Кореница

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кореница
Кореница is located in Македонија
Кореница
Местоположба на Кореница во Македонија
Координати 41°21′22″N 21°19′31″E / 41.35611° N; 21.32528° E / 41.35611; 21.32528Координати: 41°21′22″N 21°19′31″E / 41.35611° N; 21.32528° E / 41.35611; 21.32528
Регион Прилепско Поле
Општина Coat of arms of Krivogaštani Municipality.svg Кривогаштани
Население 62 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 572 м. м
Кореница на општинската карта
Кореница во Општина Кривогаштани.svg

Атарот на Кореница во рамките на општината


Кореница — село во Општина Кривогаштани, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во Општина Кривогаштани. Селото е рамничарско и се наоѓа во Пелагонија. Селото е неколку километри оддалечено од Крушево.

Историja[уреди | уреди извор]

На крајот на XIX век, селото било дел од Прилепската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К’нчов, селото во 1900 година имало 105 жители христијани Македонци.[1] Според податоците на бугарскиот публицист Димитар Мишев, селото имало 104 христијани Македонци.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Кореница живееле 105 жители, сите Македонци.[2]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кореница имало 104 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Според пописот од 2002 година, во селото Кореница живеат 62 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 105[2] 104[3] 187 204 212 181 142 95 87 62

Родови[уреди | уреди извор]

Кореница е македонско село.

Родови во селото се: Костадиновци (6 к.), Зуламовци (1 к.) и Шамаковци (1 к.) староседеци; Бурневци (11 к.) доселени се во турско време од селото Локвени, таму живееле 70 години, право потекло им е од селото Велмевци, Железник; Звездаковци (4 к.) доселени се од селото Загорани, таму имаат истоимени роднини; Колевци (4 к.) доселени се од селото Годивле, таму им се род Филиповци.[6]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1509 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште. Во ова изборно место е опфатено и селото Расино.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 42 гласачи.[8]

Религија и култура[уреди | уреди извор]

Цркви[9]
Археолошки наоѓалишта[10]
  • Долгачка - неопреден од непознат период;
  • Кале - неопреден од непознат период;
Спорт

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село.

Наумовци иселени се во селото Турско. Од родот Шамаковци има иселеници во Средорек, Крушево и во Белград.[6]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  2. 2,0 2,1 Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр.237.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. 6,0 6,1 „36 Битољско-прилепска котлина, Ј. Трифуноски.pdf“. Google Docs. Посетено на 2019-01-02.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  10. Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеографска проучавања, Београд 1998

Надворешни врски[уреди | уреди извор]