Гарани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Гарани
Гарани is located in Македонија
Гарани
Местоположба на Гарани во Македонија
Координати 41°32′13″N 21°1′14″E / 41.53694° СГШ; 21.02056° ИГД / 41.53694; 21.02056Координати: 41°32′13″N 21°1′14″E / 41.53694° СГШ; 21.02056° ИГД / 41.53694; 21.02056
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 542 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1079 м


Гарани е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево. До 2013 селото било дел од Општина Осломеј, која била припоена кон Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Гарани се наоѓа во областа Горно Кичево, на западните предели на Челоица. Административно е дел од Општина Кичево.

Историја[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година во селото (тогаш познато како Барни) имало 80 домаќинства со 200 жители муслимани.[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на бугарскиот етнограф Васил К'нчов (Македонија, Етнографија и статистика) од 1900 година, селото Гарани имало 470 жители, сите Албанци.[2]

Спорд пописот од 2002 година, Гарани има население од 542 жители, од кои 541 Албанец и 1 Македонец.[3] Дел од населението е иселено во странство.

На табелата е прикажан преглед на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Население 400[2] 273 295 332 155 44 519 542

Родови[уреди | уреди извор]

Гарани е албанско село.

Родови во селото се: Мужаковци (8 к.), Етовци (7 к.), Кумовци (6 к.), Летниковци (4 к.), Велиовци (4 к.), Љукручевци (2 к.), Љошовци (2 к.) и Кочовци или Коче (2 к.) сите овие родови потекнуваат од предци доселени од областа Матија во северна Албанија кои се населиле на крајот од 18-ти и почетокот од 19ти век. Во родот Летниковци се знае следната генеологија Садин (жив на 62 год. во 1961 година) Сеадин-Сали-Бајрам-Алим, предокот кој се доселил. Иначе во Гарани многу од населението има и „торбешка крв“ затоа што често носеле жени од селото Пласница, а во Гарани се памти и некоја жена од Србица, која до крајот на својот живот го знаела мајчиниот македонски јазик.[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 96-97.
  2. 2,0 2,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 255
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. „Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво - Јован Ф. Трифуноски“. Кичево (mk-MK). 2018-05-16. конс. 2019-01-02. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]