Бигор Доленци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бигор Доленци
Бигор Доленци is located in Македонија
Бигор Доленци
Местоположба на Бигор Доленци во Македонија
Координати 41°29′8″N 21°0′0″E / 41.48556° N; 21.00000° E / 41.48556; 21.00000Координати: 41°29′8″N 21°0′0″E / 41.48556° N; 21.00000° E / 41.48556; 21.00000
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 156 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 12027
Надм. вис. 916 м
Бигор Доленци на општинската карта
Бигор Доленци во Општина Кичево.svg

Атарот на Бигор Доленци во рамките на општината


Бигор Доленци — село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Бигор Доленци наоѓа во Кичевското Поле, во областа Кичевија, на левиот брег на реката Треска. Бигор Доленци е 5 км оддалечено од Кичево и лежи во подножјето на планината Челоица.

Историја[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото Бигор Доленци (тогаш познато како Белостен Доленци) имало 23 домаќинства со 102 жители христијани (Македонци).[1]

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К'нчов, селото во 1900 година имало 315 жители христијани (Македонци).[2]

Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев, во 1905 година во Беластен Доленци имало 320 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училиштен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Бигор Доленци:[4]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
47 59 45 0 45 161 175 336

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото живееле 156 жители Македонци.[5]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 315[2] 320[3] 337 317 250 214 189 203 194 156

Родови[уреди | уреди извор]

Бигор Доленци е македонско село.

Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1960-тите на XX век родови во селото се: Родови во селото се:

  • Староседелски: Бирковци (6 к.), Јаневци (5 к.), Србиновци (4 к.), Степановци (4 к.), Трпевци (4 к.), Ираковци (4 к.), Николовци (4 к.), Тасевци (2 к.) и Ѓурчиновци (2 к.)
  • Доселенички: Ѓорчевци (9 к.) доселени се од сега албанското село Србица, печалбарот Славко Иваноски бил познат гостилничар во Белград, каде ја држел кафаната „Албанија“ до 1932 година; Карановци (8 к.), а познати се и како Петревци. Доселени се од раселениот град Закамен во Малесија.[7]

Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се:

  • Староседелски: Марковци (3 к.), Трпевци (4 к.), Бирковци (7 к.), Србиновци (5 к.) од нив има иселеници во Бугарија и Романија, Аџи-Настевци (1 к.), Фулаковци (5 к.), Ѓурчиновци (2 к.), Шерет-Степановци (8 к.) и Степановци (1 к.)
  • Доселенички: Ѓорчевци (5 к.) доселени се од селото Србица; Карановци (10 к.) доселени се од денес раселениот град Закамен.[8]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Цркви[9]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 803 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на дом на селото бигор доленци.[10]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 110 гласачи.[11]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Св. Антониј - археолошко наоѓалиште, населба од бронзеното време[12]

Личности[уреди | уреди извор]


Иселеништво[уреди | уреди извор]

После Втората светска војна 30 до 40 семејства се иселиле во Кичево.[7]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  2. 2,0 2,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.154-155.
  4. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 76.
  5. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 28 јули 2016.
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  7. 7,0 7,1 „Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво - Јован Ф. Трифуноски“. Кичево. 2018-05-16. Посетено на 2018-12-30.
  8. „Кичевија - Тома Смиљаниќ (1926)“. Кичево. 2018-05-16. Посетено на 2019-05-26.
  9. „Цркви во Кичевкото архијерејско намесништво“. Дебарско-кичевска епархија. Посетено на 2011-04-05.
  10. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  11. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  12. Коцо, Димче (1996).Археолошка картаг на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  13. Автор » Живко Грозданоски

Надворешни врски[уреди | уреди извор]