Миокази

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Миокази
Miokazi.JPG

Улица во Миокази

Миокази is located in Македонија
Миокази
Местоположба на Миокази во Македонија
Координати 41°29′0″N 21°3′7″E / 41.48333° СГШ; 21.05194° ИГД / 41.48333; 21.05194Координати: 41°29′0″N 21°3′7″E / 41.48333° СГШ; 21.05194° ИГД / 41.48333; 21.05194
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 36 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 600 м
Commons-logo.svg Миокази на Ризницата
Карта на општина Вранештица со селските атари.

Миокази — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Миокази се наоѓа во областа Рабетинкол, на источните слапови на Челоица, оддалечено 14,5 километри источно од Кичево.

Историја[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 13 домаќинства со 50 жители христијани (Македонци).[1]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Миокази живееле 200 жители, сите Македонци.[2]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училишен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Козица:[3]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
32 35 15 0 15 68 79 147

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото живееле 36 жители, сите Македонци.[4]

Родови[уреди | уреди извор]

Во селото Миокази живеат Македонци христијани, во селото нема староседелски родови. Првото населување било во почетокот на XIX век.[5]

Родови во Миокази се: Богевци (4 к.) најстар род во селото, местото на потекло не го знаат, според Тома Смиљаниќ доселени се од селото Светораче; Митановци (8 к.) доселени се од селото Железнец, ја знаат следната генеологија Ванѓел (жив на 75 год. во 1961 година) Блаже-Марко-Митан, основачот на родот кој се доселил; Ивановци (8 к.) доселени се од селото Атишта; Итромановци (6 к.) доселени се од некое село во Охридско; Поречковци (4 к.) доселени се од селото Сушица; Ќосевци (4 к.) доселени се од селото Сливово; Пупачовци (1 к.) доселени се од селото Требино и Кочевци (1 к.) доселени се од некое село во Железник.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[6]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  2. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  3. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 76.
  4. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 225.
  5. Ф., Трифуноски, Јован (1968). Кичевска котлина : сеоска насеља и становништво. Izdanje autora]. OCLC 18500423. http://worldcat.org/oclc/18500423. 
  6. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  7. Битракова - Грозданоца, Вера (1987) (на македонски). Споменици од хеленистичкиот период во СР Македонија. Скопје: Филозофски факултет -УКИМ. стр. 224. 
  8. Микулчиќ, Иван (1996) (на македонски). Средновековни градови и тврдини во Македонија. Скопје: Македонска цивилизација. ISBN 9989756066. http://www.scribd.com/doc/42697275/Средновековни-градови-и-тврдини-во-БЈРМ-Иван-Микулчиќ-1996. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]