Крушица (Кичевско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Крушица
Крушица is located in Македонија
Крушица
Местоположба на Крушица во Македонија
Координати 41°31′27″N 21°3′6″E / 41.52417° СГШ; 21.05167° ИГД / 41.52417; 21.05167Координати: 41°31′27″N 21°3′6″E / 41.52417° СГШ; 21.05167° ИГД / 41.52417; 21.05167
Општина Coat of arms of Kičevo Municipality.png Кичево
Население 5 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 788 м
Карта на општина Вранештица со селските атари.

Крушица е село во Општина Кичево, во околината на градот Кичево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Арангел се наоѓа во областа Рабетинкол, на источните слапови на Челоица.

Историја[уреди | уреди извор]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Кичевската нахија (Nahiye-I Kirçova) со 28 семејства, 3 неженети и 1 вдовица, сите христијани.[1]

Според податоците од 1873 година, селото имало 12 домаќинства со 26 жители христијани (Македонци).[2]

Една статистика, која ја подготвил кичевскиот училишен инспектор Крсто Димчев во 1909 година, ги дава следниве податоци за Крушица:[3]

Домаќинства Гурбетчии Писмени Неписмени
мажи жени вкупно мажи жени вкупно
16 23 4 0 4 50 49 99

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Крушица живееле 148 жители, од кои 128 Македонци и 20 Албанци.[4]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, во 1905 година во Крушица имало 128 Македонци, егзархисти.[5]

Според пописот од 2002 година, во селото Крушица живеат 5 жители, сите Македонци.[6]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 128[4] 128[5] 138 127 103 63 30 15 10 5

Родови[уреди | уреди извор]

Крушица е македонско село.

Родови во селото се: Бурџиовци (7 к.) најстар род во селото, и основачи на денешната Крушица. Доселени се од некое село во тетовско во 1820 година; Здравевци (4 к.) доселени се одма после родот Бурџиовци, доселени се од раселениот град Закамен, Малесија; Крстевци (11 к.) доселени се после родот Здравевци, т.е околу 1830 година, доселени се од некое село во гостиварско, ја знаат следната генеологија Софе (жив на 74 год. во 1961 година) Никодим-Петре-Крсте, основачот на родот кој се доселил.


Според истражувањата пак на Тома Смиљаниќ во периодот од 1921-1926 година родови во селото се: Буржијовци (10 к.) доселени се однекаде; Шути-Петковци (19 к.) доселени се од околината на Призрен во Косово. По некоја преселба. Некои се вратиле назад и царот ги помилувал. Но они не се населиле на старото место, туку избегале во ново место. Некој Крсто му бил нешто должен на некој Турчин шест гроша. Но бидејќи Крсто немал да му врати дошол турчинот и му ја запалил куќата, и потоа пребегнале најпрво во гостиварско. Од овој род потекнувал Кочо Куршумот (Куршума).[8]

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.225
  2. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.90-91.
  3. Стойчева, Станислава. Аспекти на грамотността на българското население в Македония (1878 – 1912), Македонски преглед, година ХХХVІІІ, 2015, кн. 2, с. 76.
  4. 4,0 4,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.257
  5. 5,0 5,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.154-155.
  6. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  8. „Кичевија - Тома Смиљаниќ (1926)“. Кичево (mk-MK). 2018-05-16. конс. 2019-10-27. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]