Србјани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Србјани
Србјани се наоѓа во Republic of Macedonia
Србјани
Местоположба на Србјани во Македонија
Координати 41°29′08″ СГШ 20°56′58″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 495 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 753 м
Commons-logo.svg Србјани на Ризницата
Карта на општина Другово со селските атари.

Србјани е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Србјани се наоѓа во областа Долна Копачка, на десниот брег на Треска и на 2 километри јужно од Кичево. Атарот на селото се граничи со атарите на селата: Манастирско Доленци и Карбуница од југ, Другово од запад, а селото исто така граничи и со градот Кичево.

Одредени места во атарот на селото Србјани се: Полатиште, Смиљаница, Гребен, Габер, Белчев камен, Јастребец,Крешна, Кутел, Литургии, Осој, Орлов камен, Солиште, Долно поле и Јаз беловоденички.

Селото е со куќи од збиен тип и се состои од Горно, Долно и Чифлик Маало. Во Долно Маало се куќите на торбешките родови, додека во останатите маала се македонските православни родови.[1]

Историја[уреди | уреди извор]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 40 семејства, 3 неженети и 4 вдовици, сите христијани.[2]

Според податоците од 1873 година, селото имало 51 домаќинство со 126 жители христијани (Македонци) и 50 жители Македонци-муслимани.[3] Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 3-4 жители христијани (Македонци) и 150 Македонци-муслимани.[4] За време на Првата светска војна, бугарската окупаторска власт селото го преименувало во Танево.[5]

Население[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, селото Србјани брои 495 жители, од кои:

*Населението е претежно македонско, но дел од македонското население со исламска вероисповед се изјаснило како Турци или Албанци.

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Србјани е населено во целост со македонско население кое се разликува според верската припадност на православната и муслиманската вероисповед. Во селото живее воглавно староседелско население.

Македонски православни родови се: Крстевци (5 к.), Настевци (5 к.), Пулевци (4 к.), Марковци (3 к.), Миајлевци (1 к.), Таневци (2 к.), Влаовци (2 к.), Ѓурчиновци (2 к.), Трипуновци (3 к.), Дуковци (1 к.) и Даневци (1 к.), овие родови се староседелски; Ѓормалевци (6 к.) доселени се во турско време од селото Кладник, Долгачевци или Спировци ( 3 к.), доселени се во турско време од селото Брждани, Кршковци (5 к.) и Петревци (2 к.), доселени се од селото Карбуница, Плетикошаровци (2 к.) доселени се од селото Јудово, Матиќевци (2 к.), доселени се од селото Туин, Бинијовци (3 к.) и Жванковци (2 к.) незнаат од каде се доселени, Лавчанци (2 к.) и Ќипревци (2 к.), доселени се после Првата светска војна од селото Лавчани, Бржданци (2 к.) овде живеат од кога и претходните два рода, доселени се од селото Брждани.

Македонски муслимански (т.н. „торбешки“) родови се следните: Даутовци (3 к.), Есатовци (2 к.), Кленчевци (2 к.), Мендевци (2 к.), Сулевци (1 к.), Имеровци (1 к.) и Расим Кукуш (1 к.), се староседелски родови; Оџовци дојдени се во турско време од Кичево, Расимовци (2 к.) нив околу 1910 година ги населил газдата на чифликот Риза-бег. По потекло се од околината на Ѓаковица, порано домашниот јазик им бил албанскиот, но мешајќи се со Торбешите го примиле македонскиот јазик.[6]

Културно-општествени институции[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од Србјани највеќе се иселувале македонските муслимански родови, кои бегале во Турција. Неколку фамилии се иселиле околу 1913та, некои после после првата светска војна, а највеќе се иселиле после крајот на 50тите од XX век.

Од македоските христијански родови, постари иселеници има во Бугарија, после втората светска војна, неколку фамилии се иселиле во Кичево.[7]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Трифуноски, Јован Ф. (1968). Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво. Скопје. стр. 105. 
  2. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.213
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  4. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.256
  5. Трифуновски, Јован, Кичевска котлина : насеља и становништво, 1968 г
  6. Трифуноски, Јован Ф. (1968). Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво. Скопје. стр. 106. 
  7. Трифуноски, Јован Ф. (1968). Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво. Скопје. стр. 107. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]