Горно Добреноец

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Добреноец
Викиекспедиција во Копачка 294.jpg

Поглед на селото

Горно Добреноец is located in Македонија
Горно Добреноец
Местоположба на Горно Добреноец во Македонија
Координати 41°30′30″N 20°53′17″E / 41.50833° СГШ; 20.88806° ИГД / 41.50833; 20.88806Координати: 41°30′30″N 20°53′17″E / 41.50833° СГШ; 20.88806° ИГД / 41.50833; 20.88806
Регион Logo of Southwestern Region, North Macedonia.svg Југозападен
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Област Копачка
Население 56[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 6261
Повик. бр. 045
Надм. вис. 780 м
Commons-logo.svg Горно Добреноец на Ризницата


Горно Добреноец — село во областа Копачка, во Општина Кичево, на патот помеѓу градовите Кичево и Демир Хисар. До март 2013 година, селото било дел од поранешната Општина Другово, која била споена со Општина Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Куќи во селото

Селото се наоѓа во областа Копачка, во јужниот дел на територијата на Општина Кичево, од левата страна на реката Треска, а на југоисточните падини на Бистра.[2] Селото е ридско, на надморска височина од 780 метри. Од градот Кичево е оддалечено 6 километри.[2]

Селото е сместено во долината на реката Студенчица, лева притока на Треска. Околни села се: Јаворец, Долно Добреноец, Лавчани и Кнежино. Куќите се наоѓаат лево од брегот на реката и на благите падини. Малку куќи се сретнуваат на десниот брег од реката.[3]

Има заеднички атар со селото Долно Добреноец. Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Млаки, Гргул, Старо Село, Петро Село, Равен, Расаиште, Голема Млака, Јаорје, Гробои, Широка Нива, Речиште, Скалине, Метеризи, Гегоо Викало, Гоечко Биље, Кула, Јасика, Два Камена, Малезоа Рупа, Василеј Нивје, Пиој, Седлиште, Рибарица и Ранци.[3]

Селото има збиен тип. Не постојат маала, но има родовско групирање, како што се Роптевци, Станојовци, Шишковци и други.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Во близина на селото се наоѓаат две историски села, Студено и Ранци.[3]

Најпрвин постоело селото Добреноец, кое се наоѓало на повисок терен, во месноста Старо Село. Во тоа село живеел родот Дрмановци, староседелци. Кон крајот на XVIII век или почетокот на XIX век, во селото се населиле и тројца браќа, по потекло од Закамен. Во средината на XIX век, селаните се спуштиле во долината на реката Студенчица. Така, било основано ново село со две издвоени маала, Горно и Долно. Маалата од 1946 година функционираат како посебни села.[3]

Во XIX век, Горно Добреноец било село во Кичевската каза, на Отоманското Царство.

Во текот на Втората светска војна, селото било под италијанска контрола, како и од страна на балистите.[3]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Атарот е заеднички со соседното село Долно Добреноец и зафаќа голем простор од 41,2 км². На него преовладуваат шумите на површина од 2.515,2 хектари, на пасиштата отпаѓаат 1.429,9 хектари, а на обработливото земјиште 140,5 хектари.[2]

Селото, во основа, има сточарско-шумарска функција.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото Добреноец (Горно и Долно) имало 32 домаќинства со 139 жители христијани (Македонци).[4]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во двете села имало 500 жители, сите Македонци.[5] Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во двете села имало 488 жители, егзархисти.[6]

Селото е мало и во 1961 година броело 277 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 71 жител, македонско население.[2]

Според последниот попис од 2002 година, во селото Горно Добреноец живееле 56 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 500 488 347 347 277 237 120 62 71 56
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Родови[уреди | уреди извор]

Горно Добреноец е македонско православно село.[3]

Во непосредна близина се наоѓаат две села со името Добреноец, тоа се Горно и Долно, потекнуваат од предци кои најпрво од Закамен, дошле во Старо Село кое постоело во атарот на Добреноец, па потоа се разделиле, едни го основале Горно Добреноец, а други Долно Добреноец.

Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите години родови во селото се:

Родови во Горно Добреноец се: Роптевци (11 к.), Шишковци (11 к.), Станојовци (10 к.), Ќосевци (7 к.), Шкоревци (7 к.) и Ќурлоковци (5 к.), сите овие родови се доселени од Закамен. Од Закамен се населиле околу крајот на ХVIII век или почетокот на XIX век. Во родот Ќосевци се знае следната генеологија Божин (жив на 65 год. во 1961 година) Раде-Џеко-Анѓеле-Трајан. Од Закамен се доселил таткото на Трајан, а од Старо Село во Горно Добреноец дошол Џеко.

Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Дрмановци (4 к.), староседелци; Тировци (2 к.), дошле од Закамен; Топузовци (10 к.), Митревци (5 к.), Мечкаровци (5 к.), Митановци (10 к.), Чкоревци (11 к.), Станојовци (8 к.), Гроздановци (4 к.), Ќосевци (7 к.), Ѓешковци (3 к.), Ѓуровци (1 к.), Шишковци (8 к.), дојдени од старото напуштено село Студена, низ кое течела реката Студенчица.[10]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Еколошкото друштво „Дрен“ во селото
  • Еколошко друштво „Дрен“
  • Поранешно основно училиште

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Кичево, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2013 година. Во периодот од 1996-2013 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Другово.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Кичево. Селото припаѓало на некогашната општина Кичево во периодот од 1955 до 1965 година.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Другово, во која покрај селото Горно Добреноец, се наоѓале и селата Долно Добреноец, Другово, Јаворец, Лавчани, Манастирско Доленци, Подвис, Пополжани и Србјани. Во периодот 1950-1952, селото било дел од некогашната Општина Подвис, во која влегувале селата Горно Добреноец, Долно Добреноец, Лавчани и Подвис.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 0762 според Државната изборна комисија, сместено во основното училиште. Во ова изборно место е опфатено и селото Јаворец.[11]

На локалните избори во 2017 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 45 гласачи.[12] На референдумот во 2018 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 40 гласачи.[13]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[14]
Реки[15]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Горно Добреноец

Иселеништво[уреди | уреди извор]

По Втората светска војна, неколку домаќинства се иселиле во кичевските села Другово и Староец, а потоа и во Кичево.[3]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 6 јануари 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 39. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 6 јануари 2019 г. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Трифуноски, Јован (1968). Кичевска котлина: Селски населби и население. Белград: Српска академија на науките и уметностите. стр. 82-83. 
  4. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  5. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 256.
  6. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 154-155.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  10. Кичевија - Тома Смиљаниќ (1926) - Кичево“, „Кичево“, 16 мај 2018. (на mk-MK)
  11. „Описи на ИМ“. конс. 16 јануари 2019. 
  12. „Локални избори 2017“. конс. 16 јануари 2019. 
  13. „Референдум 2018“. конс. 16 јануари 2019. 
  14. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  15. Петрушевски, Илија; Маркоски, Благоја (2014). Реките во Република Македонија. Скопје: Геомап. стр. 69. ISBN 978-9989-2117-6-8. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Реките_во_Македонија.pdf?uselang=mk. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]