Обршани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Обршани
Обршани is located in Македонија
Обршани
Местоположба на Обршани во Македонија
Координати 41°16′56″N 21°21′46″E / 41.28222° СГШ; 21.36278° ИГД / 41.28222; 21.36278Координати: 41°16′56″N 21°21′46″E / 41.28222° СГШ; 21.36278° ИГД / 41.28222; 21.36278
Регион Прилепско Поле
Општина Coat of arms of Krivogaštani Municipality.svg Кривогаштани
Население 793 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 570 м. м
Обршани на општинската карта
Krivogaštani Municipality.svg

Атарот на Обршани во рамките на општината
Commons-logo.svg Обршани на Ризницата


Обршани е село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Ова населено место се наоѓа во централниот дел на Прилепското Поле. Претставува природен крстопат кон Прилеп - Крушево - Демир Хисар. Оддалечено е 20 км од Прилеп, 20 км од Крушево и 7 км од општинскиот центар Кривогаштани. Селото е рамничарско, на надморска височина од 589 метри. Атарот зафаќа простор од 6,6 км2. На него преовладува обработливо земјиште на површина од 588 ха, па затоа селото има полјоделска функција.

Историja[уреди | уреди извор]

Обршани е старо македонско село. Прв пишан помен за селото се среќава од 1337 година кога кралот Стефан Душан го прилoжил на манастирот Трескавец.[1]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името Абршани и имало 35 семејства, 2 неженети и 4 вдовици, сите христијани.[2]

Селото се споменува и во периодот од 1650-1750 година. На крајот на 19 век, селото било дел од Битолската каза на Отоманската Империја. За време на турското ропство во селото постоеле чифлици и тоа: Велиов, Бајрамоски, Аџи Здравев и Ицкоичин чифлик.[1] Сопствениците на првите два живееле во Битола, а другите во Прилеп. По ослободување од османлиската власт, жителите ја купиле чифчиската земја, а некои ја добиле и со аграрната реформа.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Обршани живееле 540 жители, сите Македонци.[3]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Обршани имало 448 Македонци, егзархисти.[4]

Според пописот од 2002 година, во селото Обршани живеат 793 жители, сите Македонци.[5]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 540[3] 448[7] 1.005 1.169 1.229 1.247 1.138 863 825 793

Обршани бележи пад на населението при што преминала од голема во средна по големина населба.

Родови[уреди | уреди извор]

Обршани е старо македонско село, во него живеат родови кои не знаат дали се староседелски или доселенички.

Според истражувањата од 1955 година, родови во селото.[8]

  • Староседелци и доселеници со непознато потекло: Смургевци (13 к.), Истинџиовци (11 к.), Аџиовци (10 к.), Дамчевци (9 к.), Момировци (4 к.), Глушевци (4 к.), Станчевци (2 к.), Шестаковци (4 к.), Бардинковци (2 к.), Размовци (1 к.), Ѓоревци (9 к.) и Дрлевци (4 к.).
  • Доселеници со познато потекло: Шарковци (13 к.) „доселени се некогаш од Шар Планина” Полог; Китановци (5 к.) доселени се од Кривогаштани; Мисковци (11 к.) доселени се од Воѓани; Рулевци (2 к.) доселени се од селото Рулја во леринско; Козаровци (2 к.) доселени се од Воѓани, таму им се род Банковци; Киселовци (2 к.) доселени се во 1936 година од Кривогаштани, таму имаат роднини; Пасковци (14 к.) доселени од селото Воѓани, каде имаат роднини, во Воѓани се доселени од Растојца во Железник. а во Растојца од некое место кое е сега во Албанија.

Религија и култура[уреди | уреди извор]

Цркви[9]
Археолошки локалитети

Образование[уреди | уреди извор]

Спорт[уреди | уреди извор]


Личности[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село.

Стојчевци иселени се во Оптичари. Стомнаровци, Лисковци, Дрлевци, Пасковци, Кромидовци и Рувчевци иселени се во Пашино Рувци. Плитаровци, Глуши и Шарковци иселени се во Бучин. Бишиновци и Естенџиовци доселени се од Новоселани. Обршанци иселени се во Поешево. Ќајовци, Обршанци и Размовци иселени се во Боротино. Пасковци иселени се во Крушеани. Колчаковци иселени се во Врбјани. Прдлевци иселени се во Свето Тодори.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ф. Трифуноски, Јован (1998) (на српски). Битољско-прилепска котлина. Српска академија наука и уметности. стр. 340. 
  2. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.74
  3. 3,0 3,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  4. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  5. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  8. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  9. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  10. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  11. Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]