Горно Лакочереј

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Лакочереј
Горно Лакочереј is located in Македонија
Горно Лакочереј
Местоположба на Горно Лакочереј во Македонија
Координати 41°10′6″N 20°48′18″E / 41.16833° N; 20.80500° E / 41.16833; 20.80500Координати: 41°10′6″N 20°48′18″E / 41.16833° N; 20.80500° E / 41.16833; 20.80500
Општина Охрид
Население 515 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 19013, 19513
Надм. вис. 722 м
Горно Лакочереј на општинската карта
Горно Лакочереј во Општина Охрид.svg

Атарот на Горно Лакочереј во рамките на општината
Commons-logo.svg Горно Лакочереј на Ризницата
Манастирот „Св. Спас“ во Горно Лакочереј во почетокот на XX век

Горно Лакочереј — село во Општина Охрид, во околината на градот Охрид.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Горно Лакочереј е сместено во Охридската Котлина, 9 километри северно од градот Охрид. Ова село е претежно ридско - котлинско во кое селаните главно се занимаваат со земјоделство, сточарство и лозарство.

Историja[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Горно Лакочереј живееле 130 жители, сите Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Лакочереј имало 120 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 610 жители. Следува табела на националната структура на населението:[3]

Националност Вкупно
Македонци 511
Албанци 1
Турци 0
Роми 0
Власи 0
Срби 2
Бошњаци 0
останати 1

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 130[1] 120[2] 389 462 595 663 779 869 582 515

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Горно Лакочереј отсекогаш било македонско православно село, во селото има 4 родови и сите се доселенички.[5]

Родови во Горно Лакочереј се:

  • Јасмовци (70 куќи) потекнуваат од предокот Јасмо кој дошол во селото заедно со неговите синови Јованче, Сарафин и Симон од селото Велестово. Споменатиот Јованче имал седум синови.
  • Дировци (20 куќи) доселени се од селото Вапила, таму припаѓале на родот Шандаковци;
  • Тодоровци (10 куќи) доселени се од селото Куратица
  • Шетковци (10 куќи) се доселеници со непознато место на старина.
  • Стевовци (5 к.) доселени се од селото Вапила. Таму припаѓале на родот Милевци.
  • Нечковци (5 к.) доселени се од селото Сирула.
  • Анѓеловци (3 к.) доселени се од селото Велестово.
  • Славевци (4 к.) доселени се од селото Речица.
  • Целевци (2 к.) доселени се од селото Опеница.
  • Расинци (1 к.) доселени се од селото Расино.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ од крајот на 1940-тите, родови во селото биле:

  • Доселеници: Анѓелевци или Брбаровци (2 к.) и Стојановци или Ристовци (3 к.) доселени се однекаде; Шетковци (3 к.) доселени се од некое село во Дебрца; Јасмовци (15 к.) доселени се на почетокот од XIX век од селото Велестово; Ѓузеловци (4 к.) доселени се околу 1860 година од Куратица или Вапила; Кузмановци (2 к.) доселени се околу 1870 година од селото Вапила. Таму припаѓале на Климовци; Апостоловци (1 к.) доселени се околу 1878 година од селото Лешани во Дебрца; Речковци (2 к.) доселени се од селото Речица; Черкезовци (1 к.) доселени се од селото Косел; Бузевци (1 к.) доселени се во 1890 година од селото Велгошти; Ѓомлезаровци (1 к.) по потекло се од селото Сирула. А оделе од чифлик на чифлик; Пршковци или Анѓеловци (1 к.) доселени се во 1903 година од селото Куратица; Дировци (4 к.) доселени се во 1912 година од селото Вапила; Дојчиновци (1 к.) доселени се во 1919 година од селото Сирула; Миленковци (1 к.) доселени се во 1927 година од селото Плаќе; Опрашковци (2 к.) доселени се во 1927 година од селото Велестово; Мерковци (1 к.) доселени се во 1927 година од селото Сирула; Димовци (1 к.) доселени се во 1932 година од селото Долно Лакочереј; Маленковци (1 к.) доселени се во 1930 година од Охрид; Матевци (1 к.) доселени се од селото Плаќе; Опутовци или Василевци (1 к.) доселени се во 1937 година од селото Опеница; Деспотовци (1 к.) доселени се од селото Завој; Ѓоревци (1 к.) доселени се од селото Плаќе; Пешликовци (1 к.); Шилевци (1 к.) доселени се во 1947 година од селото Опеница.[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Цркви[7]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Една од големите културно - природните знаменитости е Сончевиот рид кој се наоѓа во непосредна близина на ова село.

Археолошки наоѓалишта

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 252.
  2. 2,0 2,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.162-163.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. Ф., Трифуноски, Јован (1992). Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања. Српска академија наука и уметности. ISBN 8670251582. OCLC 27418468.
  6. Русиќ, Бранислав. Охридско Поле. Архивски фонд на МАНУ АЕ 87/1.
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  8. „Во Лакочереј ќе се гради црква Св. Илија“. Лихнид. 1 мај 2012. Посетено на 2013-03-21.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]