Светораче

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Светораче
Светораче се наоѓа во Republic of Macedonia
Светораче
Местоположба на Светораче во Македонија
Координати 41°31′38″ СГШ 21°04′12″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 6 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 889 м
Карта на општина Вранештица со селските атари.

Светораче е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево. Селото било познато и како Световраче, Световрачи или Свети Врач.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Светораче се наоѓа во областа Рабетинкол, меѓу Челоица и Песјак. Оддалечено е 17 километри источно од Кичево.

Историја[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 22 домаќинства со 94 жители христијани (Македонци).[1]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Светораче живееле 225 жители, сите Македонци.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Светораче живеат само 6 жители, сите Македонци.[3]

Родови[уреди | уреди извор]

Во селото Светораче живеат Македонци православни. Селото има и староседелци и доселеници.[4]

Староседелци се:

  • Кижевци (12 к.) потекнуваат од „Манастирски работници“ на планината Песјак. Во атарот на селото постои месност Кижево нивче. Кижевци се познат род во источниот дел на Кичево, претците Апостол и Ѓоргија биле големи сточари и имале околу 500 овци и исто толку кози. Во Битола имале касапница. Куќите во селото им се наоѓаат во Долно маало; и
  • Богдановци (5 к.) и тие потекнуваат од „Манастирски работници“ куќите исто така им се наоѓаат во Долно маало.

Доселенички родови се:

  • Шоповци (5 к.) доселени се од некое сега албанско село во Зајашка жупа. Населението од селата од Зајас нагоре во минатото биле нарекувани Шопски, оттука и името Шоповци; и
  • Ѓулевци (1 к.) потекнуваат од некој Ѓуптин (Ром). Овој род отсекогаш имал едно домаќинство.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  2. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  3. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 225.
  4. Ф., Трифуноски, Јован (1968). Кичевска котлина : сеоска насеља и становништво. Izdanje autora]. OCLC 18500423. http://worldcat.org/oclc/18500423. 
  5. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]