно во Пашино Рувци, туку некое време прво живееле во селото Локвени, во Пашино Рувци живеат од XIX век; Пресилци дојдени се како и Јагуриновци од селото Пресил во XIX век; Шлакевци најпрво живееле во ова село, но потоа се селеле низ околните прилепски села, тие некое време живееле во селата Обршани, Беровци и Пресил, но во почетокот на XX век се вратиле во селото; Кадинци доселени се во XIX век од Загорани; Цивкаровци дојдени се во 1903 година од селото Крушеани; Маџаровци потекнуваат од предокот Толе Маџар кој дошол од селото Пресил во 1905 година; Мицковци доселени се од некаде; Пилковци од Загорани, најпрво се населиле во Дебреште, па од таму во Пашино Рувци, тоа било околу 1912 година; Огненовци доселени се во 1915 година од Крушеани, подалечно потекло имаат од Кривогаштани; Стомнаровци доселени се во 1928 година од Обршани; Дрлевци доселени се во 1927 година од истото село како и Стомнаровци; Богдановци доселени се во 1928 година од демирхисарското село Света; Мауковци доселени се во 1925 година од костурското село Рулја; Пасковци, Рувчевци и Кромидовци доселени се од селото Обршани првите во 1929 година останатите две во 1931 година, подалечно потекло на Пасковци е од некое место во Албанија; Бежановци доселени се во 1912 година од селото Бела Црква; Несторовци доселени се во 1942 година од Илино (Големо или Мало?) и Дамевци доселени се од селото Загорани во XIX век, таму припагаат на родот Ѓоковци, доселен однекаде; Кадинци, доселени од село Кадино Село, Прилепско.


Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[5]
Археолошки локалитети[6]

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Ф. Трифуноски, Јован (1998) (на српски). Битољско-прилепска котлина. Српска академија наука и уметности. стр. 338. 
  2. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  3. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  4. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  5. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  6. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  7. Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]