Србица

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Србица
Србица се наоѓа во Republic of Macedonia
Србица
Местоположба на Србица во Македонија
Координати 41°35′17″ СГШ 21°01′51″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 1862 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 934 м
Карта на Општина Осломеј со селските атари.

Србица е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Арангел се наоѓа во областа Горно Кичево, на западните падини на Челоица. Оддалечено е 13 километри североисточно од Кичево.

Историја[уреди | уреди извор]

Во минатото селото Србица било населено со православни Македонци, за што доказ е записот во една од манастирските книги во кичевскиот манастир Света Богородица Пречиста во кои стои запишано: „во време на игуменот Гаврил јеромонах, сираче од село Србница, 1811 месец март 20[1].

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) со 80 семејства, 3 неженети и 3 вдовици, сите христијани.[2]

Според податоците од 1873 година, селото било познато како Србиската и имало 158 домаќинства со 400 жители муслимани и 92 жители христијани.[3]

За време на Втората светска војна, Балистите селото го преименувале во Кастритери.[4]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Србица живееле 850 жители, Македонци муслимани.[5]

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 1.862, од кои 1.859 се изјасниле како Албанци, и 3 други. Иако мнозинското население се изјаснило како албанско, поголемиот дел од народот има македонско потекло со исламска вероисповед.[6]

Родови:[уреди | уреди извор]

Еден од најголемите албански родови во селото е родот Спаија (75 куќи), кој потекнува од областа Мат, во северна Албанија. Овде се доселил извесен Али Спаија со своите пет сина во втората половина на XVIII век.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[8]
  • Маркулија - утврдена населба од железното, хеленистичкото и римското време;
  • Црква - црква и некропола од средниот век;

Личности[уреди | уреди извор]


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Петров, Гьорче. Материали по изучванието на Македония. Печатница Вълковъ, София. стр.347
  2. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.271
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  4. Трифуновски, Јован, Кичевска котлина : насеља и становништво, 1968 г
  5. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.255
  6. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Албанците во Македонија само од 1780 година, д-р Ристо Ивановски, Битола, 2014 год., 9 стр.
  8. Коцо, Димче(1996).Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  9. Проекција на филм за Омер Калеши“, Дневник (посет. 26 декември 2010 г). (на македонски)
  10. „Европска црна листа“ (на македонски). http://www.vmacedonia.com/crisis/doc/blackeu.htm. посет. 25 декември 2010 г. 
  11. „Кој е Фатмир Дехари“ (на македонски). Дневник. http://star.dnevnik.com.mk/?pBroj=2000&stID=10223. посет. 26 декември 2010 г. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]