Десово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Десово
Десово 1.jpg

Десово погледнато од рамнината на Прилепското Поле

Десово is located in Македонија
Десово
Местоположба на Десово во Македонија
Координати 41°27′45″N 21°29′28″E / 41.46250° СГШ; 21.49111° ИГД / 41.46250; 21.49111Координати: 41°27′45″N 21°29′28″E / 41.46250° СГШ; 21.49111° ИГД / 41.46250; 21.49111
Општина Општина Долнени
Население 1026 жит.
(поп. 2002)
Commons-logo.svg Десово на Ризницата

Десово е село во Општина Долнени, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Глетка од улица во селото Десово со Златоврв во позадината

Се наоѓа во североисточниот дел на Прилепското Поле на околу 5 километри северно од општинскиот центар Долнени.

Историja[уреди | уреди извор]

Во 19 век Десово е дел од Прилепската нахија на Отоманската империја. Во "етнографија на вилаетот Адрианопол, Монастир и Салоника" издадена во Константинопол во 1878 година и ги опфаќа статистиката на машкото население од 1873 Десово (Desovo) е наведено како село со 102 домаќинства и 240 жители муслимани, 130 христијани и 40 цигани.

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Десово живееле 740 жители, од кои 625 Албанци, 75 Роми и 40 Македонци.[1]

По Меѓусојузничката војна во 1913 година селото спаѓа во Србија.

Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Десово живеат 495 Албанци муслимани.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото Десово живеат 1.026 жители, од кои:[2]

Националност Вкупно
Македонци 145
Албанци 290
Турци 20
Роми 0
Власи 0
Срби 3
Бошњаци 566
други 2

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[3]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 1.551
1953 423 79 952 3 ... 170 1.627
1961 706 1 957 ... ... 35 ... 41 1.740
1971 623 2 439 ... ... 417 1.481
1981 323 34 174 2 ... 784 1.317
1991 176 141 63 695 1.075
1994 153 228 91 1 607 1.080
2002 145 290 20 3 566 2 1.026

Родови:[уреди | уреди извор]

Како едни од најстарите албански родови во селото се споменуваат родовите: Ајдиновци, Цаловци, Мечовци (и некои други). Доселени се од северна Албанија во втората половина на 18-от век.[4]

Албански родови во Десово се: Гач (18 куќи), Мечовци (12 куќи), Џаковци (7 куќи), Гоговци (5 куќи), Ајдиновци (3 куќи), Гулевци (1 куќа), Теновци (17 куќи), Барјактаровци (13 куќи), Еминовци (10 куќи), Тавчевци (10 куќи), Иковци (8 куќи), Фератовци (8 куќи), Садиковци (7 куќи), Кадриовци (3 куќи), Шабановци (3 куќи), Бајрамовци (3 куќи), Реџовци (3 куќи), Черговци (5 куќи), Алемовци (4 куќи), Шупевци (4 куќи), Дац (3 куќи), Реберовци (6 куќи), Џингаловци (5 куќи), Оџовци (4 куќи), Беловас (3 куќи), Киковци (2 куќи), Имер Муса (3 куќи), Полико (1 куќа), Мурат-Ќаја (1 куќа), Ајровци (3 куќи), Демирзан (3 куќи), Тетовци (3 куќи) и Вели-Кичевас (3 куќи). Првите шест рода потекнуваат од ист предок, сите овие родови се доселени од разни места во Северна Албанија, кои дошле во Десово преку Тетово, Кичево и Дебар.

Македонски родови: Митковци (6 куќи) доселени се 1923 година од Ореов Дол, велешко; Терзиовци (2 куќи) и Соколовци (2 куќи) доселени се од Габровник, велешко во 1925 година; Милошевци (3 куќи), Велевци (3 куќи), Долни Велевци (3 куќи) и Богоевци (3 куќи) доселени се од Габровник во 1924 и 1925 година; Тошевци (2 куќи) доселени се 1925 година од Дреновци; Ризовци (6 куќи), Стојановци (4 куќи) и Мијовци (3 куќи) и они се доселени од Габровник во три наврати 1924, 1926 и 1928 година; Думбазовци (3 куќи) доселени се 1924 и 1926 година од Мокрени, велешко; Томевци (1 куќа) доселени се 1928 година од Галичник; Балаловци (3 куќи) доселени се 1928 година од Лактиње, Дебарца; Петковци (2 куќи) доселени се 1925 година од Сливово, Дебарца; Мицковци (1 куќа) доселени се 1933 година од Сливово, Дебарца; Игновци (1 куќа) доселени се 1928 година од Теово, велешко; Андрејевци (1 куќа) доселени се од Годивје, Дебарца во 1936 година; Стојан (1 куќа) доселен од некое село во Порече 1954 година; Ромбевци (1 куќа) доселени се од Ореов Дол, велешко во 1924 година; Слободан (1 куќа) доселен 1926 година од Крушје, Порече; Андон (1 куќа) доселен од Црешнево, Порече во 1954 година.

Бошњачки родови: Бошњаци (2 куќи) доселени се 1955 година од Нови Пазар. После тоа доселен е поголем број на Бошњаци од Санџак.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Џамии
  • Џамија - се наоѓа во центарот на селото;
Археолошки локалитети[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Ден на бошњаците.

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 151.
  2. „Попис на Македонија“ (PDF) (македонски). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 24 март 2016. 
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  4. Албанците во Македонија само од 1780 година, д-р- Ристо Ивановски, Битола, 2014 год., стр.9
  5. 5,0 5,1 Јован Ф. Трифуновски, Битољско - Прилепска котлина, Антропогеогрофско проучавоњо, Београд 1998
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. ISBN 9989649286. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]