Бигор Доленци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бигор Доленци
Бигор Доленци is located in Македонија
Бигор Доленци
Местоположба на Бигор Доленци во Македонија
Координати 41°29′8″N 21°0′0″E / 41.48556° СГШ; 21.00000° ИГД / 41.48556; 21.00000Координати: 41°29′8″N 21°0′0″E / 41.48556° СГШ; 21.00000° ИГД / 41.48556; 21.00000
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 156 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 916 м


Бигор Доленци е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Бигор Доленци наоѓа во Кичевското Поле, во областа Кичевија, на левиот брег на реката Треска. Бигор Доленци е 5 км оддалечено од Кичево и лежи во подножјето на планината Челоица.

Историја[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото Бигор Доленци (тогаш познато како Белостен Доленци) имало 23 домаќинства со 102 жители христијани (Македонци).[1]

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К'нчов, селото во 1900 година имало 315 жители христијани (Македонци).[2]

Според секретарот на егзархијата Димитар Мишев, во 1905 година во Беластен Доленци имало 320 Македонци, егзархисти.[3]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училишен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Бигор Доленци:[4]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
47 59 45 0 45 161 175 336

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото живееле 156 жители Македонци.[5]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 315[2] 320[3] 337 317 250 214 189 203 194 156

Родови[уреди | уреди извор]

Бигор Доленци е македонско село.

Родови во селото се: Бирковци (6 к.), Јаневци (5 к.), Србиновци (4 к.), Степановци (4 к.), Трпевци (4 к.), Ираковци (4 к.), Николовци (4 к.), Тасевци (2 к.) и Ѓурчиновци (2 к.) наведените родови се староседелски; Ѓорчевци (9 к.) доселени се од сега албанското село Србица, печалбарот Славко Иваноски бил познат гостилничар во Белград, каде ја држел кафаната „Албанија“ до 1932 година; Карановци (8 к.), а познати се и како Петревци. Доселени се од раселениот град Закамен, Малесија.[7]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Св. Антониј - археолошки локалитет, населба од бронзеното време[9]

Личности[уреди | уреди извор]


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  2. 2,0 2,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.154-155.
  4. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 76.
  5. "Попис на Македонија" (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 28 јули 2016. 
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  7. "Кичевска Котлина: Сеоска насеља и становништво - Јован Ф. Трифуноски". Кичево (mk-MK). 2018-05-16. конс. 2018-12-30. 
  8. "Цркви во Кичевкото архиерејско намесништво" (македонски). Дебарско-кичевска епархија. конс. 2011-04-05. 
  9. Коцо, Димче (1996).Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Автор » Живко Грозданоски

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]