Забрчани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Забрчани
Забрчани is located in Македонија
Забрчани
Местоположба на Забрчани во Македонија
Координати 41°25′45″N 21°29′53″E / 41.42917° СГШ; 21.49806° ИГД / 41.42917; 21.49806Координати: 41°25′45″N 21°29′53″E / 41.42917° СГШ; 21.49806° ИГД / 41.42917; 21.49806
Регион Прилепско Поле
Општина Општина Долнени
Население 72 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 660 м
Забрчани на општинската карта
Забрчани во Општина Долнени.svg

Атарот на Забрчани во рамките на општината


Забрчани е село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Забрчани се наоѓа во североисточниот дел на Прилепско Поле, на 14 километри оддалеченост од градот Прилеп. Неговиот атар се наоѓа на југоисточната страна на Општина Долнени. Се работи за мал атар со површина од 5,2 квадратни километри.

Селото е ридско и се наоѓа на надморска височина од 660 метри. Над селото се наоѓа врвот Златоврв.

Историja[уреди | уреди извор]

Економија и инфраструктура[уреди | уреди извор]

Во селото најзастапено е полјоделството. Обработливото земјиште зафаќа 333 хектари, пасиштата зафаќаат 117,4 хектари, додека шумите зафаќаат само 36,2 хектари.

Во летото 2007, околината на селото била зафатена од пожари.[1] Во јули 2008, Забрчани и соседното село Мало Мраморани, ги зафаќа силен град, кој предизвикува огромна материјална штета - целосно уништување на неосигураниот земјоделски годишен род на тутун, лубеница и пченка.[2]

На почетокот на 2009, истражувањето на Центарот за управување со кризи, покажало дека водата во Забрчани е бактериолошки неисправна.[3]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Забрчани живееле 130 жители, сите Македонци.[4]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Забрчани имало 80 Македонци, егзархисти.[5]

Во 1961 година Забрчани имало 243 жители. Во 1994 година бројот се намалил на 85 жители - сите Македонци.

Според пописот од 2002 година, селото имало 72 жители, сите Македонци.[6]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 130[4] 80[5] 229 253 243 189 133 82 85 72

Родови[уреди | уреди извор]

Забрчани е македонско село.

Родови во Забрчани се: Стрезовци (7 куќи) доселени се од селото Големо Коњари пред 220 години, ја знаат следната генеологија Методија (жив на 59 години во 1950тите) Стојан-Апостол-Диме-Стрезо-Петко-Богдан, од селото Големо Коњари се доселил предокот Стрезо, уште подалечно потекло имаат од селото Кореница, од каде се иселил Богдан; Бакаровци (6 куќи) доселени се од селото Долнени, таму припаѓале на родот Грневци; Ментевци (2 куќи) доселени се од селото Дреновци, и таму биле доселени однекаде; Ќосевци (5 куќи) најпрво живееле во Големо Мраморани, од каде најпрво се иселиле во Сенокос, па во Секирци и на крај овде; Плачковци (4 куќи) доселени се однекаде; Бардаковци (6 куќи) доселени се од селото Долнени, каде биле род со споменатите Бакаровци; Караџовци (6 куќи) и они се доселени од Долнени, каде исто така биле род со Бакаровци; Веселин (1 куќа) доселен од Стровија, таму припаѓал на родот Тренковци; Пејчиновци (1 куќа) доселени се од поречкото село Локвица во 1946 година.[8]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Основно училиште

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

За време на избори се гласа во основното училиште.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[9]
Археолошки локалитети[10]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

  • Стојко Здравев - македонско-одрински доброволец, 20-годишен, 3 чета на 6 охридска дружина;
  • Тале Огњанов - македонско-одрински доброволец, 28 (40)-годишен, работник, 4 и Нестроева чета на 4 битолска дружина;
  • Јаким Тодоров - македонско-одрински доброволец, 20-годишен, работник, 2 чета на 4 битолска дружина, носител на орден „За храброст“;
  • Темелко Ристески - професор по право на ФОН Универзитетот.

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Во минатото, во селото бил активен фудбалскиот клуб Кадица Забрчани.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село.

Ѓоровци и Пржевци целосно се иселиле во Прилеп. Караџовци иселени се во Дупјачани.[8]

Литература[уреди | уреди извор]

  • Панов, Митко: Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја. Патрија, Скопје, 1998, 127 стр.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Радио Слободна Европа: Прилеп: Целосно под контрола двата пожари во прилепско
  2. КИРИЛИЦА: Силно невреме во Долнени целосно го уништи тутунот, бостанот и пченката
  3. ЦУК: Неисправна вода за пиење во Македонски Брод
  4. 4,0 4,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 246.
  5. 5,0 5,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 148 - 149.
  6. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  8. 8,0 8,1 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  9. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  10. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286. 
  11. 11,0 11,1 11,2 Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998

Надворешни врски[уреди | уреди извор]