Средорек (село)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Средорек
Средорек is located in Македонија
Средорек
Местоположба на Средорек во Македонија
Координати 41°24′36″N 21°21′41″E / 41.41000° N; 21.36139° E / 41.41000; 21.36139Координати: 41°24′36″N 21°21′41″E / 41.41000° N; 21.36139° E / 41.41000; 21.36139
Општина Долнени
Население 52 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 20099
Средорек на општинската карта
Средорек во Општина Долнени.svg

Атарот на Средорек во рамките на општината

Средорек — село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во Прилепското Поле, оддалечено 11 километри западно од општинскиот центар Долнени и 23 километри северозападно од Прилеп.

Историja[уреди | уреди извор]

Во пописните дефтери од 1467/68 година во Средорек имало 14 христијански семејства; во 1481/82 – 17 семејства; во 1544/45 – 29 семејства, 4 неженети и 2 вдовици, како и 13 муслимански семејства; во 1568/69 – 7 христијански семејства, 2 неженети и 2 вдовици.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Средорек живееле 210 жители, сите Македонци.

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Средорек имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[1]

Според пописот од 2002 година, во селото Средорек живеат 52 жители, сите Македонци.[2]

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[3]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 540[4] 120[1] 140 156 182 179 141 82 71 52

Родови[уреди | уреди извор]

Средорек е македонско село.

Родови во селото се: Качаровци (4 куќи) доселени се од селото Дабјани, а некогаш живееле и во Кривогаштани; Филиповци (3 куќи) доселени се од селото Кутлешево; Шамаковци (3 куќи) Доселени се од селото Горно Житоше, го знаат следното родословие: Ристе (жив на 28 г. во 1950-тите) Нове-Ташко-Толе-Момир-Костадин, од Горно Житоше се доселил предокот Ташко; Мавцовци (3 куќи) потекнуваат од тројца браќа кои се доселиле од Прилеп; Зиско (1 куќа) доселени се од Крушево, овде живеат само преку лето; Клаповци (2 куќи) доселени се од Новоселани; Гулевци (2 куќи) од Горно Житоше најпрво се иселиле во Сарандиново, а во 1930 година дошле овде; Блажевци (1 куќа) доселени се од селото Кошино каде род им биле Стојчевци, и таму биле староседелци; Цуцуловци (4 куќи) од Горно Житоше најпрво се населиле во Бело Поле, па од таму во 1928 година дошле во Средорек; Поречанци (1 куќа) доселени се од поречкото село Могилец во 1935 година.

Албанци: во селото има и еден албански род, тоа е Ајдаровци (1 куќа) доселени се во 1947 година од кичевското село Папрадиште. Овде живеат само преку лето.

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1469 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на приватен објект. Во ова изборно место е опфатено и селото Дабјани.[5]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 35 гласачи.[6]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки наоѓалишта[8]
  • Гробишта — некропола од непознат период;[9]
  • Чука — неопределено наоѓалиште од непознат период;[9]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp.150-151.
  2. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  4. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  5. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  6. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286.
  9. 9,0 9,1 Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеографска проучавоња, Београд 1998

Надворешни врски[уреди | уреди извор]