Лубеница

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Лубеница
Taiwan 2009 Tainan City Organic Farm Watermelon FRD 7962.jpg
Научна класификација
Царство: Plantae
Оддел: Magnoliophyta
Класа: Magnoliopsida
Ред: Cucurbitales
Семејство: Cucurbitaceae
Род: Citrullus
Вид: C. lanatus
Биномен назив
Citrullus lanatus
(Тунб..) Мацум. & Накаи

Лубеница (латински:Citrullus lanatus) е растение, што потекнува од Северна Африка и се смета како вид диња. Во Европа, најголеми производители на лубеници се Македонија, Бугарија, Босна и Херцеговина и Грција. Во Македонија во 2010 година биле произведени 134.885 тони лубеници. [1]

Агротехнички услови[уреди | уреди извор]

Топлина[уреди | уреди извор]

Минималната температура на земјата за ртење е од 14-16 °Ц, а оптималната температура преку 25 °Ц. Оптималната температура за раст и развивање е од 26-28 °C. При температурата пониска од 13 °C престанува цветањето, а при температура пониска од 10 °Ц престанува растот на билака. На температура пониска од 8 °Ц доаѓа до труње и пропаѓање.

Барања во поглед на влажноста[уреди | уреди извор]

Лубеницата за растење и развивање бара голема количина на вода, пред се затоа што ствара голема вегетациона маса и многу плодови, од која произзлегува значајна количина на вода.

Земјиште[уреди | уреди извор]

За одгледување на лубеници оптимално е потребно плодно, добро дренирано земјиште, со неутрална до блага и кисела реакција (pH 6,0-6,5). Погодни земјишта за одгледување на лубениците се чернозем, ливадска црница и алувијална почва, секако добро обезбедена со хумус, структурна и исцедна.


Лубеницата како тема во уметноста и во популарната култура[уреди | уреди извор]

Понекогаш, лубеницата се јавува како тема во одделни области на уметноста и во популарната култура:


Галерија[уреди | уреди извор]


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Организација на обединетите нации за исхрана и земјоделство (FAO) [1]
  2. Branko Ćopić, Parohija tužnoga đavola. Beograd: Rad, 1964.
  3. Димитар Солев, Одбрани раскази. Скопје: Мисла, 1970.
  4. „Бостанџија“, во: Михаил Шолохов, Донски раскази. Култура, Скопје, 1965, стр. 25-41.