Бигор Доленци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бигор Доленци
Бигор Доленци is located in Македонија
Бигор Доленци
Местоположба на Бигор Доленци во Македонија
Координати 41°29′8″N 21°0′0″E / 41.48556°N 21.00000°E / 41.48556; 21.00000Координати: 41°29′8″N 21°0′0″E / 41.48556°N 21.00000°E / 41.48556; 21.00000
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 156 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 916 м


Бигор Доленци е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Бигор Доленци наоѓа во Кичевското Поле, во областа Кичевија, на левиот брег на реката Треска. Бигор Доленци е 5 км оддалечено од Кичево и лежи во подножјето на планината Челоица.

Историја[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото Бигор Доленци (тогаш познато како Белостен Доленци) имало 23 домаќинства со 102 жители христијани (Македонци).[1]

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К'нчов, селото во 1900 година имало 315 жители христијани (Македонци).[2]

Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев, во 1905 година во Беластен Доленци имало 320 Македонци, егзархисти.[3]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училишен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Бигор Доленци:[4]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
47 59 45 0 45 161 175 336

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото живееле 156 жители Македонци.[5]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 315[2] 320[3] 337 317 250 214 189 203 194 156

Родови[уреди | уреди извор]

Бигор Доленци е македонско село.

Родови во селото се: Бирковци (6 к.), Јаневци (5 к.), Србиновци (4 к.), Степановци (4 к.), Трпевци (4 к.), Ираковци (4 к.), Николовци (4 к.), Тасевци (2 к.) и Ѓурчиновци (2 к.) наведените родови се староседелски; Ѓорчевци (9 к.) доселени се од сега албанското село Србица, печалбарот Славко Иваноски бил познат гостилничар во Белград, каде ја држел кафаната „Албанија“ до 1932 година; Карановци (8 к.), а познати се и како Петревци. Доселени се од раселениот град Закамен, Малесија.[7]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Св. Антониј - археолошки локалитет, населба од бронзеното време[9]

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  2. 2,0 2,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.154-155.
  4. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 76.
  5. „Попис на Македонија“. Завод за статистика на Македонија. 2002. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf. посет. 28 јули 2016 г. 
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. „Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво - Јован Ф. Трифуноски“ (на mk-MK). Кичево. 16 мај 2018. https://kicevo.mk/kicevska-kotlina-seoska-naselja-i-stanovnistvo/. посет. 30 декември 2018 г. 
  8. „Цркви во Кичевкото архиерејско намесништво“ (на македонски). Дебарско-кичевска епархија. http://dke.org.mk/namesnistva/kicevsko.asp#01_prva_kicevska_parohija. посет. 5 април 2011 г. 
  9. Коцо, Димче (1996).Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]