Челопеци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Челопеци
Челопеци is located in Македонија
Челопеци
Местоположба на Челопеци во Македонија
Координати 41°28′21″N 21°1′42″E / 41.47250° СГШ; 21.02833° ИГД / 41.47250; 21.02833Координати: 41°28′21″N 21°1′42″E / 41.47250° СГШ; 21.02833° ИГД / 41.47250; 21.02833
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 318 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 579 м
Карта на општина Вранештица со селските атари.

Челопеци е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Челопеци се наоѓа во областа Рабетинкол, меѓу Добра Вода и Песјак. Оддалечено е 9,5 километри југоисточно од Кичево.

Историја[уреди | уреди извор]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) и имало 38 семејства, 3 неженети и 4 вдовици, сите христијани.[1]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училишен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Челопеци:[2]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
34 46 17 0 17 89 92 181

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 29 домаќинства со 120 жители (Македонци).[3]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Челопеци живееле 390 жители, од кои 290 Македонци христијани и 100 Македонци муслимани.[4]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Челопеци имало 160 Македонци, егзархисти.[5]

Според пописот од 2002 година, во селото Челопеци живеат 318 жители, од кои 31 Македонец, 10 Албанци, 276 Турци и 1 друг.[6]

Населението е од македонско потекло со христијанска и исламска вероисповед, но поради политички причини дел од населението се изјаснило како Турци. Според пописот од 2002 година во Челопеци имало 287 муслимани, 30 христијани и 1 останат.[6]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 390[4] 160[5] 576 620 421 394 414 414 388 318

Родови[уреди | уреди извор]

Челопеци е македонско-торбешко село.

  • Македонски родови во селото се: Стојановци (10 к.) најстар род во селото, доселени се на крајот на 18ти или почетокот на 19ти век, доселени се однекаде; Ристевци (2 к.) и Кузевци (2 к.) доселени се од селото Кладник; Андреевци (2 к.) доселени се однекаде; Спасеновци или Кузмановци (2 к.) доселени се од селото Јагол; Коларовци (7 к.) доселени се од денес албанското село Колари; Радичовци (4 к.) доселени се од некое место во Албанија, за нив Тома Смилјаниќ наведува дека се доселени од Закамен, ја знаат следната генеологија Аце (жив на 35 год. во 1961 година) Мито-Сиљан-Никола-Радич, основачот на родот кој се доселил; Божиновци (3 к.) доселени се од селото Жабјани,прилепско; Стрезовци (4 к.) доселени се од селото Јаворец, овде дошле три браќа Петре, Најче и Гроздан, споменатиот Гроздан преминал во Орланци како домазет; Бошевци (1 к.), Наумовци (4 к.) и Јанковци (2 к.) доселени се од Црско (Големо или Мало ?), Железник; Ѓоргијовци (1 к.) и Андоновци (1 к.) доселени се однекаде; Субашовци (5 к.) најмлад род во селото. Доселени се од некое од селата Црско (Големо или Мало).
  • Торбешки родови во селото се: Абдуловци (5 к.), Малевци (3 к.) и Ибевци (3 к.) најстари торбешки родови во селото. Потекнуваат од областа Матија во Албанија, родовите ги основале браќата Абдула, Мале и Ибо. Во родот Абдуловци се знае следната генеологија Малиќ (жив на 45 год. во 1961 година) Рушит-Алија-Абдула, основачот на родот кој се доселил; Јаовци (10 к.) доселени се пред крајот на 19ти век од селото Зајас, и нивното подалечно потекло е од северна Албанија; Модриштани или Аковци (8 к.) доселени се во 1903 година од селото Модриште, Порече, и нивното подалечно потекло е од северна Албанија; Зеновци (2 к.) доселени се однекаде кога и претходниот род.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[9]
  • Грамада - вила рустика од доцноантичко време;
  • Ограѓе - некропола од доцноантичко време;
  • Св. Илија - старохристијанска базилика и некропола;

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.258
  2. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 76.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  4. 4,0 4,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  5. 5,0 5,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.156-157.
  6. 6,0 6,1 http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  8. "Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво - Јован Ф. Трифуноски". Кичево (mk-MK). 2018-05-16. конс. 2018-12-24. 
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]