Дреновци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Дреновци
Дреновци is located in Македонија
Дреновци
Местоположба на Дреновци во Македонија
Координати 41°28′5″N 21°32′40″E / 41.46806° СГШ; 21.54444° ИГД / 41.46806; 21.54444Координати: 41°28′5″N 21°32′40″E / 41.46806° СГШ; 21.54444° ИГД / 41.46806; 21.54444
Општина Општина Долнени
Население 231 жит.
(поп. 2002)
Дреновци на општинската карта
Дреновци во Општина Долнени.svg

Атарот на Дреновци во рамките на општината
Манастирот „Св. Атанасиј“ во Дреновци

Дреновци е село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Дреновци е потпланинско село во североисточниот дел на Прилепско Поле, оддалечено 19,5 километри северно од Прилеп. Лежи во подножјето на планината Мукос. Околни населби се: Небрегово, Дупјачани и Десово.

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Дреновци живееле 760 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Дреновци имало 600 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Дреновци живеат 231 жител, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 760[1] 600[2] 833 790 761 616 376 261 238 231

Родови[уреди | уреди извор]

Дреновци е македонско православно село, родовите во селото се доселени од некои разни места.

Родови во Дреновци се: Чафкаровци (14 куќи), Пискуљевци (11 куќи), Шаторовци (8 куќи), Петковци (13 куќи) и Карчовци (6 куќи) доселени се од некое раселено село на планината Мукос. Во Чафкаровци ја знаат следната генеологија Милан (жив на 80 год. во 1951 година) Никола-Мишко-Атанас-Петре-Марко кој се доселил, тоа било во ХVIII век; Дамјановци (8 куќи), Бакаловци (8 куќи), Јанкуловци (7 куќи) и Базерковци (5 куќи) доселени се однекаде; Грнчаровци (13 куќи) доселени се од местото Грнчаров Дол во атарот на селото Дреновци; Шаламановци (4 куќи) доселени се од некое село во дебарско; Филиповци (4 куќи) потекнуваат од домазет, кој дошол од некое место во околината на Берат во Албанија; Вецевци (8 куќи) доселени се од селото Крапа, Порече; Тилко (1 куќа) доселени се од селото Ропотово.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Дреновчански манастир Св. Атанасиј
Археолошки локалитети[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село.

Прчковци иселени се во Горно Село. Ментевци иселени се во Забрчани. Тошевци иселени се во Десово. Бучковци иселени се во Дупјачани. Карловци иселени се во селото Луковица во скопско/тетовско, од нив пет семејства по 1946 година се иселиле во тетовското село Брвеница. Други иселеници има во Прилеп и Скопје. Како и во местото Таково во Шумадија.[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.247
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 148 - 149.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]