Новоселани (Прилепско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Новоселани
Новоселани is located in Македонија
Новоселани
Местоположба на Новоселани во Македонија
Координати 41°24′13″N 21°26′00″E / 41.40361° СГШ; 21.43333° ИГД / 41.40361; 21.43333Координати: 41°24′13″N 21°26′00″E / 41.40361° СГШ; 21.43333° ИГД / 41.40361; 21.43333
Општина Општина Долнени
Население 111 жит.
(поп. 2002)
Новоселани на општинската карта
Новоселани во Општина Долнени.svg

Атарот на Новоселани во рамките на општината
Commons-logo.svg Новоселани на Ризницата
Панорамски поглед на селото
Фреска над влезната врата на селската црква Црква „Св. Георгиј“.

Новоселани е село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Новоселани се наоѓа во централниот дел на Прилепското Поле, оддалечено 5 километри југозападно од општинскиот центар Долнени и 14 километри северозападно од Прилеп.

Историja[уреди | уреди извор]

Во пописните дефтери од 1467/68 година Новоселани било христијанско село, кое припаѓало на Прилепската нахија. Тогаш имало 15 христијански семејства и 1 неженет; во 1481/82 – 23 семејства; во 1544/45 – 20 семејства и 3 неженети; во 1568/69 – 5 семејства и 3 неженети, како и 2 муслимански семејства.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Новоселани живееле 202 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Новоселани имало 240 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Новоселани живеат 111 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 202[1] 240[2] 283 320 361 328 263 171 145 111

Родови[уреди | уреди извор]

Новоселани е македонско село.

Родови во селото се: Вајгаловци (12 к.) основачи на селото, доселени се од соседното раселено село Малешево, ја знаат следната генеологија Ѓурчин (жив на 40 год. во 1950тите) Илија-Цветко-Цветан-Јовче, основачот на родот кој се доселил; Шиклевци (5 к.) изгледа имаат исто потекло како и Вајгаловци; Амбулевци (2 к.) потекнуваат од домазет, кој дошол од селото Средорек, домазетот влегол во родот Шиклевци; Ќофтевци (3 к.) потекнуваат од домазет кој дошол од селото Долнени; Кривогавци (4 к.) доселени се во турско време од Кривогаштани; Кокаревци (5 к.) доселени се во 1913 година од Кутлешево, пред тоа живееле во Бело Поле и Средорек; Грујовци (2 к.) доселени се во 1909 година од селото Браилово; Вељановци (4 к.) доселени се од Сенокос, каде имаат истоимени роднини, подалечно потекло имаат од Мариово; Баловци (1 к.) доселени се во 1925 година од селото Кутлешево, и таму биле однекаде доселени.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 245
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 150-151.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. „36 Битољско-прилепска котлина, Ј. Трифуноски.pdf“. Google Docs. конс. 2019-01-01. 
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286.