Сливје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Сливје е село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Сливје
Сливје is located in Македонија
Сливје
Местоположба на Сливје во Македонија
Координати 41°29′39″N 21°22′59″E / 41.49417° СГШ; 21.38306° ИГД / 41.49417; 21.38306Координати: 41°29′39″N 21°22′59″E / 41.49417° СГШ; 21.38306° ИГД / 41.49417; 21.38306
Општина Општина Долнени
Население 35 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7505
Сливје на општинската карта
Сливје во Општина Долнени.svg

Атарот на Сливје во рамките на општината
Commons-logo.svg Сливје на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Се наоѓа во северозападниод дел на Пелагонија, во подмножјето на планината Даутица.

Историja[уреди | уреди извор]

Се создава во XVI век на место на стара населба која била целосно уништена . Името го добива по првиот жител кој се населил тука, по име Сливјан.Тој се доселил од некое Велешко село.После него се населиле уште неколку фамилии. Селото немало име се додека Сливјан не решил да се исели од тука. Кога Сливјан заминувал од селото им кажал на селаните да му дадат име на селото, тие во негова чест поради тоа што тој прв се населил го крстиле селото СЛИВЈЕ. Најпрво служело како турски чифлик,во кој селаните служеле кај бегот.

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) и имало 37 семејства, 2 неженети и 2 вдовици, сите христијани.[1]

Економија[уреди | уреди извор]

Населението се занимава со земјоделие и сточарство.

Демографија[уреди | уреди извор]

Има околу 40 жители од кои повеќето се стари лица, пензионери (повратници од Скопје), и неколку млади брачни парови,

Родови[уреди | уреди извор]

Сливје е македонско село.

Родови во селото се: Кунтушовци (6 к.) по потекло се од селото Бистрица, Азот, ја знаат следната генеологија Илија (жив на 67 год. во 1950тите) Стојан-Трајко, основачот на родот, Трајко од Бистрица најпрво се доселил Браилово, па потоа во Пешталево, па се вратил назад во Браилово, во Сливје дошол синот на Трајко, Стојан; Михајловци (3 к.) доселени се од селото Рилево, таму припаѓале на родот Машуловци кои биле староседелци; Минчевци (4 к.) доселени се од Заград, тоа е сега раселено село близу Прилеп, во Сливје дошле 1900 година; Спировци (3 к.) доселени се во 1900 година од селото Секирци, таму припаѓале на родот Тренковци; Котевци (3 к.) доселени се во 1900 година, пред тоа живееле во селото Браилово и некои други прилепски села; Антовци (5 к.) доселени се во 1902 година, пред тоа живееле во Браилово, Ропотово и Пешталево; Стамболџиовци (1 к.) доселени се во 1924 година од селото Зрзе, таму припаѓале на истоимениот род, подалечно потекло имаат од дебарско; Тренковци (1 к.) доселени се од селото Секирци, таму потекнувале од домазет доселен однекаде; Ропановци (1 к.) доселени се од Рилево, таму имаат истоимени роднини доселени однекаде.[2]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Основно училиште до четврто оделение кое неработи.

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Цркви[3]
Археолошки локалитети[4]
  • Црква - црква од непознат период;
  • Меѓа - некропола од непознат период;
  • Каменица - некропола од непознат период;

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Жителите најмногу се имаат иселено во Скопје ( Драчево и Лисиче ) и Прилеп

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје, 1971, стр.53
  2. „36 Битољско-прилепска котлина, Ј. Трифуноски.pdf“. Google Docs. конс. 2019-01-01. 
  3. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  4. Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998

Надворешни врски[уреди | уреди извор]